Παραμονές της προβολή της ταινίας "Crazy Rich Asian" μιας αμερικάνικης ταινίας μόνο με cast ασιατικής καταγωγής, σκέφτηκα πως ήρθε ο καιρός να δω την ταινία "Seoul Searching"  με τον Justin Chon.

Σε μια προσπάθεια οι Κορεάτες να προσεγγίσουν τα παιδιά των Κορεατών μεταναστών, τη δεκαετία του 80, έφτιαξαν ειδικές κατασκηνώσεις το καλοκαίρι. Εκεί λοιπόν ερχόντουσαν παιδιά από όλο το κόσμο για να μάθουν την Κορέα, τη γλώσσα και τις παραδόσεις τους. Ο σκηνοθέτης της ταινίας μας μεταφέρει τις εμπειρίες τους από τη δική του συμμετοχή σ' αυτήν την κατασκήνωση.

Μια υπέροχη coming of age ταινία, με cast από γνωστούς ηθοποιούς της Αμερικής όπως ο Justin Chon (Twilight Saga, 21 and over, B.G.A) μέχρι διάσημες ΑφροΙαπωνοΚορεάτισσα τραγουδίστρια την Crystal Kay

Seoul Searching λοιπόν γιατί η λέξη Seoul διαβάζετε όπως η λέξη Soul και έτσι γίνεται ένα διασκεδαστικό παιχνίδι λέξεων που παίζει με την αναζήτηση της ψυχής αλλά και της ίδιας της πόλης.



Ας ρίξουμε μια ματιά στο σενάριο λοιπόν, 40ρηδες Ασιάτες ηθοποιοί φτάνουν στην Κορέα από όλο τον κόσμο, για να πείσουν τον θεατή ότι είναι Κορεάτικης καταγωγής έφηβοι. το μακρινό έτος 1986. Έτσι στο Αεροδρόμιο φτάνουν όλα τα είδη εφήβων της εποχής και μέσα από ένα πάρτυ ξεκινάει μια υπέροχη ιστορία ενηλικίωσης που φέρνουν τα παιδιά ένα βήμα κοντινότερα στην ενηλικίωση αλλά και στους γονείς τους. Στην ταινία θίγονται θέματα τις εποχής όπως η υιοθεσία χιλιάδων παιδιών της Κορέας στο εξωτερικό, οι σχέσεις των παιδιών με τους γονείς, η θέση της γυναίκας στην κορεάτικη κοινωνία, η μετανάστευση, η πίεση που ασκούν οι γονείς στα παιδιά τους αλλά και ζητήματα όπως εθνικά στερεότυπα και ο διχασμός που έφερε η διαίρεση της Κορεάς. Μια ωραία σκηνή της ταινίας είναι όταν οι νεαροί συναντούν επίσης νεαρούς Ιάπωνες και πάνω στη νιότη τους αρχίζουν και μαλώνουν μεταξύ τους.

Η ταινία σου αφήνει μια ωραία αίσθηση στο στόμα όταν ολοκληρώνεται και ο θεατής πιάνει τον εαυτό του να χαμογελάει, γιατί ξέρει οτι τα εφηβικά προβλήματα είναι το ίδιο κοινά σε όλους. Ξέχασα να αναφέρω πως όλη η ταινία είναι στα Αγγλικά και κουβαλάει λίγο από την τρέλα των 80s.

Στις κατασκηνώσεις αυτές ξεκίνησαν πολλά παιδιά που σήμερα είναι διάσημα στη Νότιο Κορέας ως καλλιτέχνες και τελικά αυτές έπαψαν να λειτουργούν γιατί το τοπικό προσωπικό δεν μπορούσε να τα βγάλει καθόλου πέρα με τα ατίθασα παιδιά που ερχόντουσαν από το εξωτερικό.

Ίσως επειδή πάντα ήθελα να πάω κατασκήνωση με παιδιά της ηλικίας μου, αυτή η ταινία να μου άρεσε λίγο παραπάνω. Ίσως επειδή πρώτη φορά είδα Ασιάτες από Γερμανία, Μεξικό, Γαλλία μου φάνηκε πολύ παράξενο αυτό το διεθνές Ασιατικό Cast. Ελπίζω να την αγκαλιάσετε όπως εγώ και επίσης από την επόμενη εβδομάδα να ψάξετε και εσείς να δείτε τη Νέα ταινία  "Crazy Rich Asians" ή όπως θα λέγαμε εμείς "My big fat Asian Wedding" η οποία φθάνει στους κινηματογράφους της Αμερική στις 15 Αυγούστου. Βρείτε το trailer εδώ:


ναι, ναι παίζει και η Awkafina από το Ocean's 8, o θεούλης από το Community/hangover και φυσικά η Τζένη Μποντ...σκηνοθέτης...αυτός που έκανε τα transformer Jon M. Chu

Γύρισε η Jain και γέμισε φως στις καρδιές μας, χρώματα στο καλοκαίρι μας και μουσική στη ζωή μας. Με το χαμόγελο, τη φρεσκάδα και τους διαφορετικούς ρυθμούς της η Jain έφερε το καλοκαίρι.

Jain - Alright

Τη Jain μας την σύστησε από την Κολωνία η Νεκρή Νύφη, από το πρώτο άκουσμα ήξερες πως αυτό το κοριτσάκι από την Γαλλία θα γεμίσει φως της ζωή σου. Δεν ξέρω αν φταίει το μικρό της ηλικίας, της το χαμόγελο της, ο ρυθμός ή η Neon Ethic αισθητική της. Αλλά αυτό το μικρό πλάσμα από το Παρίσι μου έχει πάρει τα μυαλά. Τη βλέπω και γεμίζω αισιοδοξία, γεμίζω ρυθμούς γεμίζω αναμνήσεις από ταξίδια που δεν έχω κάνει ακόμη.

Μπαίνοντας στη επίσημη σελίδα της Jain  θα διαβάσετε ένα κείμενο που γράφει: "Χρειάζεται μόνο λίγα δευτερόλεπτα ακούσματος της Jain για να κταλάβετε οτι έχετε συναντήσει κάποιον ξεχωριστό. Διαλέξτε οποιοδήποτε τραγούδι .... και το αποτελέσμα θα είναι το ίδιο, θα μείνετε άφωνοι, θα αποσβολώθηται και θα χαμογελάσετε...


Jain 0 Dynabeat



Μα αλήθεια, πως μπορείς να μη χαμογελάσεις οταν βλέπεις το φρέσκο και γεμάτο καλοσύνη πρόσωπο. Όταν τη βλέπεις με διαφορετική χάρη να χορεύει στους ρυθμούς που ή ίδια δημιούργησε. Αλλά αρκετά με τις γραφικές περιγραφές. Η Jain μας έρχεται από τη Γαλλία, όμως η ίδια έχει ταξιδέψει σ'όλο τον κόσμο, γι'αυτό και τα ακούσματα της είναι επηρεασμένα από όλα τα μέρη που έχει ζήσει, αλλά και από όλα τα είδη μουσικής που έχει ακούσει. 

 
Jain - Makeba

Δεν ξέρω αν τα τραγούδια της έπαιξαν καθόλου στους Ελληνικούς σταθμούς, καθώς έχω απομακρυνθεί από αυτό το σπορ τελευταία, ωστόσο αυτό που ξέρω είναι πως γέμισε το youtube και η Ευρώπη με τους ήχους της. Οι περισσότεροι που ξέρω πως την ακούν βρίσκονται στην Ευρώπη με μια μικρή εξαίρεση μερικούς στον Καναδα. Μπορεί για εμάς η εμφάνιση της με το πρώτο άλμπουμ της να ήταν ξαφνική, γι'αυτήν όμως ήταν μια διαδικασία που της πήρε 7 χρόνια. Γι'αυτό και φυσικά έκανε ένα χρόνο να εμφανισθεί ξανά μπροστά μας, καθώς ήθελε να φτιάξει κάτι εξίσου καλό. 
Βέβαια όλο αυτό το καιρό δεν σταμάτησε να ταξιδεύει και να κάνει συναυλίες. 

Jain - Come 


Μ'έχουν ενθουσιάσει τόσα πράγματα σ'αυτή την τραγουδίστρια, ανάμεσα σ'αυτά είναι και ο σεβασμός που δείχνει στην Αφρικανική μουσική και στο υπέροχο τραγούδι που έγραψε για την  Μίριαμ Μακέμπα, την Μητέρα Αφρική, μας έκανε να ψάξουμε, να μάθουμε και να διδαχθούμε την Ιστορία της Αφρικής, την Ιστορία της ίδιας της Μακεμπα.

Σε μια Ευρώπη γεμάτη με μουσικές επηρεασμένες απο την Αμερική, η Jain ήρθε γεμάτη γνώσεις, γεμάτη σεβασμό και γέμισε την ήπειρο με το εκλεπτυσμένο της στυλ και τα ιδιαίτερα πραγματικά ακούσματα.

Πραγματικά περιμένω πολλά από την Jain, ελπίζω να συνεχίσει έτσι, γιατί θυμάμαι ακόμη μια νεαρή τραγουδίστρια που με γέμισε ελπίδες για την Ευρωπαϊκή σκηνή και μετά με άφησε μόνη μου να περιμένω.


La Roux - Bulletproof



Bienvenue sur la vie avec Jain.
Σαν άνθρωπος έχω και εγώ πολλά ελαττώματα, σαν διαδικτυακή ύπαρξη έχω ακόμη περισσότερα. Έχω πει πως το blog το έκανα για να βγάζω τα εσώψυχα μου, ωστόσο κάποια στιγμή μου άρεσε όλο αυτό που έφτιαξα και ήθελα να κρατήσω τον χώρο πιο φωτεινό μακριά από τη προσωπική μου μιζέρια. Γι' αυτό έφτιαξα κιόλας την ιστορία με το Sepuku, για να κρύβω μέσα σε μικρές ιστορίες το εσωτερικό μου σκοτάδι.


Src Pixabay Geralt cc00 18/3/2018
Προσπάθησα να βρω άλλα μέσα να διοχετεύσω την οργή μου, τον πόνο μου και τη στεναχώρια μου. Κατέληξα τελικά να μαλώνω με άγνωστους στο twitter και το reddit, με γνωστούς και φίλους στο Facebook. Έτσι επιστρέφω σήμερα εδώ και σκέφτομαι ίσως τελικά ΕΔΩ είναι ο καλύτερος χώρος για να μπορώ να αδειάζω τον εαυτό μου, τα σωθικά μου και όλη τη σαπίλα μου, άλλες φορές κρυμμένη πίσω από ωραίες ιστορίες, άλλες φορές με την αφιλτράριστη ειλικρίνεια που με χαρακτηρίζει.  Ούτως η άλλως εδώ είναι ένας χώρος ασφαλής, κανένας δεν έρχεται εδώ  δε διαβάζει τι γράφω και αν το κάνει δεν μπαίνει στον κόπο να μου το πει  .

Έχοντας φτάσει το κείμενο ως εδώ, δεν ξέρω γιατί πιο πράγμα να μιλήσω πρώτα, καθώς έχω τόσα να βγάλω από το σύστημα μου και χωρίς να κάνω το κείμενο πιο κουραστικό.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που έρχεται στο μυαλό μου είναι το Γκόλεμ, αυτό το μικρό πράσινο τέρας που μου σφίγγει την καρδιά κάθε φορά που βλέπω κάτι που θα μπορύσα να έχω αποκτήσει αλλά δεν μπορώ. Μικρή ήμουν πιο συνηδητοποιημένη έβλεπα κάτι, το ζύγιζα έλεγα "δεν το χρειάζομαι αυτό, δεν μπορώ να το έχω" και τελείωνε το όλο θέμα.  Αλλά εδώ και χρόνια αυτό έχει χαθεί και τη θέση του παιδιού έχει πάρει ένα πράσινο τέρας ζήλιας, οργής και θυμού. Το οποίο πατάει την καρδιά μου και αυτή απαντάει με έκκριση πράσινης πικρής χολής (νομίζω έκανα ένα ανατομικό λάθος εδώ, αλλά ευτυχώς δεν πειράζει γιατί δεν είμαι γιατρός).

Αυτή η πικρή χολή διοχετεύεται μέσα από τις κεντρικές αρτηρίες και περνάει από τις φλέβες σ'όλο το σώμα, αναδύεται στην επιφάνεια και ΜΠΑΜ!!! Έγινα πράσινη. Η αντίδρασή μου, απλή ανοίγω το λαπτοπ, πατάω έντονα και γρήγορα τα πλήκτρα και φυσικά πατάω με το ανάλογο μίσος και βία το Enter, γιατί όσο πιο σκληρά πατήσεις το Enter τόσο πιο σκληρά και βίαια θα φτάσει η απάντησή σου στο τέλος του καλωδίου.

Ένας καλός ψυχολόγος, που πραγματικά χρειάζομαι, θα μου έλεγε να κοιτάξω από που πηγάζουν αυτά τα συναισθήματα, bitch please ξέρω ακριβώς από που πηγάζουν. Το θέμα μου είναι πως σκατά να τα διαχειριστώ γιατί προφανώς δεν μπορώ να τα σταματήσω αλλά και πως να έρθω σε ισορροπία ώστε εφόσον δεν μπορώ να αλλάξω να το πάρω απόφαση και να σταματήσω να βγάζω τέτοια αισθήματα.

Αυτό το πράσινο τέρας που κάθεται στον ώμο μου και μου πατάει την καρδιά, το έχω ονομάσει Γκόλουμ και το κουβαλάω μαζί μου από το 2007. Όλα αυτά τα χρόνια παλεύω μαζί του, άλλες φορές κέρδιζα τη μάχη, άλλες φορές την έχανα. Όμως με μεγάλη μου λύπη και καθόλου περηφάνια, μπορώ να σας πω με σιγουριά πως έχασα τη μάχη. Τελικά Πρασίνισα.
Ναι είμαι στην ηλικία που θα έπρεπε να είμαι μητέρα και είμαι στην ηλικία που όλες μου οι φίλες (αλλά και οι φίλοι) είναι μητέρες.  Όλες βρίσκονται σ'εκείνη την ωραία φάση που τα μωρά πλέον γίνονται παιδιά και νέα προβλήματα έρχονται στην καθημερινότητα της οικογένειας.

Photo by Marissa Price on Unsplash

Κάθε φίλη μου έχει αντιμετωπίσει διαφορετικά τη μητρότητα και μπορώ αρκετά περήφανα να πω, πως τα καταφέρνουν πολύ καλά. Μόνο μία βλέπω να έχει φρικάρει και να κοιτάει γύρω της σαν εκείνο το μιμίδιο του Travolta από το pulp fiction. Ωστόσο η αντίδραση της μου φαίνεται φυσιολογική και έχω απαίτηση από όλες τις μητέρες να φρικάρουν και να μη ξέρουν τι κάνουν.

Εκεί έξω υπάρχουν πολλά είδη μανούλας, το Facebook και τα Social Media μας έχουν δώσει μια πολύ εικόνα του τι συμβαίνει, ενώ μέσα από τη διάσημη πλέον Σελίδα Μανούλες του Facebook είδαμε πως είναι πολύ εύκολο να κάνεις παιδί, αλλά αρκετά δύσκολο να γίνεις Μητέρα.

Πάντα ήθελα να κάνω παιδιά, δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη να γίνω μητέρα, αλλά ξέρω με σιγουριά πως κανένας δεν είναι έτοιμος να γίνει γονιός. Η δική μου συμβουλή στο όλο θέμα μητρότητας είναι, κορίτσια ηρεμήστε, μη προσπαθείτε να γίνετε σαν τις  μητέρες σας. Έχουμε όλες θεοποιήσει τις μάνες μας και ξεχνάμε πως και αυτές δεν ήξεραν τι έκαναν, όλα πάνω στο κεφάλι μας το δοκίμαζαν. Μη κοιτάτε τις μάνες στο Facebook που όλα φαίνονται να είναι τέλεια στο σπίτι τους. Αυτές όλες οι πετυχημένες νέες μητέρες περνάνε περισσότερο χρόνο στα Social Media από ότι στην οικογένειά τους.

Είναι αδύνατον να τα ισορροπήσετε όλα και να τα κάνετε όλα τέλεια. Μην αγχώνεστε! Ηρεμήστε....
και να ξέρετε η έλλειψη ύπνου θα συνεχιστεί. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι υπομονή. Κάποια στιγμή όλα θα βρουν το δρόμο τους! Υπομονή. Δεν είναι μόνο το δικό σας παιδί εκεί έξω που δε λέει το Ρο, δεν είναι μόνο το δικό σας πρωτότοκο που δεν σας ακούει.

Δεν πειράζει αν δεν είστε τέλεια νοικοκυρά, ερωμένη, υπάλληλος. Κάτι πρέπει να αφήσετε πίσω. Ηρεμήστε. Μη νιώθετε βλάκας που κλαίτε πάνω από το χυμένο γάλα, γιατί το κωλογαμημένο κουβερτάκι έχει διπλώσει στη γωνία και δεν μπαίνει στη θέση του. Κλάψτε, ξεσπάστε και αφήστε τις ορμόνες να γεμίσουν το δωμάτιο. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεστε είναι αυτό.

Δεν χρειάζεται να είστε οι καλύτερες μάνες. Εσείς αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να δώσετε όσο δυνατόν καλύτερη καθοδήγηση μπορείτε, να φτιάξετε ένα πλάσμα που θα πατάει στα πόδια του, που θα νιώθει αυτοπεποίθηση, που να του αρέσει να ζει, να αγαπά, να μαθαίνει. Προσπαθήστε να φτιάξετε τους πολίτες του μέλλοντος, ενός μέλλοντος που θα θέλατε να ζήσετε. Φτιάξτε υπεύθυνους και καλούς πολίτες. Πως θα γίνει αυτό; Δεν υπάρχει συνταγή και σίγουρα δεν υπάρχει συνταγή επιτυχίας.


Photo by Bruno Nascimento on Unsplash
Λάθη θα γίνουν και σύντομα θα έρθει η εφηβεία που θα γκρεμίσει όλα αυτά που θέλατε να φτιάξετε. Γι' αυτό απλά προσπαθήστε όσο καλύτερα μπορείτε. Η καλύτερη λοιπόν συμβουλή που έχω να δώσω σε όλες τις νέες μητέρες είναι, κάνετε ο,τι κάνετε με Αγάπη. Τα παιδιά θέλουν αγάπη για να μεγαλώσουν, να μαθαίνουν να αγαπάνε και να μοιράζονται αυτή την Αγάπη.

Θυμίζω, καμία μητέρα δεν είναι τέλεια, δεν μπορούμε να είμαστε τέλειες. Γιατί ο,τι και να γίνει θα έρθει η Εφηβεία και θα τα κάνει όλα πουτάνα. Ηρεμήστε όλα θα πάνε καλά, κάθε ηλικία φέρνει μαζί της νέα προβλήματα, νέες περιπέτειες, χαλαρώστε και απολαύστε τη διαδρομή.