Σαν άνθρωπος έχω και εγώ πολλά ελαττώματα, σαν διαδικτυακή ύπαρξη έχω ακόμη περισσότερα. Έχω πει πως το blog το έκανα για να βγάζω τα εσώψυχα μου, ωστόσο κάποια στιγμή μου άρεσε όλο αυτό που έφτιαξα και ήθελα να κρατήσω τον χώρο πιο φωτεινό μακριά από τη προσωπική μου μιζέρια. Γι' αυτό έφτιαξα κιόλας την ιστορία με το Sepuku, για να κρύβω μέσα σε μικρές ιστορίες το εσωτερικό μου σκοτάδι.


Src Pixabay Geralt cc00 18/3/2018
Προσπάθησα να βρω άλλα μέσα να διοχετεύσω την οργή μου, τον πόνο μου και τη στεναχώρια μου. Κατέληξα τελικά να μαλώνω με άγνωστους στο twitter και το reddit, με γνωστούς και φίλους στο Facebook. Έτσι επιστρέφω σήμερα εδώ και σκέφτομαι ίσως τελικά ΕΔΩ είναι ο καλύτερος χώρος για να μπορώ να αδειάζω τον εαυτό μου, τα σωθικά μου και όλη τη σαπίλα μου, άλλες φορές κρυμμένη πίσω από ωραίες ιστορίες, άλλες φορές με την αφιλτράριστη ειλικρίνεια που με χαρακτηρίζει.  Ούτως η άλλως εδώ είναι ένας χώρος ασφαλής, κανένας δεν έρχεται εδώ  δε διαβάζει τι γράφω και αν το κάνει δεν μπαίνει στον κόπο να μου το πει  .

Έχοντας φτάσει το κείμενο ως εδώ, δεν ξέρω γιατί πιο πράγμα να μιλήσω πρώτα, καθώς έχω τόσα να βγάλω από το σύστημα μου και χωρίς να κάνω το κείμενο πιο κουραστικό.

Ένα από τα πρώτα πράγματα που έρχεται στο μυαλό μου είναι το Γκόλεμ, αυτό το μικρό πράσινο τέρας που μου σφίγγει την καρδιά κάθε φορά που βλέπω κάτι που θα μπορύσα να έχω αποκτήσει αλλά δεν μπορώ. Μικρή ήμουν πιο συνηδητοποιημένη έβλεπα κάτι, το ζύγιζα έλεγα "δεν το χρειάζομαι αυτό, δεν μπορώ να το έχω" και τελείωνε το όλο θέμα.  Αλλά εδώ και χρόνια αυτό έχει χαθεί και τη θέση του παιδιού έχει πάρει ένα πράσινο τέρας ζήλιας, οργής και θυμού. Το οποίο πατάει την καρδιά μου και αυτή απαντάει με έκκριση πράσινης πικρής χολής (νομίζω έκανα ένα ανατομικό λάθος εδώ, αλλά ευτυχώς δεν πειράζει γιατί δεν είμαι γιατρός).

Αυτή η πικρή χολή διοχετεύεται μέσα από τις κεντρικές αρτηρίες και περνάει από τις φλέβες σ'όλο το σώμα, αναδύεται στην επιφάνεια και ΜΠΑΜ!!! Έγινα πράσινη. Η αντίδρασή μου, απλή ανοίγω το λαπτοπ, πατάω έντονα και γρήγορα τα πλήκτρα και φυσικά πατάω με το ανάλογο μίσος και βία το Enter, γιατί όσο πιο σκληρά πατήσεις το Enter τόσο πιο σκληρά και βίαια θα φτάσει η απάντησή σου στο τέλος του καλωδίου.

Ένας καλός ψυχολόγος, που πραγματικά χρειάζομαι, θα μου έλεγε να κοιτάξω από που πηγάζουν αυτά τα συναισθήματα, bitch please ξέρω ακριβώς από που πηγάζουν. Το θέμα μου είναι πως σκατά να τα διαχειριστώ γιατί προφανώς δεν μπορώ να τα σταματήσω αλλά και πως να έρθω σε ισορροπία ώστε εφόσον δεν μπορώ να αλλάξω να το πάρω απόφαση και να σταματήσω να βγάζω τέτοια αισθήματα.

Αυτό το πράσινο τέρας που κάθεται στον ώμο μου και μου πατάει την καρδιά, το έχω ονομάσει Γκόλουμ και το κουβαλάω μαζί μου από το 2007. Όλα αυτά τα χρόνια παλεύω μαζί του, άλλες φορές κέρδιζα τη μάχη, άλλες φορές την έχανα. Όμως με μεγάλη μου λύπη και καθόλου περηφάνια, μπορώ να σας πω με σιγουριά πως έχασα τη μάχη. Τελικά Πρασίνισα.
Ναι είμαι στην ηλικία που θα έπρεπε να είμαι μητέρα και είμαι στην ηλικία που όλες μου οι φίλες (αλλά και οι φίλοι) είναι μητέρες.  Όλες βρίσκονται σ'εκείνη την ωραία φάση που τα μωρά πλέον γίνονται παιδιά και νέα προβλήματα έρχονται στην καθημερινότητα της οικογένειας.

Photo by Marissa Price on Unsplash

Κάθε φίλη μου έχει αντιμετωπίσει διαφορετικά τη μητρότητα και μπορώ αρκετά περήφανα να πω, πως τα καταφέρνουν πολύ καλά. Μόνο μία βλέπω να έχει φρικάρει και να κοιτάει γύρω της σαν εκείνο το μιμίδιο του Travolta από το pulp fiction. Ωστόσο η αντίδραση της μου φαίνεται φυσιολογική και έχω απαίτηση από όλες τις μητέρες να φρικάρουν και να μη ξέρουν τι κάνουν.

Εκεί έξω υπάρχουν πολλά είδη μανούλας, το Facebook και τα Social Media μας έχουν δώσει μια πολύ εικόνα του τι συμβαίνει, ενώ μέσα από τη διάσημη πλέον Σελίδα Μανούλες του Facebook είδαμε πως είναι πολύ εύκολο να κάνεις παιδί, αλλά αρκετά δύσκολο να γίνεις Μητέρα.

Πάντα ήθελα να κάνω παιδιά, δεν ξέρω αν είμαι έτοιμη να γίνω μητέρα, αλλά ξέρω με σιγουριά πως κανένας δεν είναι έτοιμος να γίνει γονιός. Η δική μου συμβουλή στο όλο θέμα μητρότητας είναι, κορίτσια ηρεμήστε, μη προσπαθείτε να γίνετε σαν τις  μητέρες σας. Έχουμε όλες θεοποιήσει τις μάνες μας και ξεχνάμε πως και αυτές δεν ήξεραν τι έκαναν, όλα πάνω στο κεφάλι μας το δοκίμαζαν. Μη κοιτάτε τις μάνες στο Facebook που όλα φαίνονται να είναι τέλεια στο σπίτι τους. Αυτές όλες οι πετυχημένες νέες μητέρες περνάνε περισσότερο χρόνο στα Social Media από ότι στην οικογένειά τους.

Είναι αδύνατον να τα ισορροπήσετε όλα και να τα κάνετε όλα τέλεια. Μην αγχώνεστε! Ηρεμήστε....
και να ξέρετε η έλλειψη ύπνου θα συνεχιστεί. Το μόνο που μπορείτε να κάνετε είναι υπομονή. Κάποια στιγμή όλα θα βρουν το δρόμο τους! Υπομονή. Δεν είναι μόνο το δικό σας παιδί εκεί έξω που δε λέει το Ρο, δεν είναι μόνο το δικό σας πρωτότοκο που δεν σας ακούει.

Δεν πειράζει αν δεν είστε τέλεια νοικοκυρά, ερωμένη, υπάλληλος. Κάτι πρέπει να αφήσετε πίσω. Ηρεμήστε. Μη νιώθετε βλάκας που κλαίτε πάνω από το χυμένο γάλα, γιατί το κωλογαμημένο κουβερτάκι έχει διπλώσει στη γωνία και δεν μπαίνει στη θέση του. Κλάψτε, ξεσπάστε και αφήστε τις ορμόνες να γεμίσουν το δωμάτιο. Μερικές φορές το μόνο που χρειάζεστε είναι αυτό.

Δεν χρειάζεται να είστε οι καλύτερες μάνες. Εσείς αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να δώσετε όσο δυνατόν καλύτερη καθοδήγηση μπορείτε, να φτιάξετε ένα πλάσμα που θα πατάει στα πόδια του, που θα νιώθει αυτοπεποίθηση, που να του αρέσει να ζει, να αγαπά, να μαθαίνει. Προσπαθήστε να φτιάξετε τους πολίτες του μέλλοντος, ενός μέλλοντος που θα θέλατε να ζήσετε. Φτιάξτε υπεύθυνους και καλούς πολίτες. Πως θα γίνει αυτό; Δεν υπάρχει συνταγή και σίγουρα δεν υπάρχει συνταγή επιτυχίας.


Photo by Bruno Nascimento on Unsplash
Λάθη θα γίνουν και σύντομα θα έρθει η εφηβεία που θα γκρεμίσει όλα αυτά που θέλατε να φτιάξετε. Γι' αυτό απλά προσπαθήστε όσο καλύτερα μπορείτε. Η καλύτερη λοιπόν συμβουλή που έχω να δώσω σε όλες τις νέες μητέρες είναι, κάνετε ο,τι κάνετε με Αγάπη. Τα παιδιά θέλουν αγάπη για να μεγαλώσουν, να μαθαίνουν να αγαπάνε και να μοιράζονται αυτή την Αγάπη.

Θυμίζω, καμία μητέρα δεν είναι τέλεια, δεν μπορούμε να είμαστε τέλειες. Γιατί ο,τι και να γίνει θα έρθει η Εφηβεία και θα τα κάνει όλα πουτάνα. Ηρεμήστε όλα θα πάνε καλά, κάθε ηλικία φέρνει μαζί της νέα προβλήματα, νέες περιπέτειες, χαλαρώστε και απολαύστε τη διαδρομή.
Η φίλη μου έχει να λέει πως ξέρω τα πάντα για την Ιαπωνία, οπότε φανταστείτε την έκπληξη της όταν άρχισε να μου μιλάει για το φαινόμενο Johatsu και εγώ δεν ήξερα τίποτα.

Το φαινόμενο αυτό που μεταφράζεται στα Ελληνικά ως εξάτμιση ανθρώπων, συμβαίνει όταν άτομα εξαφανίζονται από προσώπου γης και κανένας δεν τα βρίσκει. Η πίεση της καθημερινότητας, η γενική κατάσταση της ζωής, οδηγεί άτομα στην Ιαπωνία να εξαφανίζονται.  Η Αυτοκτονία είναι συνήθης φαινόμενο στην Ιαπωνία, ωστόσο υπάρχει και ένας άλλος δρόμος. Η οικειοθελής εξάτμιση.

Έτσι κάποιο Ιάπωνες καταφεύγουν σε ειδικές "οργανώσεις" όπου καταθέτουν τις ταυτότητες τους και διαγράφουν την ύπαρξη τους από την χώρα. Έτσι ξαφνικά χάνεις κάθε επαφή με το δικό σου άνθρωπο και δεν έχεις ιδέα που είναι. Διαγράφεται από κάθε σύστημα. Μια ουσιαστικά διοικητική εξαφάνιση όπως μάθαμε στο πολύ ωραίο άρθρο που έγραψαν στο TVXS.Gr Ακριβώς αυτό δεν ήθελε στο τραγούδι "Ανθρωπάκος" η Τάνια Τσανακλίδου;


Οι Ιάπωνες χάρη στην αυστηρότητα περί ιδιωτικού απορρήτου, μπορούν να αλλάζουν ταυτότητα και να φεύγουνε σε ένα νέο μέρος και να συνεχίζουν τη ζωή τους, αφήνοντας πίσω τα πάντα. Νέα ταυτότητα νέα ζωή, χωρίς να χρειάζεται να καταφεύγουν στην έσχατη λύση της Αυτοκτονίας.

Πόσες φορές δεν σκέφτηκες να κάνεις το ίδιο, να αφήσεις πίσω σου τα πάντα και να φύγεις ελεύθερος σ' ένα δρόμο που θα διαλέξεις εσύ, είτε σωστός, είτε λάθος, ένας δρόμο που έφτιαξες μόνος σου, με τα δικά σου χέρια.

Αυτές η μέρες είναι δύσκολες...κάποτε ο Danniel είπε πως δεν θα καταλάβω ποτέ αυτό το τραγούδι, κοίτα όμως που η μοίρα το έφερε έτσι και καταλαβαίνω τι νιώθουν όλοι αυτοί που επιλέγουν το δρόμο της εξάτμισης και όλα αυτά που λέει το τραγούδι. Δυστυχώς η ευτυχώς η ζωή είναι σαν το πλέξιμο μπορείς να τη ξηλώσεις και να συνεχίσεις να πλέκεις. Όμως αυτό δε σημαίνει Reset το νήμα που θα χρησιμοποιήσεις για να συνεχίσεις το νέο πλέξιμο θα έχει φθαρεί, κάθε φορά που θα ξηλώνεις και θα ξεκινάς από την αρχή, το νήμα θα χάνει τη δύναμη και την ομορφιά του. Όμως με το Johatsu σου δίνεται η επιλογή του Format και του Reset. Εξαφανίζεσαι διοικητικά, αποκτάς μια νέα ταυτότητα και συνεχίζεις από το μηδέν στην κυριολεξία.

Νέο όνομα, νέα ταυτότητα, νέα ζωή, αν είσαι έξυπνος θα φτιάξεις κάτι καινούργιο, αν δεν τα καταφέρεις, απλά θα επαναλάβεις τα ίδια λάθη.  Είναι κακό που καταλαβαίνω τι ωθεί αυτούς τους ανθρώπους να εξατμίζονται; Είναι κακό που στο πίσω μέρος τους μυαλού μου βλέπω μια ευκαιρία, μια ελπίδα;

Αυτές είναι οι σκέψεις που περνάν αυτές τις ημέρες. Όπως και λίγο καιρό πιο πριν, οι αρνητικές σκέψεις έχουν κερδίσει τη μάχη με την καρδιά μου. Αρχίζω και λυγίζω και χάνω το χαμόγελο μου. Το blog αυτό έγινε για να βγάζω τα εσώψυχα μου, αλλά αν συνεχίσω έτσι θα γίνει ένα ένας χώρος αρνητικών σκέψεων. Πριν σας κουράσω λοιπόν ας το γυρίσω στη θετική σκέψη...

Πόσα λεφτά άραγε θα μπορούσαμε να βγάλουμε στήνοντας τη δική μας επιχείρηση που θα "εξατμίζει ανθρώπους" τι τεράστιο δίκιο χρειάζεται για να διαγράψεις ανθρώπους από το δίκτυο και να δημιουργήσεις νέες ταυτότητες γι' αυτούς. Τελικά μήπως να το γυρίσω στην παρανομία και να φτιάξω τη δική μου μαφία; Ο Νονός μου θα ήταν πολύ περήφανος για εμένα αν το έκανα πάντως.

Πόσο συχνά σας περνάει από το μυαλό να κάνετε το ίδιο; Όχι να φτιάξετε μαφία, αλλά να εξαφανιστείτε και να φτιάξετε μια νέα ταυτότητα και μια νέα ζωή όπως ακριβώς την ονειρεύεστε;

Πηγές : http://tvxs.gr/news/kosmos/fainomeno-johatsu-anthropoi-stin-iaponia-eksafanizontai
Αν λοιπόν ο Bruno Mars βάλθηκε να μας διδάξει ιστορία της μουσικής και του χορού λίγα χρόνια πριν οι Beastie Boys είχαν βαλθεί να μας διδάξουν ιστορία του κινηματογράφου.

Μαθήματα Κινηματογραφικής Ιστορίας με τους Beastie Boys 



Αυτή τη φορά όμως πάμε ανάποδα ξεκινάμε από τα πιο πρόσφατα μαθήματα.



Το 2011 οι Beastie Boys κάνουν homage στους εαυτούς τους και σε όλες τις ταινίες με τις οποίες μεγάλωσαν αλλά και μεγαλώσαμε. Τους βλέπουμε στο σήμερα να συνεχίζουν το πάρτι από εκεί που σταμάτησαν στην αρχή της καριέρας τους, μπουκάρουν σε μία κάβα και χορεύουν Breakdance με τους εαυτούς τους που ταξίδεψαν στον χρόνο. Σ' ένα βίντεο που παρελαύνουν προς τιμή των Beast Boys όλοι οι κωμικοί ηθοποιοί της Αμερική μ'ένα βίντεο που μοιάζει περισσότερο με σκετς από το Saturday night live παρά με μουσικό βιντεο κλιπ. Beastie Boys - Make some Noise.


Πάμε λίγο πιο πίσω το 1998 και μετά από καιρό εμφανίζονται οι Beastie Boys με το CD/Album Hello Nasty. Αυτή τη φορά οι ίδιοι κάνουν Homage στις βιντεοκασέτες της Ιαπωνίας που λατρέψαμε μεγαλώνοντας. Τεράστια ρομπότ μάχονται μεταξύ τους στους δρόμους του Τόκυο με τα μέλη του συγκροτήματος να προσπαθούν να σώσουν την κατάσταση. Beastie Boys - Intergalactic. Για την ιστορία το τραγούδι παιζόταν παντού...και για πρώτη φορά κάποιος να αντιγράφει ένα Ελληνικό Εξώφυλλο δίσκου.
Beastie Boys - Hello Nasty (1998) & Τα Ημισκούπρια - 30 Χρόνια Επιτυχίες (1996)


Το Intergalactic ακουγόταν παντού σε αντίθεση με το Three MC's and One DJ από το ίδιο άλμπουμ, που ουσιαστικά όλο το τραγούδι είναι homage στην Old school σκηνή της Rap, που εκείνη την εποχή ξεκίνησε να δίνει τη θέση της στην R n B και το Hip Hop. Δηλαδή τι άλλο θες για να κάνεις ένα rap τραγούδι; Μία καλή λούπα ή έναν καλό Dj και φυσικά 3 Master of Ceremonies. Guest star o Dj που η πρωινό του δουλεία είναι να κυνηγάει φαντάσματα με τους Ghostbusters.


Το Body Movin ήταν το μόνο που δεν άκουσα αρκετά από το ίδιο album. Λάτρευα αυτό τον τρελό ήχο. Ο Fatboy slim (σπουδαίος Dj στα 90s) μιξάρει το γνήσιο τραγούδι και οι Beastie Boys διαλέγουν τη δική του εκδοχή για το βίντεο κλιπ που εδώ και πάλι έχουμε homage στις κατασκοπείες ταινίες και συγκεκριμένα στη ταινία Danger Diabolik που βασίζεται στο γνωστό comics Diabolik.


Φθάσαμε στο 1994 και στο Album "Ill Communication" με το τραγούδι που κάθε 5 λεπτά έπαιζε στο MTV όταν ακόμη το MTV έπαιζε μουσική. Το πρώτο μάθημα ιστορίας σκηνοθετημένο από τον σκηνοθέτη Spike Jonze να κάνει homage...σ'όλες τις αστυνομικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές της δεκαετίας του 70. Οργή και δέος αυτό το τραγούδι και στα 13 μου ήταν ό,τι πιο γαμάτο είχα ακούσει στη μέχρι τότε ζωή μου. Beastie Boys - Sabotage.



Φθάσαμε στο 1986 τη εποχή που άλλαξε η μουσική ιστορία. Με το "Lisence to Ill" οι Beastie Boys αλλάζουν όλη τη μουσική σκηνή της Αμερικής και με αυτό τραγούδι και τη συνεργασία των RUN DMC με τους Aerosmith στο "Walk this Way"  βλέπουμε και ακούμε για πρώτη φορά RAP στο MTV και την εισαγωτή της εκπομπής Yo MTV Raps!.  Οι Beastie Boys ήταν λευκοί rapper και έτσι το MTV δεν μπορούσε πλέον να κάνει τη στραβή και να σνομπάρει το είδος. Βοήθησε και η τεράστια επιτυχία του τραγουδιού. Ένα video που θυμίζει όλες εκείνες τις εφηβικές ταινίες της δεκαετίας (άλλωστε εκείνη την εποχή ξεκίνησαν οι εφηβικές ταινίες) και με cameo εμφανίσεις που μπορεί τώρα να μη της αναγνωρίζουμε αλλά με ονόματα που υπήρξαν ή είναι ακόμη γνωστά. (αλήθεια εντοπίσατε τον LL Cool J;) Από εδώ φυσικά συνεχίζεται και η ιστορία στο πρώτο βίντεο που ανάρτησα. Beastie Boys - Fight for your right.

Ολοκληρώθηκε ακόμη ένα μάθημα ιστορίας. Ένας μικρός φόρος τιμής στη μουσική των Beastie Boys και στη μουσική που με συντρόφευε μεγαλώνοντας. Οι Beastie Boys έμειναν στη μνήμη μας για πάντα παιδιά... Το 2012 το εν τρίτο των Beastie Boys ο Adam Yauch  μας αποχαιρετά με χαμόγελο και έχοντας παλέψει πολλά χρόνια με την επάρατο νόσο και μπαίνει στο πάνθεον των μουσικών που άλλαξαν την ιστορία. 

Η ιστορία δεν σταματάει, εκατομμύρια άτομα εμπνεύστηκαν από τα τερατώδες αγόρια και τη μουσική τους και κάπου εκεί έξω υπάρχει κάποια τριάδα που γράφει τη δική της ιστορία, είτε είναι υπερ συγκρότημα της Ασίας με το όνομα Epik High και κάνουν τα δικά τους τηλεοπτικά homage  είτε βρίσκετε σε κάποιο υπόγειο ή γκαράζ της Αμερικής και κάνουν όνειρα για καριέρα.