Ο Οκτώβριος έχει άρωμα Βαρκελώνης...

Οκτώβριος είναι το πρώτο βήμα του χειμώνα. Η ατμόσφαιρα δεν είναι αρκετά κρύα για μπουφάν αλλά ούτε αρκετά ζεστή για να κυκλοφορείς χωρίς ζακέτα. Είναι η εποχή που το δέρμα μου είναι πάντα κρύο χωρίς εγώ η ίδια να κρυώνω (φίδι).

Το 2009 ήταν Οκτώβριος όταν μια υπάλληλος του Duty Free  σε μια συνάντηση μας στην Άρτα μου έδωσε δείγμα του αρώματος Custo Barcelona. Το κρύο στην Άρτα ήταν αρκετά δυνατό και το θερμό  άρωμα έκανε αντίθεση με τη ψυχολογική μου κατάσταση. Το άρωμα του αυτόματα συνδέθηκε με τον ερχομό του χειμώνα και μιας επικείμενης αλλαγής. Αυτό τον Οκτώβρη ένιωσα πως κάτι θα αλλάξει έτσι άπλωσα το χέρι μου στο καλά φυλαγμένο δειγματάκι και φόρεσα λίγο (πες δεν φοράω πολύ συχνά αρώματα). Αμέσως με τύλιξαν τα αισθήματα εκείνης της εποχής και μακρινές μνήμες εμφανίστηκαν μπροστά μου. Ο Οκτώβρης είναι Βαρκελώνη.

Ο Οκτώβρης είναι Βαρκελώνη και για ακόμη ένα λόγο. Στη Θεσσαλονίκη η αργία της 26ης και της 28ης Οκτωβρίου είναι μια πολύ καλή ευκαιρία για το πρώτο ταξίδι του χειμώνα, βοηθάει το ότι υπάρχουν ένα σωρό προσφορές εκείνη την εποχή. Σημαίνει την πρώτη αργία μετά το κουραστικό καλοκαίρι (ειδικά για εμάς που ζούμε στον τουρισμό). Η Βαρκελώνη ήταν (και θέλω να πιστεύω πως ακόμη είναι) ένας εύκολα προσβάσιμος προορισμός για σύντομες διακοπές στην Ευρώπη. Τι πιο ωραίο να περάσεις ένα Σαββατοκύριακο στην μαγική πρωτεύουσα της Καταλανίας  Ας το παραδεχτούμε οι Έλληνες αγαπάνε την Ισπανία και θέλω να πιστεύω πως αγαπάμε την Βαρκελώνη λίγο περισσότερο. 

Η Βαρκελώνη φέρει το όνομα της απο την Βάρκα του Ηρακλή η οποία ξεβράστηκε στις ακτές της πόλης και εκεί ο Ημίθεος ίδρυσε την πόλη του ονομάζοντας απο την βάρκα του. Ο μύθος αναφέρει πως, κατερχόμενος ο Ηρακλής απο τα Πυρηναία, κατάκοπος και καταϊδρωμένος όπως ήταν, έφτασε στην παραλία. Του άρεσε πολύ το τοπίο και άφησε πολλούς απο τους δικούς του στρατιώτες εκεί να ξεκουραστούν. Ο ίδιος μπήκε μαζί με άλλους μέσα σε εννέα πλοία και ξεκίνησε την πορεία τους προς το βορρά. Τους πιάνει όμως μεγάλη θαλασσοταραχή και καταστρέφονται οκτώ πλοία.. Επιστρέφοντας εκεί όπου ξεκίνησε  είδε πως οι άνδρες του είχαν αρχίσει να χτίζουν μια νέα πόλη την Βαρκελώνη (πηγή : Ηλία Μαριολάκος http://www.metafysiko.gr/?p=5922)

Ένα από τα πρώτα πράγματα που έμαθα όταν έκαναν πρακτική ήταν πως το τουριστικό γραφείο Κύκλος είναι το ιδανικότερο γραφείο για να εμπιστευτείς τους πελάτες που θέλουν να ταξιδέψουν στην Ισπανία.  Ωστόσο για τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης μπορώ με το χέρι στην καρδιά και γνωρίζοντας από την προσωπική προϋπηρεσία πως και στη Θεσσαλονίκη υπάρχει ένα τουριστικό γραφείο που μπορείς να εμπιστευτείς για την Βαρκελώνη και αυτό είναι το τουριστικό γραφείο Grefis στη Μητροπόλεως. Έχοντας δουλέψει για τον διευθυντή του γραφείου της Θεσσαλονίκης παλαιότερα  εμπιστεύομαι τυφλά τις επιλογές του καθώς έχω μία μικρή ιδέα (γιατί μόνο μικρή μπορεί να θεωρηθεί μπροστά στο πολυδιάστατο τρόπο σκέψης που έχει)  για το πως λειτουργεί και σκέφτεται σε ότι αφορά τα τουριστικά πακέτα. Έτσι αν κάποιος με ρωτούσε, όπως και με ρώτησε ο ξάδερφός μου, θα τον έστελνα κατευθείαν στο ισόγειο της Μητροπόλεως να απευθυνθεί στον υπάλληλο του πρώτου γραφείου.

Τώρα θα μου πείτε γιατί να επιλέξετε ένα  τουριστικό γραφείο όταν μπορείτε να πάτε μόνοι σας; 

Η απάντηση μου είναι επειδή ο Οκτώβρης είναι Βαρκελώνη και μια οργανωμένη εκδρομή λειτουργεί σαν steping stone σε αυτό που θα ακολουθήσει. Δεν είναι απαραίτητο να ακολουθήσετε την εκδρομή και χάρη στον συνοδό θα έχετε πάντα κάποιον να σας βοηθάει.

Oh well ξέρω ότι αν είστε σαν εμένα δεν έχετε λεφτά για ταξίδια. Αλλά bitch please κανείς δεν μας απαγόρευσε να ονειρευόμαστε. Μπορούμε πάντα να πάρουμε το φυλλάδιο της εκδρομής να ανοίξουμε το google earth και να προσποιηθούμε πως πήγαμε το ταξίδι αυτό. .

Ας γράψω κάτι μπας και το βγάλω απο το σύστημα μου.... Σύντομα κλείνω ένα χρόνο δουλειάς. Δυστυχώς ή ευτυχώς αυτή ήταν μια δύσκολη χρονιά για όλους μας. Για μερικούς απο εμάς τα πράγματα ήταν πιο δύσκολα από ότι για άλλους.

Πραγματικά θα ήθελα να είμαι πιο αισιόδοξη, αλλά πως μπορείς να είσαι αισιόδοξος σε ένα καράβι που βουλιάζει με τόσο αργούς ρυθμούς. Η κατάσταση στην Ελλάδα είναι σαν την ουρά στο ΙΚΑ. Είμαστε σε μια συνεχή αναμονή...Περιμένουμε να βελτιωθούν τα πράγματα ή να χειροτερέψουν. 

Πλέον έχουμε χάσει όμως την υπομονή μας καθώς τα πράγματα δεν αλλάζουν προς το καλύτερο. Προσωπικά ελπίζω να μηδενιστούμε και να αρχίσουμε απο την αρχή. Πάντα ένα reset μας δίνει περισσότερη ελπίδα....και αυτός ο καύσωνας δεν βοηθάει την κατάσταση.

Αυτό το καλοκαίρι είναι σαν τραγούδι της Lana Del Rey, όμορφο αλλά συνάμα βαρετό και δεν λέει ποτέ να τελειώσει....Σαν να ζούμε σε βίντεο κλιπ μιας τραγουδίστριας που βαριέται...και εγώ βαριέμαι, βαριέμαι να δουλέψω, να καθαρίσω το σπίτι, να κάνω μπάνιο, να ζήσω, να αναπνεύσω....

Ένας αέναος κύκλος αποσύνθεσης....θα μπορούσα να ακούω αμέτρητα τραγούδια υποκριτικής μιζέριας...προσπαθώ να βρω μια διέξοδο και να  προχωρήσω σαν άνθρωπος, άτομο σαν εργαζόμενος...Δυστυχώς όμως δεν υπάρχει διέξοδο. Η εποχή που ζούμε δεν είναι σαν αυτές που μεγαλώσαμε και βρισκόμαστε έξω απο τα νερά μας...

Αυτό ήταν το παραλήρημα μου....μακάρι να είχα λεφτά και ένα διαβατήριο και να έφευγα σε κόσμους μαγικούς όπου θα κατάφερνα να βοηθήσω εμένα και όσους γύρω μου έχουν προβλήματα.

Ας είμαστε ρεαλιστές (όπως θα έλεγε και ο Λόγκεν, και αν είχες να πεις κάτι για τον Λόγκεν αυτό θα ήταν πως ήταν ρεαλιστής)...αρκετά τεντώθηκα και ξέφυγα από την ουρά στο  ας γυρίσω πίσω στην συνεχή αναμονή. Που θα πάει κάποια στιγμή θα έρθει και η δική μου σειρά.

Σήμερα είδα αυτόν που αγαπάω να επιστρέφει στον τόπου που αγαπάει. Δύο κόσμοι που αγαπάω εξίσου βρέθηκαν στα παρακάτω βίντεο. Γι αυτό θα ήθελα να τα μοιραστώ με κάποιους που αγαπάω.

Tokyo Rising   by Paladium Boots

Part 1 / 5

Part 2 / 5

Part 3 / 5

Part 4 / 5

Part 5 / 5 

Τελευταία περνάμε δύσκολα σαν λαός. Έχουμε χάσει το κέφι μας, τα κότσια μας και πολύ φοβάμαι πως σύντομα θα χάσουμε και το φιλότιμο μας. Δηλαδή σιγά σιγά ο Έλληνας χάνει την ταυτότητά του. Δεν είμαι αισιόδοξο άτομο απο την φύση μου όπως έχω ξαναπεί. Ωστόσο όμως θα ήθελα να έβλεπα τους γύρω μου να δουν πως μέσα σε αυτή την χάλια κατάσταση που ζούμε μας δίνεται η ευκαιρία για μια καινούργια αρχή. Ας ξεχάσουμε την μέχρι τώρα ζωή μας και ας φροντίσουμε απο εδώ και πέρα να κάνουμε μία νέα αρχή γεμάτη με όλα αυτά που αγαπάμε. Ας μη το δούμε σαν μια καθυστέρηση αλλά σαν μια ευκαιρία για Reset. Reset στις ανάγκες μας, στις προτεραιότητες μας και στην αναγέννηση ενός ποιο δημιουργικού Ελληνισμού.... Ας εμπνευστούμαι απο την κρίση και τα προβλήματα μάς, ας μάθουμε απο τα λάθη μας που οδήγησαν τη χώρα σε αυτή την κατάσταση και ας μην τα επαναλάβουμε ποτέ.

Ας εμπνευσθούμε, ας αγαπηθούμε και ας δούμε την καθημερινότητα για να ξαναγαπηθούμε μεταξύ μας. Νομίζω οτι αυτή είναι η καλύτερη συμβουλή που μπορούμε να ακολουθήσουμε ως Έλληνες. 

Αστρικό έτος 2525, άνοιξα τα μάτια μου και είδα το πρόσωπο του αξιωματικού γέφυρας να με κοιτάει εξαντλημένος. "Σειρά σου" μου είπε λακωνικά και έγνεψε να τον ακολουθήσω. Τον ακολούθησα ως την καφετέρια είχε ήδη ετοιμάσει καφέ και ένα ζεστό ρόφημα.

"Πως πήγε;" Τον ρώτησα σχεδόν ζαλισμένη από το απότομα ξύπνημα...."Όπως πάντα" μου απάντησε και ήπιε μια γουλιά από το ρόφημα του. "Θα σου κάνω παρέα για λίγο και μετά θα μπω στον θάλαμο μου". Έτσι περάσαμε μια ώρα με αδιάφορες συζητήσεις, με ενημέρωσε για την κατάσταση του σκάφους, για τις επισκευές που χρειάζονται και για τις απρόβλεπτες βλάβες που προέκυψαν μετά την τελευταία συνάντηση του σκάφους με διαστημικά σκουπίδια.

Τον συνόδευσα ως τον θάλαμο του, τα δάχτυλά μου σχεδόν μόνα τους πληκτρολόγησαν τους κωδικούς ύπνωσης και τον ευχαρίστησα πριν κλείσει η πόρτα και μας χωρίσει για τα επόμενα χρόνια. Τον είδα μέσα από το τζάμι να σχηματίζει με τα χείλη του τη λέξη "Κουράγιο" και αμέσως να πέφτει σε λήθαργο. Χάρηκα που ήταν αυτός που με ξύπνησε δεν πρόλαβα να τον γνωρίσω στην αρχή του ταξιδιού και όταν ήρθε η ώρα να μπούμε στους θαλάμους ύπνωσης ήξερα μόνο το όνομα του.

Γύρισα πλάτη στον θάλαμο του και πάτησα τον κωδικό ανύψωσης. Αμέσως ο θάλαμος του υψώθηκε και μπήκε στο κενό που είχε αφήσει ο δικός μου. Μακάβριο το θέαμα που αντίκριζα. Ένας τεράστιος χώρος με θαλάμους ύπνωσης. Μια τεράστια αποθήκη κοιμισμένων ταξιδιωτών. Ανατρίχιασα στην ιδέα πως με ένα λάθος μου θα μπορούσα να στερήσω από όλους αυτούς τους συνταξιδιώτες μου την ίδια τη ζωή.

Αποτίναξα την ιδέα από το κεφάλι μου και προχώρησα προς τη γέφυρα για να δω τις σημειώσεις που άφησε ο αξιωματικός στο ημερολόγιο καταστρώματος και να συνεχίσω από εκεί που σταμάτησε. Μισώ αυτή την βάρδια, πριν ξεκινήσει το ταξίδι μας για τον προορισμό Ωμέγα ανυπομονούσα να έρθει η σειρά μου. Όμως τώρα είναι ήδη η 5η φορά που κάνω αυτή την βάρδια και ξέρω πως όλοι περιμένουν περιμένουν καλύτερα αποτελέσματα από εμένα. Όμως η μοναξιά αυτής της βάρδιας είναι αφόρητη. Οι ήχοι που βγάζει το σκάφος καθώς ταξιδεύει μέσα στο διάστημα είναι τρομακτικοί.

Κοίταξα από την γέφυρα την οθόνη....το διάστημα δεν έχει όρια....πότε άραγε θα φτάσουμε στον προορισμό μας; Τι θα περιμένουμε εκεί; Βγήκα απότομα από τις σκέψεις μου όταν ο υπολογιστής μπροστά μου άρχισε να προβάλει τα μηνύματα από την προσωπική μου θυρίδα. Η χρονιά ξεκίνησε με πολλές αναχωρήσεις από τη διαστημόπλοιο "Ηράκλεια Δύναμη". Σε ένα μήνυμα της η Verrijzenis μου ανέφερε πως μας άφησαν πέντε συνταξιδιώτες. Τους περισσότερους τους ήξερα καλά, με μερικούς από αυτούς είχα σχέσεις αίματος...

Με αυτό το ταξίδι γνώριζα πως μέχρι να φθάσω στον προορισμό όσοι άφησα πίσω θα έφευγαν....Όμως δεν περίμενα πως θα έφευγαν τόσο νωρίς.....Μισώ αυτή την βάρδια.....Έχεις τόσα να κάνεις σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα....Βλέπεις τα πάντα γύρω σου να εξαφανίζονται ενώ εσύ απλά κυνηγάς τον χρόνο....Πάλι δεν θα προλάβω να ζήσω, πάλι δεν θα προλάβω να είμαι έτοιμη....Ξεκίνησα να διορθώνω τις βλάβες του σκάφους, μέσα στις επόμενες επτά ώρες πρέπει να προλάβω να ελέγξω όλους τους θαλάμους ύπνωσης πάλι δεν θα προλάβω.

Ευτυχώς σε επτά νύκτες από σήμερα θα επιστρέψω στον θάλαμο μου....Πότε θα τελειώσει αυτό το ταξίδι; Τι μας περιμένει στον πλανήτη Ωμέγα; Ήταν λάθος η επιλογή μου γι αυτό το ταξίδι; Μισώ αυτή τη βάρδια.....με συνοδεύουν πάντα περιττές σκέψεις στο σκοτάδι....