Ακόμη ένα δίδυμο post, αυτή τη φορά ανακαλύπτουμε το υπόβαθρο της σειράς του Netflix με τίτλο Samurai Gourmet. Την κύρια - δίδυμη ανάρτηση και όλο το σενάριο της σειράς θα το βρείτε στον Ιερό Ναό της Θεάς Καφροδίτης.

Όπως γράφω και εκεί, η Netflix αναγνώρισε την δίψα του κοινού της για Ιαπωνικές τηλεοπτικές σειρές και με μία πολύ εύστοχη κίνηση επέλεξε τη δημιουργία της δικής της πρωτότυπης σειράς. Έτσι στα μαγικά κεντρικά γραφεία της έγινε meeting και μετά από έντονο brainstorm αποφάσισαν να δουν, ποια είναι η πιο εντυπωσιακή και εμπορική σειρά που προβάλλεται αυτή τη στιγμή στην Ιαπωνία. Η απάντηση ήρθε εύκολα, καθώς εκείνη την περίοδο γινόταν χαμός με τη σειρά "Kodoku no Gourmet" βασισμένη στο ομώνυμο Manga.

Στη σειρά βλέπουμε έναν μοναχικό πωλητή να τριγυρίζει τους δρόμους του Τόκιου και να επιλέγει που να φάει κάθε φορά. Τόσο στο Manga όσο και στη τηλεοπτική σειρά βλέπουμε τον πωλητή να τρώει, με εξαιρετική ευλάβεια, σε εστιατόρια και ταβέρνες που όντως υπάρχουν στο Τόκιο. Το αποτέλεσμα ήταν, με κάθε προβολή επεισοδίου, το κατάστημα την ίδια εβδομάδα να γεμίζει από κόσμο και ουρές πελατών αντίστοιχες με αυτές στην είσοδο του Λούβρο. Το φορματ είναι απλό, ο πωλητής περπατάει στον δρόμο, σκέφτεται τι θέλει να φάει και μετά πάει και τρώει. Μετά το τέλος του 25 λεπτου επεισοδιου, εμφανίζεται ο Mangaka Masayuki Qusumi και μιλάει γιατί επέλεξε να προβάλει αυτό το εστιατόριο, να μιλάει με τους ιδιοκτήτες και να παρουσιάζει την ιστορία του συγκεκριμένου φαγητού. Κάποιες φορές, ο πρωταγωνιστής τρώει διαφορετικό πιάτο από αυτό που τρώει ο δημιουργός του Manga και της σειράς, έτσι δίνεται  η ευκαιρία στον απλό θεατή να μάθει πληροφορίες για ακόμη ένα πιάτο.

Πιστεύω, καταλαβαίνετε και χωρίς να δείτε τη σειρά, γιατί έγινε δημοφιλής τόσο γρήγορα η σειρά. Χωρίς δεύτερη σκέψη το Netflix ζήτησε τη δημιουργία μιας αντίστοιχης σειράς. Αυτή τη φορά επιλέχθηκε να γίνει real action σειρά, το Manga του ίδιου δημιουργού και του Shigeru Tutsiyama, Nobushi no Gourmet, αλλά για λόγους εύκολης κατανόησης μετονομάστηκε Samurai Gourmet. Το σενάριο παρόμοιο και θα το βρείτε στην δίδυμη ανάρτηση. Η διαφορά εδώ είναι ότι δεν εμφανίζονται οι mangaka να μας εξηγήσουν γιατί έγινε η επιλογή των εστιατορίων, ενώ μερικέ φορές παρουσιάζονται και μη υπαρκτά εστιατόρια. Αυτό γίνεται γιατί δεν θέλουν να προσβάλουν κάποια επιχείρηση, αλλά και επειδή δεν γίνεται όλες οι επιλογές του πρωταγωνιστή πάντα οι καλύτερες. Εδώ ο ταξιδιώτης των γεύσεων, είναι ένας συνταξιούχος που ανακαλύπτει ξανά τις γεύσεις τις Ιαπωνίας που τόσο πολύ στερήθηκε όταν δούλευε και δεν είχε χρόνο να τις επισκεφθεί.

Ο θεατής κερδίζει γνώσεις πάνω στην καθημερινή κουζίνα και τις γεύσεις της Ιαπωνίας, καθώς και χρήσιμες πληροφορίες για φαγητό στην περίπτωση που θέλει να ταξιδέψει στην μακρινή αυτή χώρα. Πρωταγωνιστές και στις δύο σειρές, έχουμε δύο θηρία της Ιαπωνικής τηλεόρασης και του κινηματογράφου. Ο μοναχικός πωλητής του Kodoku no Gurume, είναι o  Yutaka Matsuhige. Μια επιλογή καθόλου τυχαία, καθώς ο Mangaka τον είδε σε μία άλλη τηλεοπτική σειρά Το Εστιατόριο του Μεσονυκτίου (το οποίο βρίσκεται και αυτό στο netflix) να τρώει και αμέσως κατάλαβε, οτι αυτός θα ήταν ο ιδανικός ηθοποιός για αυτή τη θέση. Τον Yutaka τον έχετε δει σε κάθε Ιαπωνική σειρά ή ταινία που πέρασε ποτέ από μπροστά σας, αλλά ποτέ σαν κύριο πρωταγωνιστή, τον έχετε δει σαν σιωπηλό χαρακτήρα στην ταινία του Takashi Mike και Ταραντίνο, Sukiyaki Western Djano, στο Crows Zero του Mike Πάλι και στο ιστορικό  πλέον θρίλερ Ring.

Στην απέναντι γωνία έχουμε τον Naoto Takenaka, τον οποίο σας έδειξα πριν 11 χρόνια περίπου στο Nodame Cantabile με τη συντροφιά του πυρίκαυλου Tetsuji Tamayama, που πέρασε για 5 λεπτά περίπου από το Goemon. Περισσότερες πληροφορίες στο δίδυμο ποστ. Δύο θρύλοι και βαριά χαρτιά βρίσκονται απέναντι ο ένας στον άλλον. Ο πάντα γλυκούλης Naoto δήλωσε θαυμαστής της σειράς Kodoku no Gurume και του πρωταγωνιστή της, αλλά ένιωσε και το βάρος της σύγκρισης με τον Yutaka, καθώς όπως είπε ο ηθοποιός αυτός "έκανε τέχνη το να τρως μόνος σου". Από τη μεριά του o Yutaka είχε δηλώσει στο παρελθόν, πως δεν του άρεσε καθόλου να κάθεται και να τρώει συνέχεια. Ως σωστός ηθοποιός κανένας από το τηλεοπτικό κοινό δεν κατάλαβε κάτι.

Μια μάχη ανάμεσα σε Ιερά τέρατα του Ιαπωνικού κινηματογράφου και της τηλεόρασης (για την Heisei περίοδο πάντα, που νικητής είναι ο θεατής. Συμβουλή μου...μη δείτε καμία σειρά αν πεινάτε, ή κάνετε δίαιτα.... Έχοντας δει και τις δυο σειρές θα πίστευε κανείς πως θα μπορούσα άνετα να σας πω ποια είναι η καλύτερη...αλλά δεν γίνεται...πραγματικά δεν γίνεται. Γιατί οι παραγωγοί του Netflix κατάφεραν και σ'αυτή τη σειρά να μεταφέρουν το feelgood πνεύμα της πρώτης σειράς και επίσης...επειδή...αγαπάω και τους δύο ηθοποιούς. Βλέπετε και οι δύο μ' έχουν συνοδέψει στο ταξίδι μου στον Ιαπωνικό κινηματογράφο. Ο σιωπηλός Yutaka είναι σε κάθε ταινία που έχω δει, ενώ ο Naoto μ'εχει κάνει να γεμίσω συναισθήματα. Με ρόλους σοβαρούς, με ρόλους γελοίους αλλά και με καυτούς ρόλους σε ταινίες pinku eiga. Παράλληλα, μοιραζόμαστε και την ίδια ημέρα γέννησης. Ο στωικός μοναχικός πωλητής έρχεται σε αντίθεση με τον λαμπρό και ρομαντικό χαρακτήρα του συνταξιούχου. Ενώ η έλλειψη του mangaka καλύπτεται από την παρουσία του πανέμορφου για τώρα, και για πάντα και στους αιώνες Tetsuji Tamayama.

Ξέρετε όμως τι πραγματικά θα ήθελα, να πάω για φαγητό με τον mangaka που εμφανίζεται στο Kodoku και τον Naoto...και μετά να πάω να κάνω καυτό έρωτα με τον Tetsuji...γιατί ωραία αυτό το κείμενο αλλά αν δεν γράψω μια μαλακία στο τέλος πως θα καταλάβατε ότι το έγραψα εγώ; 

Πόσο καιρό περιμέναμε να έρθει η εμπειρία του Neflix στα σαλόνια μας, να που μας δόθηκε η ευκαιρία. Για όσους δεν γνωρίζουν το Νέτφλιξ / Netflix είναι μια πλατφόρμα διαδικτύου όπου πληρώνοντας μια συνδρομή έχεις πρόσβαση σε ταινίες, σειρές και κινούμενα σχέδια. Το Netflix ωστόσο θέλοντας να ξεχωρίσει από τις υπόλοιπες online συνδρομητικές πλατφόρμες ξεκίνησε να παράγει και δικό του υλικό. Έτσι έγινε η χαρά του 30ρη / 40ρη καθώς επανέφερε σειρές από της τηλεοπτικής αρχαιότητας (Δες, Fuller House, Δυναστεία, κτ) έφτιαξε νοσταλγικές σειρές (Δες Stragner Things, Ρίβερντεηλ, Σαμπρίνα) και φυσικά έφερε σ'επαφή με το ευρύ κοινό σειρές και varieties από την Ιαπωνία (Δες Ατελιέ, Τerrace House, Tidying up), την Κορεά,  την Κίνα και φυσικά από άλλες χώρες τις οποίες δεν τις αγαπάω όσο αυτές που ανάφερα..

Καθώς το σύστημα αναζήτησης ταινιών και σειρών είναι ο,τι να ναι, είπα να ξεκινήσω μια νέα ενότητα (και για όσο καιρό ακόμη θα έχω τον κωδικό ενεργό) με τις σειρές και τα όσα βλέπω μέσα στο Netflix και όπως τα βλέπω. Θα ξεκινήσω από το Ιαπωνικό Anime Gantz:0 

H σχέση μου με το Gantz έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια όταν ο Cookie έγραψε ένα πολύ ωραίο άρθρο στο blog του γι'αυτό, αλλά και στο Anime//gr. Φλέρταρα για καιρό να δω τη σειρά και ουσιαστικά ήταν ο Cookie αυτός που με ώθησε να το κάνω. Έτσι μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα είδα το Anime και καταβρόχθισα και το αντίστοιχο Manga. Ο σκοτεινός κόσμος της Μαύρης Σφαίρας με ρούφηξε και έγινα και εγώ ένα με τις ιστορίες και βίωσα την αγωνία των πρωταγωνιστών.

Ένα Blast from the past θα μας πάει στο 2004 σε μια υπέροχη ταινία από την Ιαπωνία και στην ταινία Breathe In Breathe Out.

Η ταινία  μας ταξιδεύει σ' ένα αγρόκτημα ενός νησιού της Okinawa, όπου εκεί ένα ηλικιωμένο ζευγάρι χρειάζεται βοήθεια για τη συγκομιδή της σοδειάς τους. Έτσι μέσα από ένα αγροτουριστικό πρόγραμμα που υπόσχεται "διακοπές" και εργασία,  ταξιδεύει στο αγρόκτημα μια ομάδα έξι αρχικά και μετά εφτά νέων. Όσο εξελίσσεται η ιστορία μαθαίνουμε τι οδήγησε αυτή την ομάδα που αποτελείτε από άτομα από διαφορετικές ηλικίες και υπόβαθρο στο μακρινό αυτό νησί. Σιγά, σιγά λοιπόν βλέπουμε ότι κάθε πρωταγωνιστής έχει μια δική του ιστορία, έναν δικό του προβληματισμό και όλοι έχουν έναν κοινό παρανομαστή. Όλοι τους έφυγαν από τον τόπο τους θέλοντας να ξεφύγουν από κάτι που τους στοίχειωνε. 

Το ταξίδι αυτό λειτουργεί ως κάθαρση για όλους, μέσα από την χειρωνακτική εργασία στον αργό, τις μεταξύ τους διαφωνίες και καυγάδες αλλά και την αγάπη και τον σεβασμό του ζευγαριού που τους φιλοξενεί. Κλέβοντας τα δικά μου λόγια από προηγούμενη ανάρτηση για την ταινία Megane, η ταινία Breathe in Breathe out  "Ήταν μία ωραία, γλυκιά νωχελίκη καλοκαιρινή ταινία όπως μόνο οι Ιάπωνες ξέρουν να κάνουν" και μετά το τέλος της, θα νιώσετε καλύτερα. Η ομάδα των ετερόκλητων ανθρώπων σε  ένα τόσο μικρό περιβάλλον, δημιουργεί ένα ρεαλιστικό αποτέλεσμα και  μια παρείστικη ατμόσφαιρα αν θες, που κερδίζει τον θεατή από την πρώτη στιγμή.

Ξεκίνησα να βλέπω την ταινία λόγο του πολλά υποσχόμενου cast και δεν απογοητεύτηκα, την είδα πριν πολλά χρόνια και ακόμη θυμάμαι το πως με έκανε να νιώθω. Η ιστορία είναι μια οικουμενική ιστορία, που ταιριάζει σε όλους τους ανθρώπους που κάποια στιγμή έχουν την ανάγκη να φύγουν κάπου και εκεί να βρουν ψυχική κάθαρση και να γυρίσουν ολοκληρωμένοι. Μια ανάγκη που την έχω αυτή τη στιγμή που γράφω, γι'αυτό και έγινε αυτή η καταχώρηση. 

Για να πω την αλήθεια, δεν γνωρίζω όλο το cast (και δεν το έμαθα), η επιλογή της ταινίας έγινε με βάση το γεγονός ότι έπαιζε ο Hiroki Narimiya, ηθοποιός που ξεκίνησε την καριέρα του περίπου εκείνη την εποχή και συμμετείχε σε αξιόλογες παραγωγές. Σ'αυτή την ταινία είδα για πρώτη φορά και την Karina που πολύ αργότερα άρχισα να εκτιμάω και να συμπαθώ. Δύο ηθοποιοί, νέα ταλέντα εκείνης της εποχής, που και αυτοί είχαν μια πραγματικά δύσκολη περίοδο που οδήγησε στη παύση της καριέρας της Karina για δύο χρόνια, φέτος τη βλέπουμε να επιστρέφει με νέα σειρά. Ενώ πρόσφατα ο Hiroki ανακοίνωσε πως αποσύρεται από το επάγγελμα του ηθοποιού καθώς έχει κουραστεί, όπως δήλωσε, να ασχολούνται όλοι με τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, να τον προδίδουν οι φίλοι του και να διαρρέουν φήμες περί χρήσης κοκαΐνης...κάτι που εδώ στο δυτικό κόσμο δεν θα είχε καμία σημασία, αλλά εκεί στην Ιαπωνία μια τέτοια φήμη είναι ικανή να σε καταστρέψει. 

Πέρα λοιπόν από την αυτοκάθαρση, αυτή η ανάρτηση είναι και ένα αντίο (με τη κρυφή ελπίδα πως θα είναι προσωρινό) στον Hiroki Narimiya που μπορεί να μην εξελίχθηκε στον καλύτερο ηθοποιό της  Ιαπωνίας, αλλά τον είδαμε να μεγαλώνει μπροστά στη κάμερα και να αναπτύσσει  το δικό του ταλέντο. Για την ιστορία, στην Αμερική είναι περισσότερο γνωστός για τον ρόλο του ως Ace Attorney ενώ η μοναδική ταινία του που έχει προβληθεί στην Ελλάδα είναι το Azumi, όπου εκεί παρέλασε μια ομάδα νέων ηθοποιών οι οποίοι τα επόμενα χρόνια θα  ήταν συνεχώς παρόντες στο τηλεοπτικό και κινηματογραφικό σκηνικό της χώρας.

Καιρό τώρα ήθελα να μιλήσω για το Gokusen και δεν το έκανα....όμως σήμερα είναι το τέλος μιας εποχής και μόλις είδα την ταινία οπότε δεν γίνεται πρέπει να μιλήσω γι αυτή τη σειρά/ταινία/anime/manga...

Tη Yamaguchi Kumiko την συνάντησα να κάνει βόλτες μέσα στο Anime//Gr. Τότε έμαθα είναι manga και την έχει φτιάξει ο Morimoto Kozueko και πως είναι η κληρονόμος της οικογένειας της Yakuzas (Μαφίας) Oedo. Τα μέλη της οργάνωσης της οικογένειας Oedo ελπίζουν ότι μια ημέρα η Kumiko θα αναλάβει την αρχηγία μετά το θάνατο του Παππού της. Όμως η Kumiko θέλει να γίνει καθηγήτρια Μαθηματικών και το καταφέρνει. Έτσι βρίσκει δουλειά σε ένα λύκειο αρρένων και αναλαμβάνει το χειρότερο τμήμα του Σχολείου.

Η υπόθεση δεν ήταν αρκετή για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον...μέχρι που είδα ένα επεισόδιο απο το anime....Οι μαθητές της τάξης της οποίας είναι υπεύθυνη είναι όλοι παιδιά για υιοθεσία. Μπλέκουν στις χειρότερες καταστάσεις, παρανομούν και δεν πιστεύουν σε τίποτα. Ούτε σε φιλία, σε συντρόφους, σε όνειρα και κυρίως στους καθηγητές που τους βλέπουν με μισό μάτι. Ωστόσο η Kumiko χρόνια εκπαιδευμένη μέσα στη μαφία, έχει μάθει πολλούς τρόπους για να τους κερδίζει. Κάθε φορά η Kumiko ρίχνει πολύ ξύλο για να μπορέσει να σώσει τους Σημαντικούς Μαθητές της όπως τους λέει.

Το ένα και μοναδικό επεισόδιο του anime, με ενθουσίασε έτσι μια ημέρα που έπεσε στο χέρι μου η πρώτη σαιζόν της τηλεοπτικής σειράς έκατσα και την είδα. Αυτό ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Η Yankumi, όπως τη φωνάζουν οι μαθητές της {Yamaguchi + Kumiko = Yankumi}, με κέρδισε απο την πρώτη ημέρα....Όσο για το Cast της σειράς; Μια ολόκληρη τάξη με πανέμορφα ψιλά αγόρια.... Στη σειρά βλέπουμε τον αγώνα που κάνει η Yankumi για να δημιουργήσει στις καρδιές των παιδιών της τάξης την ελπίδα, το όνειρο και για να καταφέρει να τα βάλει στον σωστό δρόμο και να τους κάνει σωστούς αυριανούς πολίτες.... Τα καταφέρνει ρίχνοντας πολύ ξύλο, πολύ κυνηγητό και πολύ ιδρώτα. Το ίδιο έκανε και στο Δεύτερο και Τρίτο κύκλο της σειράς με αποτέλεσμα να κουράσει λίγο.

Gokusen 1. Απο αριστερά προς τα δεξιά: Oguri Shun (Azumi1&2, Crows Zero),Nakama Yukie(Ring 0, Shinobi), Matsumoto Jun (Hana Yori Dango, The last princess).

Hiroki Narimiya (Azumi1&2, Sakuran, Drop), Waki Tomohiro (Initial D), Ishigaki Yuma (Azumi1&2,Battle Royale2)

Για την Ιστορία να σημειωθεί ότι το Gokusen 1 προβλήθηκε το 2002, το Gokusen 2 το 2005 και το Gokusen 3 το 2008. Μέσα σε αυτά τα χρόνια οι ηθοποιοί και οι κομπάρσοι των τριών σχολικών τμημάτων της Yankumi έχουν αναδειχθεί σε πρωταγωνιστές ταινιών, τραγουδιστές και γενικότερα είναι όλοι τους διάσημοι. Για παράδειγμα στο Gokusen 1 έχουμε τρεις πρωταγωνιστές που τους έχουμε ξαναδεί (Σε αυτό το Blog) να πρωταγωνιστούν στις ταινίες Azumi 1 & 2 καθώς και Crows Zero. Γενικώς για όλους όσους ηθοποιούς έχω μιλήσει σε αυτό το blog. Όλοι έχουν περάσει από τα θρανία του Gokusen...Για να μη πω ότι ακόμη και ο γιος του προηγούμενου πρωθυπουργού της Ιαπωνίας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια σαιζόν. Κοινώς έχουμε μια σειρά που ανέδειξε 3 γενιές νέων ωραίων ηθοποιών (Ikemen όπως λέγονται στα Ιαπωνικά).

Gokusen 2: Kamenashi Kazyua(KATUN band), Keisuke Kode ( Rookies,Cyborg She, Nodame Cantabile),Hayami Mokomichi (Άντρας μου,Ζettai Kareshi tv), Koike Tepei (love complex,Genkai in a black company),Akanishi Jin (KATUN, Bandages...είναι αυτός που τραγουδάει το Girisha-Ελλάδα και το τραγούδι Olympos)

Το τέλος της σειράς ακολουθεί πάντα ένα special επεισόδιο. Με τη διαφορά ότι το 2008 ανακοινώθηκε η ταινία ...και ίσως και το τέλος της ιστορικής αυτής σειράς. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2009 και έσπασε τα ταμεία και την καρδιά μου. Περίμενα πολύ καιρό για να τη δω και επιτέλους το έκανα.

Gokusen3: Εδώ έχουμε τα νέα ονόματα της Ιαπωνίας: Haruma Miura (Crows Zerο 2), Υuya Takayuki, Ishiguro Hideo (Rescue tv, One pound fukoun tv),Kiriyama Aikito, Junta Nakama, Shohei Miura (Gira Gira)

Έτσι ερχόμαστε στο 2010 που έχουν βγει και οι υπότιτλοι. Επιτέλους μπορούμε να δούμε την ταινία και την παρέλαση όλων των ηθοποιών που αναφέραμε καθώς και όλων των συμμαθητών τους...Μιλάμε για πολύ πράγμα όχι αστεία, άσε που κάθε φορά ανακαλύπτω και νέους ηθοποιούς (που όταν τους είχα δει στη σειρά δεν τους ήξερα ακόμη). Η Nakama Yukie έχει περάσει πλέον στην ιστορία της τηλεόρασης της Ιαπωνίας με αυτόν της τον ρόλο και με κάθε ρόλο που έχει ερμηνεύσει. Τσαλακώνει απίστευτα τον εαυτό της για χάρη της Yankumi και σε κερδίζει αμέσως. Το ίδιο κάνει σε αυτή την ταινία. Αυτή τη φορά η Yankumi πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της νέας της τάξης ενώ παράλληλα ένας πρώην μαθητής της κινδυνεύει. Για να τον σώσει η Yankumi πρέπει να αντιμετωπίσει μια ολόκληρη οργάνωση και όχι μια απλή ομάδα παιδιών. Θα τα καταφέρει;

H ταινία είναι λίγο πιο υπερβολική από τη σειρά αλλά ας μη ξεχνάμε ότι βασίζεται σε Manga. Για μένα που έχω δει τις σειρές ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπω την επιστροφή και την εμφάνιση των παλιών μαθητών. Το μόνο που δεν μου άρεσε είναι ότι οι σκηνές με τις μάχες δεν έχουν περισσότερο ξύλο και πλέον οι κινήσεις της Yankumi είναι βαρετές, θα έπρεπε να την κάνουν λίγο πιο άγρια...(μα αλίμονο αυτό δεν θα συμβάδιζε με τις προκαταλήψεις των Ιαπώνων).

This Girl knows how to wear her adidas.

Τώρα που το είδα και αυτή την ταινία μου έμεινε να δω το Anime και το Manga....sigh....θα μου λείψει η Nakama-sama....Ευτυχώς που την βλέπω στο Untouchable και στο Trick. Αν θέλετε να κατεβάσετε την ταινία θα τη βρείτε στα σχόλια.

Το οποίο μεταφράζεται... "Δεν είμαι ομοφυλόφιλος, είμαι Gay"... Έτσι και εγώ...
δεν είμαι ομοφυλόφιλη αλλά Gay.... αλλιώς δεν μπορώ να δώσω λογική εξήγηση για την παρακάτω ταινία....

Λοιπόν μετά το Antique... παρακολούθησα μια κορεάτικη σειρά η οποία ονομάζετε Coffee Prince... το σενάριο απλό, νεαρός ιδιοκτήτης ερωτεύεται νεαρό υπάλληλο (ο οποίος τελικά είναι γυναίκα). Παλεύει με το θέμα ότι ερωτεύτηκε έναν άλλο άνδρα, μετά μαθαίνει ότι είναι γυναίκα γίνετε λίγο της πουτάνας για δύο επεισόδια, μετά αυτοί ζουν τον ερωτά τους και εμείς μένουμε με μια γλυκιά αίσθηση ρομαντισμού στα χείλη... και προχωράμε να δούμε μία ταινία με λιγότερο ερωτισμό, αγάπη και όλα αυτά που μας κάνουν να νιώθουμε μόνοι...

Οι αλήθεια είναι ότι τις καλύτερες ιστορίες αγάπης τις είδα στον Ασιατικό κινηματογράφο, πολύ πριν αρχίσω να ασχολούμαι με το άθλημα των anime και της γενικότερης ασιατικής παρακουλτούρας... Έτσι πάντα λάτρευα της αισθηματικές ταινίες από εκείνη την μεριά του πλανήτη.. Έτσι σκέφθηκα να δω κάτι ανάλογο με gay ζευγάρι γιατί τουλάχιστον δεν θα ζηλέψω ένα ζευγάρι με δύο άνδρες... και τι καλύτερο να βλέπεις μια αισθηματική ιστορία ανάμεσα σε δύο παίδαρους; Ίσα ίσα καλύτερα κιόλας που απουσιάζουν και οι κακάσχημες ασιάτισσες από το κάδρο και έτσι υπάρχει περισσότερος χώρος για αρσενικά...

Έτσι λοιπόν κατέβασα το Itsuka no Kimi E... (αδυνατώ να το μεταφράσω υποπτεύομαι ότι θέλει να πει μείνει πάντα δίπλα μου ή είσαι πάντα διπλα μου)

Πόσο παράξενοι είναι αυτοί οι Ιάπωνες που σε ότι αφορά τον έρωτα το φύλο δεν τους στέκεται εμπόδιο; Απλά δεν ξέρω αν θα πρέπει να τους θεωρήσω ηλίθιους ή έξυπνους με αυτή την κίνηση.. στην τελική αν το πιστεύεις αυτό υπάρχουν πολλές περισσότερες πιθανότητες να βρεις το έτερον σου ήμισυ από ότι όταν είσαι περιορισμένος σε ένα μόνο φύλο.

Anyway ... το Σενάριο είναι απλό, ο Hayase (Χαγιάσε είπα όχι Χαγιάτε) ήταν λίγο περιέργος σχετικά με τον σνομπ συμφοιτητή του Noboru. Όταν τελικά αποφάσησε να μάθει περισσότερα γι΄αυτόν, κοίτα να δεις σύμπτωση, έπεσε στον κοινωνικό και ευχάριστο δίδυμο αδερφό του Noboru, τον Ryu... Έτσι γίνεται φίλος με τον Ryu ενώ παράλληλα προσπαθεί να γνωρίσει καλύτερα τον Noboru... Ωραία ταινία... προβλέψιμη; Τι επειδή καταλαβάτε απο το πρώτο τέταρτο της ταινίας τι συμβαίνει την θεωρήσατε προβλέψιμη; Όχι εσείς απλά είστε πολύ έξυπνοι και το καταλάβατε...

Πάντως εμένα μου φάνηκε πολύ ωραία ίσως επειδή είναι και η πρώτη φορά που βλέπω ταινία που να μιλάει για pure solid Gay love... συνήθως περιρίζομαι στις ταινίες όπου οι gay φοράνε φτερά και πουπουλα, μιλάνε παράξενα και συμμετέχουν σε διαγωνισμούς drag queens... Μερικά στερεότυπα τα λατρεύω τι να κάνω;;

Τα γκομενάκια που λέτε στην ταινία ειναι πολύ ωραία... και απο ότι είδα ο ένας όλο σε τέτοιες ταινίες παίζει... δεν είναι κακό...

μετα πολλά την ταινία μπορείτε να την βρείτε εδώ μαζί με άλλες του είδους...

miketazoo

Εμένα προσωπικά μου άρεσε.. δεν είναι και η πιο ρομαντική ταινία του αιώνα αλλά ήταν ακριβώς αυτό που ήθελα να δω σήμερα....

α ναι και αν περιμένετε ερωτικές σκηνές καλύτερα να το ξεχάσατε
Η θεωρία περί ασιατικής τηλεόρασης είναι αυτή:
Οι Ιάπωνες δεν κάνουν τίποτα
(σαν παγόβουνα)
Οι Κορεάτες φιλιούνται και αγγίζονται
(σαν φυσιολογικοί άνθρωποι)
Οι Κινέζοι δείχνουν και ερωτικές σκηνές.
(σαν απολύτως φυσιολογικοί άνθρωποι)

ωστόσο από οτι κατάλαβα το φιλί για τους Ιάπωνες έχει μεγάλη σημασία...
πως σκατά καταφέρνουν να φαίνονται τόσο ρομαντικοί στις ταινίες και στις σειρές ενώ
κατα βάση είναι αναίσθητοι δεν μπορώ να το καταλάβω...

anyway σας κούρασα πέρνω τα φτερά μου και φεύγω.

Πω πω το blog μου αρχίζει και μοιάζει με αυτό της μικρής ορφανής Πολυάννας που όλα της πάνε στραβά στην ζωή της (μαλακία είπα τώρα που το κοιτάω στο wiki λέει ότι εκείνη ήταν αισιόδοξη, ωστόσο αφήνω την σύγκριση για τι μετά δεν ξέρω τι να βάλω για να κολύσει το κύριως θέμα). Θα μπορούσα να το συγκρίνω και με αυτό του Βασιλάκη Καΐλα αλλά δεν βαριέσαι. Πως να δείξω την αμερικλανοσύνη που με διακατέχει.

Μια που είπα για Βασίλη Καΐλα ας σας πω και μια ιστορία για ένα ορφανό παιδάκι που όταν μεγάλωσε αποφάσησε ότι θα κάνει τα πάντα για τον Παρά και έγινε ο τρελός παραδόπιστος.
Η αλλιώς ο

Zeni Geba / Money Crasy.




και που λέτε... τελικά οι Ιάπωνες δεν βγάζουν μόνο κωμωδίες στην τηλεόραση τους, βγάζουν και σοβαρές σειρές. Ωστόσο είμαι σίγουρη ότι οι περισσότερες βασίζονται σε manga (τα οποία εννοείται ότι δεν έχω μπει στον κόπο να τα διαβάσω). Έτσι λοιπόν ο Ζένης Γκέμπας, που σημαίνει ουσιαστικά Τρελός με τα λεφτά. Μεγάλωσε στους δρόμους όταν πέθανε η μανούλα του που δεν είχε λεφτά να πάρει φάρμακο, ο πατέρας του ένα ρεμάλι και μπεκρής τους άφησε πριν καιρό αλλά όχι πριν καταφέρει να σημαδέψει το γλυκό πρόσωπο του παιδιού του. Το σημάδεψε λοιπόν με μια ουλή στο μάτι, η οποία καταρράκωσε λέγω, την ψυχολογία του παιδιού καθώς τον γάμησε λίγο εμφανισιακά. Όχι απλά του κατάστρεψε την μόστρα, αλλά του διαστρέβλωσε και την όραση.



Κοινώς η συνταγή γνωστή, φτωχό ορφανό γίνεται πλούσιο... Όμως κυρίες μου και κύριοι μου, αυτό το παιδί δεν είναι σαν τον Ελληνάρα που θα πάει στο νυχτερινό σχολείο, που θα δουλεύει το πρωί στην οικοδομή, που θα σπουδάσει και θα γίνει γιατρός και μια μέρα θα πρέπει να εγχειρήσει αυτόν που μισεί περισσότερο.

Το μικρό αγόρι της ιστορία μας καθότι δεν είναι ο Καΐλας και είναι μαλάκας Ιάπωνας παθαίνει ψύχωση με τα χρήματα και κάνει τα πάντα για να τα αποκτήσει. Ο φόνος είναι ένα τίποτα μπροστά στο σενάριο που πλάθει για να αποκτήσει αυτό που θέλει και φυσικά το καταφέρνει. Αλλά επειδή είναι Ιάπωνας δεν μπορούμε να αφήσουμε την σειρά με τέλος που να υπονοεί ότι δεν μετάνοιωσε αυτά που έκανε. Στο τέλος καταλαβαίνει ότι η αγάπη είναι αυτή που έχει σημασία και όχι το χρήμα... Ή μήπως όχι; Αυτό σας αφήνω να το μάθετε μόνοι σας γιατί η αλήθεια είναι ότι δεν πολύ κατάλαβα τι σκατά συμβαίνει στο τέλος.


Με ένα εντυπωσιακό σενάριο, αρκετά σκοτεινό και αρκετά έξυπνο αυτή η σειρά παίχτηκε στην ιαπωνική τηλεόραση φέτος. Εμένα μου άρεσαν οι ραδιουργίες του πρωταγωνιστή και τα θύματα του, αλλά δεν μου άρεσε η ανυπαρξία γυμνού. Ά ρε κακοέμαθα με τους Κορεάτες που πετάνε και κανα αρσενικό βυζί παραπάνω. Κοινώς αν θέλετε να δείτε γυμνά κλαράκια ατυχήσατε.



Πρωταγωνιστής ο so called Johny Depp της Ιαπωνίας, Matsuyama Kenichi. Ο Matsuyama, υβρίδιο μίξης αμερικλανίλας και γιαπωνεζίλας, έχει γίνει διάσημος για τους παράξενους ρόλου που επιλέγει να παίξει. Έχει υποδυθεί τρεις φορές τον dedective L στις 2 ταινίες Death Note και στην ταινία L, πιο πρόσφατος ρόλος του ήταν αυτός ως Krauser στην Metal Κομωδία Detroit Metal City (σας χρωστάω post γι αυτήν). Το βιογραφικό του αποτελείτε από πολλές ταινίες και λίγες συμμετοχές σε σειρές. Πράγμα που σημαίνει ότι είναι καλύτερος ηθοποιός από τα τεκνά που έχουν παρελάσει στο blog μου. Άσε που τον είδα μετά το Detroit Metal City και δεν μπορούσα να το χωνέψω ότι ήταν ο ίδιος άνθρωπος. Ξαφνικά από γλυκανάλατη Μερώπη μου εμφανίστηκε ως το Μπαστάρδι του αιώνα.

Το υπόλοιπο Cast δεν το αναφέρω γιατί αρχικά βαριέμαι και κατά δεύτερον δεν είναι και τόσο sexy όσο θα ήθελα. Εκτός ίσως από την Ryo και την Mimura αλλά αυτές είναι γυναίκες και εγώ πολύ ματαιόδοξη για να ποστάρω sexy Ιαπωνέζες στο blog μου.

Μπορεί ρε να το έκανα να φαίνετε ενδιαφέρον ρα...
Δεν βαριέσαι... 4 η ώρα είναι.

Χμ...αυτές τις μέρες θέλω να γράψω για τόσα πολλά πράγματα που δεν ξέρω τι να γράψω πρώτο. Baby steps λοιπόν και ίσως καταφέρω να γράψω για τα πάντα.

Είναι η εποχή που όλοι κοιτάμε και βλέπουμε πίσω μας και γράφουμε ανασκοπήσεις για τα πράγματα που κάναμε, είδαμε, ακούσαμε ή διαβάσαμε. Δεν τα πάω καλά με αυτά αλλά φέτος θα ήθελα και εγώ να γράψω μερικά, ωστόσο οι λίστες μου αλλάζουν συνέχεια. Οι τελευταίες μέρες του χρόνου είναι πολύ δραστήριες και μαθαίνω συνέχεια νέα πράγματα.

Φέτος λοιπόν άκουσα και αγάπησα τα εξής συγκροτήματα:

GossipThe teenagers

Mgmt
The sounds
Billy The Vision and the dancers

Εκεί που λοιπόν αναρωτιόμουν ποιο από αυτά τα συγκροτήματα μου άρεσε πιο πολύ εμφανίζεται Out of nowhere πριν λίγες ημέρες το συγκρότημα The last shadow puppets και απλά με συγκλονίζει (ότι και να σημαίνει αυτό).
Μου τραντάζει το είναι και με κάνει να αισθάνομαι ζωντανή και πάλι. Μου φέρνουν εποχές που στο κεφάλι μου ακουγόταν μόνο οι Suede, οι Pulp και οι Blur και νιώθω πάλι αυτό τον καημό ότι δεν γεννήθηκα στην σωστή εποχή.
(Πάντως όταν πρωτοάκουσα τον τραγουδιστή τον Arctic Monkeys ήμουν σίγουρη ότι αυτός έχει να δώσει πολλά στο μέλλον)





Είδα και ερωτεύτηκα παράφορα τους παρακάτω ηθοποιούς:









Eita στο Nodame Cantabile, Sappuri,
Last Frineds & Dororo























Ikuta Toma στο Hana Zakari..., Akihabara @ deep, Honey To Clover & Hana Yori Dango






















Ogurin Shun στο Hana Zakari, Gokusen1, Ηana Yori Dango, Stand Up & Detective Conan




















Matsumoto Jun στο Gokusen1 Hana yori Dango, Kimi Wa Pet & Bambino. Super Idol της Ιαπωνίας και μέλος του boy band Arashi

Hayami Mokomichi στο Gokusen2 & Zettai Kareshi








Narimiya Hiroki στο Nana1 & 2, Honey to clover, Gokusen1, Stand Up & Bloody Monday


Κολάστηκα η γυναίκα βραδιάτικα... πάλι Mess το έκανα το post δεν μπόρεσα...
Την επόμενη φορά θα σας βάλω τις ηθοποιούς που λάτρεψα για να χαρούν λίγο και τα αγοράκια.

Η πρώτη μου απόπειρα να παρακολουθήσω Ιαπωνική σειρά βασισμένη σε Manga απέτυχε.
Η δεύτερη όμως ρίζωσε στην καρδιά μου και από ότι φαίνεται όχι μόνο στη δική μου αλλά σε χιλιάδες ανθρώπους πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Nodame Cantabile

To Nodame Cantabile βασίζεται στο ομόνυμο Manga και αφορά την ιστορία δυο φοιτητών σε μουσικό κολέγιο στην Ιαπωνία. Οπότε να περιμένετε οτι θα ακούσετε πολύ μουσική, κλασσική κυρίως αλλά αυτό είναι και το καλύτερο γιατί αν είστε τόσο άσχετοι όσο εγώ θα μάθετε πολλά πράγματα.

Όπως έγραψε ο αγαπητός Βορέας στην δική του ανάρτηση η ιστορία είναι κάπως έτσι:

Το Nodame Cantabile διηγείται την ιστορία της Noda Megumi ή Nodame και του Chiaki Shinichi, που σπουδάζουν στην ίδια μουσική σχολή, ζουν σε διπλανά διαμερίσματα αλλά κατά τα άλλα είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες και άνθρωποι.

Ο Shinichi ποτέ δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις ή είχε παρατηρήσει την Megumi που μένει δίπλα του. Μια μέρα όμως μετά από μια μεγάλη απογοήτευση και πολύ αλκοόλ, ξυπνά σε ένα άγνωστο δωμάτιο ακούγοντας τον ήχο ενός πιάνου και βλέπει την Megumi να παίζει πιάνο.... ανάμεσα σε σωρούς σκουπιδιών... Έτσι έγινε η πρώτη γνωριμία με την Megumi και τον κόσμο της. Βλέπετε, η Megumi δεν είναι ιδιαίτερα τακτική με την καθαριότητα, κάνει μπάνιο κάθε 4-5 μέρες, προτιμά να παίζει και να τρώει (συνήθως τα φαγητά των άλλων) παρά να κοπιάσει για κάτι και είναι μανιακή συλλέκτης από διάφορα αντικείμενα του αγαπημένου της anime Purigorota...

Αντίθετα ο Shinichi, όντας ο γιος ενός διάσημου πιανίστα, μεγάλωσε σε διάφορες Ευρωπαϊκές πόλεις. Είναι ιδιαίτερα σχολαστικός με την καθαριότητα και πάντα τελειομανής στην δουλειά του με βλέψεις για μεγάλη καριέρα ως μαέστρος σε ορχήστρα στο μέλλον. Άλλα εξαιτίας ενός τραυματικού γεγονότος σε μικρή ηλικία ο Shinichi δεν μπορεί να πετάξει με αεροπλάνο. Σαν να μην έφτανε αυτό έχει φοβία και με τα πλοία επίσης, μένοντας καθηλωμένος έτσι στηn Ιαπωνία...

Με δικά μου λόγια η ιστορία είναι κάπως έτσι:
O Shinichi είναι ένας σνομπ νεαρός γόνος καλής οικογενείας, πάντα τακτικός και με ένα στόχο να γίνει διεθυντής ορχήστρας. Η Nodame είναι μια γλυκήτατη, χαριτωμένη ύπαρξη, ακατάστατη όσο δεν πάει και πάρα πολύ τσαπατσούλα (σαν εμένα ενα πράγμα). Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν στην Μουσική Ακαδημία που σπουδάζουν και θα εξελιχθεί μία όμορφη κομεντί με πολύ γέλιο. Οι δύο πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από πληθώρα συμφοιτητών και αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά και σώζουν την κατάσταση όταν αρχίζεις να κουράζεσαι με τους πρωταγωνιστές.

Το ωραίο με αυτή την κωμωδία είναι το τρισδιάστατο χιούμορ της. Πολλές φορές το αστείο δεν βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου, αλλά στο κάδρο πίσω από τον πρωταγωνιστή. Όλο το πλάνο λειτουργεί σαν χώρος για αστεία, έτσι εκεί που βλέπεις τον Chiaki να μοιλάει και την κάμερα να προσέχει μόνο αυτόν, βλέπεις ότι από πίσω αριστερά του ή δεξιά του κάτι....

Cast:


Noda Megumi : Η κυρία που έμπνευσε τον δημιουργό του manga όταν είδε μια φωτογραφία της να παίζε πιάνο μέσα σε ένα εντελώς ακατάστατο δωμάτιο. Είναι γλυκιά, είναι όμορφή, είναι επικίνδυνα ακατάστατη. Η γλυκήτατη Ueno Juri κερδίζει τις εντυπώσεις και τις καρδιές μας.Gyaboo!!!!

Chiaki Shinichi : Υπερβολικά περήφανος για να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του. Ο σταρ του σχολείου πέρνει σάρκα και οστά χάρη στον κύριο Tamaki Hiroshi και είναι αρκετά σέξι θα έλεγα.

Mine Ryutaro: μετά από τυχαία γνωριμία με τη Nodame γίνεται ο καλύτερος φίλος του Shinichi, θέλει να φέρει ένα ροκ στοιχείο στην κλασσική μουσική. Είναι ο καλύτερος φίλος που μπορεί να έχει κανείς. Παίζει βιολί στην ορχήστρα που τους έφερε όλους κοντά. Για τον ρόλο επιλέχθηκε ο γλυκός μας Eita ... που απλά κόβω φλέβες για την πάρτη του, σε όποια ταινία και να παίζει.

Miki Kiyora : πρώτο βιολί στην καλύτερα ορχήστρα του σχολίου. Έξυπνη, όμορφη και χαρησματική βοηθά τον Shinichi να βρει το δρόμο του μετά την αποφοίτηση και δεν μένει αδιάφορη από την παρουσία του Ryutaro. H πανέμορφη Mizukawa Asami σε κάνει να ξεπερνάς την ομορφιά της με τους ρόλους που διαλέγει. Την αγαπάω!

και τώρα αρχίζει η παράνοια:

Okuyama Masum: Θα κάνει τα πάντα για να προστατεύσει τον Shinichi. Είναι ο μόνος μουσικός που είναι ταυτόχρονα και στις δύο ορχήστρες τις ακαδημίας. Είναι ωραίος,
είναι στιλάτος και έχει την ολόδικη του αφάνα. Αυτό τον αστείο ρόλο, αμφίβολης σεξουαλικότητας τον παίζει ο Koide Keisuke και καταφέρνει να κρύψει καλά την ομορφιά του.

Okochi Mamoru: Θα κάνει τα πάντα για να πάρει τη θέση του Βεζύρη. Είναι ο δεύτερος καλύτερος .... Πφ κανείς δεν τον ξέρει ποιο το νόημα. Τον παράξενο αυτό τύπο τον υποδείεται ο κύριος Endo Yuya.

Tagaya Saiko: Η κοπέλα του Shinichi, δεν της αρέσουν οι Loosers και ακόμη απορεί γιατί δεν διάλεξαν αυτήν. Ακόμη μία άσχημη ηθοποιός Uehara Misa

Saku Sakura : παίζει τo κόντρα μπάσο (έτσι γράφεται?) στην δεύτερη οχρήστρα του σχολείου, δυσκολεύεται να παρακαλουθήσεις τις πρόβες και εντάξει δεν θα μάθει ποτέ να παίζει καλά; Επικίνδυνα χαριτωμένη η Saeko.

Στη σειρά συμμετέχουν και άλλοι ηθοποιοί αρκετά δημοφιλείς... Αλλά οι κυριότεροι χαρακτήρες είναι αυτοί. Με θεϊκό χαρακτήρα αυτόν του σάτυρου, έκφυλου, αθεράπευτα γυναικά... Franz Strezemann. Ήρθε απο την Γερμανία για να διδάξει τους φοιτητές, δημιούργησε την S - Oke , την δεύτερη ορχήστρα του σχολίου, συγκεντρώνοντας τους πιο παράξενους μουσικούς. Γνωστός και ως Milch Holstein (Αγελαδινό γάλα). Ο ρόλος δόθηκε στον Ιάπωνα ηθοποιό Takenaka Naoto και το αποτέλεσμα ήταν ξεκαρδιστικό. "Θέλετε ένα ομαδικό ραντεβού;"

Η σειρά αποτελείτε από 11 επεισόδια συν ένα special επεισόδιο γυρισμένο στην Ευρώπη.
Για πληροφορίες για το anime περάστε απο τον κύριο Βορέα παρακαλώ.
Μπορείτε να την βρείτε σε torrent καθώς και στο Lolipower στον server με τα Dorama για direct download.

Αυτό ήταν με λίγα λόγια το Nodame. Yoroshiku Onegai Shimasu!

Is this a mess or not?!