Καιρό τώρα ήθελα να μιλήσω για το Gokusen και δεν το έκανα....όμως σήμερα είναι το τέλος μιας εποχής και μόλις είδα την ταινία οπότε δεν γίνεται πρέπει να μιλήσω γι αυτή τη σειρά/ταινία/anime/manga...

Tη Yamaguchi Kumiko την συνάντησα να κάνει βόλτες μέσα στο Anime//Gr. Τότε έμαθα είναι manga και την έχει φτιάξει ο Morimoto Kozueko και πως είναι η κληρονόμος της οικογένειας της Yakuzas (Μαφίας) Oedo. Τα μέλη της οργάνωσης της οικογένειας Oedo ελπίζουν ότι μια ημέρα η Kumiko θα αναλάβει την αρχηγία μετά το θάνατο του Παππού της. Όμως η Kumiko θέλει να γίνει καθηγήτρια Μαθηματικών και το καταφέρνει. Έτσι βρίσκει δουλειά σε ένα λύκειο αρρένων και αναλαμβάνει το χειρότερο τμήμα του Σχολείου.

Η υπόθεση δεν ήταν αρκετή για να μου κρατήσει το ενδιαφέρον...μέχρι που είδα ένα επεισόδιο απο το anime....Οι μαθητές της τάξης της οποίας είναι υπεύθυνη είναι όλοι παιδιά για υιοθεσία. Μπλέκουν στις χειρότερες καταστάσεις, παρανομούν και δεν πιστεύουν σε τίποτα. Ούτε σε φιλία, σε συντρόφους, σε όνειρα και κυρίως στους καθηγητές που τους βλέπουν με μισό μάτι. Ωστόσο η Kumiko χρόνια εκπαιδευμένη μέσα στη μαφία, έχει μάθει πολλούς τρόπους για να τους κερδίζει. Κάθε φορά η Kumiko ρίχνει πολύ ξύλο για να μπορέσει να σώσει τους Σημαντικούς Μαθητές της όπως τους λέει.



Το ένα και μοναδικό επεισόδιο του anime, με ενθουσίασε έτσι μια ημέρα που έπεσε στο χέρι μου η πρώτη σαιζόν της τηλεοπτικής σειράς έκατσα και την είδα. Αυτό ήταν έρωτας με την πρώτη ματιά. Η Yankumi, όπως τη φωνάζουν οι μαθητές της {Yamaguchi + Kumiko = Yankumi}, με κέρδισε απο την πρώτη ημέρα....Όσο για το Cast της σειράς; Μια ολόκληρη τάξη με πανέμορφα ψιλά αγόρια.... Στη σειρά βλέπουμε τον αγώνα που κάνει η Yankumi για να δημιουργήσει στις καρδιές των παιδιών της τάξης την ελπίδα, το όνειρο και για να καταφέρει να τα βάλει στον σωστό δρόμο και να τους κάνει σωστούς αυριανούς πολίτες.... Τα καταφέρνει ρίχνοντας πολύ ξύλο, πολύ κυνηγητό και πολύ ιδρώτα. Το ίδιο έκανε και στο Δεύτερο και Τρίτο κύκλο της σειράς με αποτέλεσμα να κουράσει λίγο.

Gokusen 1. Απο αριστερά προς τα δεξιά: Oguri Shun (Azumi1&2, Crows Zero),Nakama Yukie(Ring 0, Shinobi), Matsumoto Jun (Hana Yori Dango, The last princess).
Hiroki Narimiya (Azumi1&2, Sakuran, Drop), Waki Tomohiro (Initial D), Ishigaki Yuma (Azumi1&2,Battle Royale2)

Για την Ιστορία να σημειωθεί ότι το Gokusen 1 προβλήθηκε το 2002, το Gokusen 2 το 2005 και το Gokusen 3 το 2008. Μέσα σε αυτά τα χρόνια οι ηθοποιοί και οι κομπάρσοι των τριών σχολικών τμημάτων της Yankumi έχουν αναδειχθεί σε πρωταγωνιστές ταινιών, τραγουδιστές και γενικότερα είναι όλοι τους διάσημοι. Για παράδειγμα στο Gokusen 1 έχουμε τρεις πρωταγωνιστές που τους έχουμε ξαναδεί (Σε αυτό το Blog) να πρωταγωνιστούν στις ταινίες Azumi 1 & 2 καθώς και Crows Zero. Γενικώς για όλους όσους ηθοποιούς έχω μιλήσει σε αυτό το blog. Όλοι έχουν περάσει από τα θρανία του Gokusen...Για να μη πω ότι ακόμη και ο γιος του προηγούμενου πρωθυπουργού της Ιαπωνίας είχε πρωταγωνιστικό ρόλο σε μια σαιζόν. Κοινώς έχουμε μια σειρά που ανέδειξε 3 γενιές νέων ωραίων ηθοποιών (Ikemen όπως λέγονται στα Ιαπωνικά).

Gokusen 2: Kamenashi Kazyua(KATUN band), Keisuke Kode ( Rookies,Cyborg She, Nodame Cantabile),Hayami Mokomichi (Άντρας μου,Ζettai Kareshi tv), Koike Tepei (love complex,Genkai in a black company),Akanishi Jin (KATUN, Bandages...είναι αυτός που τραγουδάει το Girisha-Ελλάδα και το τραγούδι Olympos)

Το τέλος της σειράς ακολουθεί πάντα ένα special επεισόδιο. Με τη διαφορά ότι το 2008 ανακοινώθηκε η ταινία ...και ίσως και το τέλος της ιστορικής αυτής σειράς. Η ταινία βγήκε στους κινηματογράφους το 2009 και έσπασε τα ταμεία και την καρδιά μου. Περίμενα πολύ καιρό για να τη δω και επιτέλους το έκανα.

Gokusen3: Εδώ έχουμε τα νέα ονόματα της Ιαπωνίας: Haruma Miura (Crows Zerο 2), Υuya Takayuki, Ishiguro Hideo (Rescue tv, One pound fukoun tv),Kiriyama Aikito, Junta Nakama, Shohei Miura (Gira Gira)

Έτσι ερχόμαστε στο 2010 που έχουν βγει και οι υπότιτλοι. Επιτέλους μπορούμε να δούμε την ταινία και την παρέλαση όλων των ηθοποιών που αναφέραμε καθώς και όλων των συμμαθητών τους...Μιλάμε για πολύ πράγμα όχι αστεία, άσε που κάθε φορά ανακαλύπτω και νέους ηθοποιούς (που όταν τους είχα δει στη σειρά δεν τους ήξερα ακόμη). Η Nakama Yukie έχει περάσει πλέον στην ιστορία της τηλεόρασης της Ιαπωνίας με αυτόν της τον ρόλο και με κάθε ρόλο που έχει ερμηνεύσει. Τσαλακώνει απίστευτα τον εαυτό της για χάρη της Yankumi και σε κερδίζει αμέσως. Το ίδιο κάνει σε αυτή την ταινία. Αυτή τη φορά η Yankumi πρέπει να κερδίσει την εμπιστοσύνη της νέας της τάξης ενώ παράλληλα ένας πρώην μαθητής της κινδυνεύει. Για να τον σώσει η Yankumi πρέπει να αντιμετωπίσει μια ολόκληρη οργάνωση και όχι μια απλή ομάδα παιδιών. Θα τα καταφέρει;


H ταινία είναι λίγο πιο υπερβολική από τη σειρά αλλά ας μη ξεχνάμε ότι βασίζεται σε Manga. Για μένα που έχω δει τις σειρές ήταν πολύ συγκινητικό να βλέπω την επιστροφή και την εμφάνιση των παλιών μαθητών. Το μόνο που δεν μου άρεσε είναι ότι οι σκηνές με τις μάχες δεν έχουν περισσότερο ξύλο και πλέον οι κινήσεις της Yankumi είναι βαρετές, θα έπρεπε να την κάνουν λίγο πιο άγρια...(μα αλίμονο αυτό δεν θα συμβάδιζε με τις προκαταλήψεις των Ιαπώνων).

This Girl knows how to wear her adidas.


Τώρα που το είδα και αυτή την ταινία μου έμεινε να δω το Anime και το Manga....sigh....θα μου λείψει η Nakama-sama....Ευτυχώς που την βλέπω στο Untouchable και στο Trick. Αν θέλετε να κατεβάσετε την ταινία θα τη βρείτε στα σχόλια.


Ένας όχι...σίγουρα....αλλά τρείς, τέσσερις;

Η χρονιά μας ξεκίνησε με την ανακοίνωση ότι ο Daigo Kobayashi για τους επόμενους μήνες θα κατοικεί στη Θεσσαλονίκη και θα αγωνίζεται για την ομάδα του Ηρακλή. Ενώ το πρώτο JMusic party της χρονιάς από την ομάδα Sakura Syndrome στο Cofix πραγματοποιήθηκε στις 5 Φεβρουαρίου. Κάτι που με χαροποιεί επειδή αυτό σημαίνει ότι ίσως αυτή τη χρονιά τα party να είναι περισσότερα και πως όσο περνάει ο καιρός θα γίνονται και καλύτερα.


Λίγες ημέρες μετά καθώς σερφάρω αμέριμνη στο site του Last Fm, ανακαλύπτω ότι το Ιαπωνικό συγκρότημα των Mono έρχονται στη Θεσσαλονίκη. Στις 26 Φεβρουαρίου λοιπόν στο 8ball θα δώσουν μία και μοναδική συναυλία για το κοινό της πόλης. (κρίμα που η μέρα συμπίπτει με τη συναυλία του Ian Brown;)

Δεν νομίζω...επιλέγω να πάω στους Mono που είναι πιο γαμάτοι και πιο φθηνοί και πιο κοντά στο σπίτι μου ku ku ku ku (σατανικό γέλιο σε manga). Ωστόσο οι Mono έρχονται για μια και μόνο συναυλία και όχι για να εγκατασταθούν για αρκετό διάστημα στη χώρα μας.



Κάτι που κάνει ο Tomo μέλος των Soma 500 χιλιόμετρα νότια στην Αθήνα. Η Αθήνα έχει την τιμή να φιλοξενεί αυτό τον νέο καλλιτέχνη που έχει ξεκινήσει την καριέρα του στην Ευρώπη παίζοντας Visual Kei άγνωστο είδος για το ευρύτερο ελληνικό κοινό και διαδίδοντας την JMusic με DJ Sets. { μερικά τραγούδια που έχει στο my space μου θύμισαν λίγο πρώιμους Smashing Pumpkins}

(εντάξει...δεν έχω καλύτερης ποιότητας βίντεο τι να κάνω;)

Όπως για παράδειγμα έκανε στις 15 Ιανουαρίυ με τη πρώτη του εμφάνιση στο Skull Bar.

Έχω μεγάλες προσδοκίες γι'αυτό το συγκρότημα και ας μην ακούω αυτό το είδος μουσικής. Αλλά εδώ που τα λέμε δεν θα με χάλαγε να δημιουργηθούν Ελληνικά Visual Kei συγκροτήματα και ας μην τραγουδούν στα Ιαπωνικά.

Επιστρέφουμε στη Θεσσαλονίκη και σε έναν καλλιτέχνη που παρόλο που δεν μένει Ελλάδα εμφανίζεται αρκετά συχνά στη γειτονιά μας (τουλάχιστον δύο φορές τον χρόνο). Πλέον όλοι στην πόλη γνωρίζουν τον Hiroshi Watanabe ως τον Ιάπωνα Dj που έχει υπογράψει με την Ελληνική δισκογραφική Klik Records. Ωστόσο αυτό που δεν ήξερα εγώ είναι ότι τον ακολούθησαν και ο DJ Fumi Shatoshi και οι Dj Jun Yanabe & Enitokwa. Έτσι στις 7 Μαρτίου στο Club Vogue στη Θεσσαλονίκη θα έχουμε το Big in Japan Festival από την Klik Records και την Circo Entertainment.

Οι πόρτες θα ανοίξουν στις 9 το βράδυ και οι καλλιτέχνες θα πλαισιωθούν με την ξεχωριστή εμφάνιση των Ινφο (όποιοι και αν είναι αυτοί) και Warm Up Dj Set από τον Aki Kneels της Circo Entertainment και resident του Club Vogue...(όποιος και αν είναι αυτός).


Για τον Watanabe-sama ξέρω ότι είναι απίστευτος και ότι απλά όσες ώρες και να παίζει δεν μπορούν να είναι αρκετές. Για τον Satoshi-san δεν ξέρω τι να πω, είναι γνωστός dj από τα 90s δεν έχει σχέση με τον Tomiie, και δεν έχω ακούσει ακόμα δουλειές του αλλά θα το κάνω απόψε.

Well...δουλειά μπορεί να μη βρήκα, το πτυχίο των Ιαπωνικών να μη το πάρω, στην Ιαπωνία να μην πήγα....αλλά τουλάχιστον έχω αρκετά πράγματα να χαίρομαι....
ねえ! ハチ公 。。。君はギリシャへいつ来ますか。私は君を待っています。


Βορέα αν είναι να το διορθώσεις
γράψτο στα ιαπωνικά επειδή εγώ
δεν έχω στο Pc μου.

Πως λέμε o Γέρος και η Θάλασσα, το παιδί και το δελφίνι; Καμία σχέση.


Πριν μερικά χρόνια ο ΠΑΟΚ συζητούσε να φέρει στην ομάδα ποδοσφαίρου έναν Ιάπωνα παίκτη. Είχα πει ότι αν θα το κάνει θα σκάσω στο γήπεδο ντυμένη με ιαπωνική σημαία και θα πανηγυρίζω με τον Ιαπωνικό παραδοσιακό τρόπο... (ντυμένη με ιαπωνικό παντελόνι, μπαντάνα (παρόμοια με αυτή του DanielSan) στο κεφάλι και κρατώντας τεράστια σημαία του ΠΑΟΚ ή της Ιαπωνίας)...



Τελικά όμως ο Ιάπωνας δεν ήρθε ποτέ... Ωστόσο η γριά της πόλης που ακούει και στο όνομα ποδοσφαιρική ομάδα Ηρακλής..... το έκανε το θαύμα της και έφερε τον Ντάιγκο Κομπαγιάσι (Daigo Kobayashi).... Εγώ τώρα τι κάνω; Παρατάω τον ΜΠΑΟΚ και πάω στον Ηρακλή ή κάθομαι και το παίζω Κινέζα;

O Kobayashi-san, (ή να τον λέω Sama ή μήπως επειδή είναι μικρότερο να τον λέω Kun?) γεννήθηκε στις 19 Φεβρουαρίου το 1983. Μας έρχεται όπως είπαμε από την Ιαπωνία αλλά πριν έρθει στην Γριά έπαιζε στην Νορβηγία όπου έβαλε 13 γκολ πέρσι.


"Ήρθα στην Ελλάδα για να πλουτίσω τις εμπειρίες μου. Μ' αρέσει να παίζω πίσω απο τους επιθετικούς και πιστεύω ότι ειμαι καλός παίκτης γι'αυτό καλώ το κόσμο του Ηρακλή να έρθει να με δει". Τόνισε κατά την άφιξη του στις 27 Ιανουαρίου. Η Ιαπωνική κοινότητα της Θεσσαλονίκης συγκεντρώθηκε το πρωινό του Σαββάτου σε γνωστή καφετέρια για να τον υποδεχθεί και να τον κάνει να νιώσει πιο ζεστά στην πόλη μας.


Εγώ πάντως ανυπομονώ να τον δω τον Θεϊκό Άνεμο (θείο άνεμο το μεταφράζει στο wikipedia)στο γήπεδο....και ελπίζω να σηκώσει ψηλά τον Ηρακλή. Ελπίζω να μη τρομάξει με το τρελοκομείο που θα συναντήσει στη Θεσσαλονίκη και ότι οι συμπατριώτες του τον ενημέρωσαν ότι στην Ελλάδα τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά από την Ιαπωνία και από την Νορβηγία. Στον σημερινό αγώνα δεν έπαιξε και λογικό κιόλας αφού ο άνθρωπος δεν έχει πολλές ημέρες που ήρθε.


Ας καλωσορίσουμε τον Kobayashi-san με ένα ζεστό Irashaimase!!! Ηρακλής δεν γίνομαι όχι ακόμη, στην τελική μόνο για λίγους μήνες υπόγραψε συμβόλαιο, αν κάτσει και δεύτερη χρονιά τότε ίσως το σκεφτώ να γίνω. Προς το παρών παραμένω ΠΑΟΚ (και ας μην έχω ιδέα από αθλητικά). Όμως πραγματικά θέλω να πάω στο γήπεδο και να φωνάξω Ganbate στον Kobayashi San απο τις κερκίδες της kuso baba γνωστή και ως Ηρακλής.

(τελικά αυτού του παιδιού του πάνε πολύ τα γαλάζια, μήπως να τον κάνουμε Έλληνα να παίξει με την Εθνική μας....wishfull thinking)

Το blog του Kobayashi-san μπορείτε να το βρείτε εδώ (παράξενο που δεν είναι ameba blog) ενώ η επίσημη σελίδα του είναι αυτή.

edit : τελικά έκανε και αυτός ameba blog ...
Δεν είναι αστείο που το τραγούδι που σε εκφράζει περισσότερο το έχουν τραγουδήσει άτομα από τη γειτονιά σου;






Ή μήπως όσοι είναι από την Νεάπολη νιώθουν έτσι;

"Αν δε χωράς μέσα σε μια άθλια πατρίδα
Αν δε σου φτάνει μια ελπίδα τυφλή
Αν δε χώρας μέσα σε μια ονειροπαγίδα
Αν δε χώρας σε μια αγκαλιά φυλακή

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά δεν χώρας πουθενά

Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
παντού περισσεύεις και παντού ξεψυχάς
Τότε τι κρίμα, τι κρίμα, τι κρίμα
δεν χώρας πουθενά πουθενά πουθενά

Αν δε χώρας μέσα σ' εν' άνοστο αστείο
Αν δε σου φτάνει μια σκληρή προσευχή
Αν δε χώρας μέσα σ' ένα ψυχοπορνείο
Αν δε χώρας σ' ένα σπασμένο κορμί"