Αυτές τις ημέρες έχει γεμίσει ο τοίχος μου στο fb από άτομα που ανεβάζουν 12 μουσικά Άλμπουμ, ίσως ένα από τα ωραιότερα chain challene του Internet. Εμένα με προσκάλεσε στο παιχνίδι η Dannossiel και σκέφτηκα να απαντήσω εδώ γιατί τουλάχιστον εδώ θα γράψω αυτά που θέλω να πω και όχι αυτά που θέλουν να ακούσουν οι άλλοι απο εμένα.

Στην αρχή σκέφτηκα αποκλείεται να έχω ακούσει 12 ολόκληρα άλμπουμ, όσο όμως σκεφτόμουν αυτά που έχω ακούσει, κατάλαβα πως ίσως να είναι και περισσότερα. Χρησιμοποιώντας τα Άλμπουμ έγινε και μια αναδρομή στη ζωή μου. Χωρίς να το θέλω...έτσι ας συνεχίσω προσπαθώντας να παρουσιάσω τα άλμπουμ με κάποια χρονολογική σειρά.

1. Roxette - Joyride
Ποιος μπορεί να ξεχάσει το 1ο Άλμπουμ που αγόρασε,; Ένα καλοκαίρι εκεί στο δημοτικό κάποιος μου έδωσε ένα walkman. Το πολυτιμότερο δώρο του κόσμου έφθασε στα χέρια μου. Δεν είχα καμία κασέτα για να παίξω και εκείνο το walkman δεν είχε ράδιο για να ακούσω. Έτσι ζήτησα από τον πατέρα μου να μου αγοράσει τη πρώτη μου κασέτα. Ωστόσο δεν ήξερα τίποτα απο μουσική. Όμως ήξερα το πρώτο τραγούδι που καταλάβαινα τι λέει και αυτό ήταν το "Joy the Joyride" των Roxette. Το έγραψα σ'ένα χαρτάκι και ο πατέρας μου πήγε σ' ένα μαγαζί με κασέτες στην Νέα Καλικράτια. Δεν ξέρω πόσο πληρώσαμε εκείνη τη κασέτα αλλά τα κορίτσια στο μαγαζί απλά μου αντέγραψαν όλο το Άλμπουμ και στο χώρο που περίσσεψε με ρώτησαν τι να συμπληρώσουν και εγώ τους είπα New Kids on The block. Αυτό ήταν. Εκείνη η μοναδική κασέτα με συντρόφεψε όλο το καλοκαίρι.



Τα χρόνια περάσαν και ο κόσμος γέμισε μουσική, μπήκε στη ζωή μου το Mtv και το τέλος των σχολικών χρόνων με βρήκε να ακούω διάφορα τραγούδια στο απαρχαιωμένο Sanyo ραδιώφωνο που είχαμε πάρει από τον θείο Osio. Ωστόσο ακόμη στα χέρια μου δεν έφθασε το πολυπόθητο δώρο του CD player. Έγινα φοιτήτρια στην Κρήτη τώρα και πέρασε ένας χρόνος χωρίς κασετόφωνο, τότε στο 2ο έτος έπεσε στα χέρια μου ένα κασετόφωνο. Ζήτησα λοιπόν από ένα συμφοιτητή μου να μου γράψει 2 CD και μετά τα πήγα στο Μαγκούσι και μου τα έγραψε σε κασέτες και έτσι ο κόσμος μου γέμισε μουσική. Ποια ήταν αυτά τα album?

2. Red hot Chilly Peppers - Californication
Όλη μέρα, κάθε μέρα. Το πολυπόθητο νέο άλμπουμ των Red Hot Chilly Peppers ήταν στα χέρια μου και κάθε τραγούδι αυτού του άλμπουμ σήμαινε κάτι διαφορετικό για εμένα. Το έπαιζα τόσο πολύ που στο τέλος όλοι αναρωτιόντουσαν στην Εστία ποιος είναι αυτός που ακούει μόνο αυτούς. Μέχρι που με πέτυχε μια ημέρα η γειτόνισσα και με είπε "εσύ είσαι αυτή που ακούει συνέχεια το Californication;"



3. Foo Fighters - There is Nothing Left to Loose
Εντάξει ήξερα τους Nirvana αλλά ποτέ δεν απόκτησα άλμπουμ τους. Άσε που τους έμαθα αφού πέθανε ο Kobain. Ωστόσο εκείνο το εξωτικό πλάσμα ο David Grohl ασκούσε μια μαγεία πάνω μου, έτσι ήταν φυσικό να περιμένω πως και πως αυτό το alboum και πάρω αυτό το CD.
το έλιωσα...o ήχος των Foo Fighters ήταν διαφορετικό ποιο αισιόδοξος


τώρα που το σκέφτομαι τα περισσότερα άλμπουμ τα άκουσα τότε σαν φοιτήτρια....δεν βλέπω να τα χωράει όλα η λίστα και πραγματικά δεν ξέρω τι να αφήσω έξω.

4. Matrix: Music from the motion picture
Αν έζησες το 1999 ξέρεις, αυτό ήταν το Soundtrack που ακούγαν όλοι. Διαφορετικά είδη μεταξύ τους παντρευόντουσαν και έκαναν ένα άλμπουμ εμπειρία ζωής. Αυτό το Alboum με οδήγησε να ψάξω και για άλλα soundtracks



5.Godzilla: The Album
Ένα άλμπουμ που έβαλε τα soundtracks στο προσκήνιο, τα είχε όλα, από τον Puff Daddy να διασκευάζει το Kasmir μέχρι τον γιό του Bob Dylan να διασκευάζει Bowie και φυσικά τον Jamiroquai να κατεβαίνει υπογείως και να τα γαμάει όλα.


6. Διάφανα Κρίνα - Έγινε η απώλεια συνήθεια Μας
Είναι αστείο που εκείνες τις ημέρες, ευμάρειας και χαρά εμείς διαλέγαμε να ακούσουμε και να ταυτιστούμε με κάτι τόσο μίζερο. Η εποχή της προσποιητής Μιζέριας όπως την αποκαλούσα και δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω για να μη διαφημίσω τους μαλάκες που μας πλήγωσαν με τη στάση τους. Αυτό το συγκρότημα δεν σκέφτηκε ποτέ τους φτωχούς φοιτητές του ΤΕΙ μου και εγώ ποτέ δεν αγόρασα το άλμπουμ τους ή να προχωρήσω σε κίνηση που θα οδηγήσει να βγάλουν έστω και ένα ευρώ οι μαλάκες.

7.HIM: Razorblade Romance
Σε μια εποχή γεμάτη Radiohead, Portishead εμείς διαλέγαμε να ακούμε ΗΙΜ και να λειώνουμε αυτό το άλμπουμ...δεν ξέρω τι πρόβλημα είχαμε αλλά οι μέρες μας στην Κρήτη ηταν όπως αυτή σήμερα, ίδιος καιρός, ίδια αίσθηση, καθόμασταν νωχελικά στο 25 τετραγωνικά σπίτι με το Μαγκούση και χωρίς να έχουμε λεφτά για να κάνουμε οτιδήποτε ακούγαμε όλη μέρα αυτό το άλμπουμ και ίσως να φανταζόμασταν έρωτες σαν αυτούς που περιέγραφε ο Βάιλο.



8. Placebo: Without you I am Nothing
Δεν έγραψα ποτέ γι' αυτούς στο  blog; Δεν πειράζει εγώ τότε ούτως η άλλως άκουγα Kula Shaker. Ακόμη ένα album στο infinite playlist εκείνης της εποχής στο σπίτι του Μαγκούση. Ίδια νωχελική κατάσταση...συνεχίζω



9. Blur - Parklife
Όταν όλοι ακούγαν το Song2 και Beetlebum εγώ είχα ήδη λιώσει το Parklife. Δεν περίμενα τους άλλους να μου μάθουν τους Blur. Οι Blur ήταν πάντα εκεί μαζί μου.



10. Pulp - Different Class
και έφτασα αισίως στα 10 Άλμπουμ χωρίς να έχω φτάσει ούτε στα μέσα της ενήλικης ζωής μου....
Το Different Class για εμένα ήταν η ουσία της Britpop έχεσα Suede, έχεσα Elastica....
οι Pulp ήταν αυτοί που ήταν και κάθε τραγούδι τους μιλούσε για κάτι που δεν έζησα και δεν θα ζούσα ποτέ.



χμ.. και τώρα  τι γίνεται έμειναν μόνο 2 θέσεις και τι να γράψω....

11.Puressence - Puressence
και ετσί εκεί τελειώνοντας τη φοιτική μου ζωή εμφανίσθηκε και αυτό το άλμπουμ, μου γάμησε τη ψυχή, μου γάμησε το είναι και με άφησε σαν χρησιμοποιημένη καπότα στα σκουπίδια..


12.......πλάκα με κάνεις τώρα....δεν μου φτάνουν 12 θέσεις....τι να βάλω....δεν θα το παίξω κουλτουρα...θα βάλω το Rapsody : Overture ...Hip Hop με όπερα ένα άλμπουμ που έκλεισε τα 90ς
το Hip Hop οπως δεν το ξαναείδαμε και θα κάνουμε πολύ καιρό να το δούμε. αυτό...


Δυστυχώς η ευτυχώς αυτά ήταν....12 Αλμπουμ που ταξίδεψαν μαζί μου από την παιδική μου ηλικία στην Νεάπολη ως τη φοιτητική μου ζωή στο Ήράκλειο. Η ζωή είναι γεμάτη ντουζίνες άλμπουμ και έτσι θα έπρεπε να είναι. Κάπου μέσα σ'αυτό το blog έχουν αναφερθεί και άλλα άλμπουμ, όπως εδώ την εποχή που το last.fm είχε πάρει φωτιά.

Να ορίστε με τις μαλακίες σας ξέχασα τους Beastie Boys, Smashing Pumpkins Gorillaz και Daft punk, Jamiroquai ...που σκατά να τους χωρέσω...σκατά δεν έπρεπε να βάλω τους Placebo...Δεν κάνω σε κανέναν πρόσκληση, αλλά αν έχετε γράψει κάτι αντίστοιχο στο blog σας πείτε να το διαβάσω.

Σκατά θα ξανακάνω ποστ με άλλα 12 άλμπουμ...

περισσότερη μουσική
εδώ 

Ήθελα να κάνω ένα ανάλογο με εκείνο που έκανα για το 2013, αλλά σκέφτηκα πως φέτος ενώ υπήρξε μεγάλος αριθμός τραγουδιών από την Κορεάτικη σκηνή, άκουσα περισσότερη jrock από κάθε άλλη φορά.  Όταν ξεκίνησα πριν 10 χρόνια να βλέπω anime σύντομα κατάλαβα πως εγώ και η Ιαπωνική μουσική σκηνή θα παραμείνουμε δύο φίλοι μακρινοί. Καθώς η jpop με άφηνε αδιάφορη, η Visual key μου έφερνε αναγούλα και η ροκ απλά είχε κακούς τραγουδιστές. ΄

Όμως κάτι άλλαξε τον τελευταίο καιρό στην Ιαπωνία. το Hip Hop άρχισε σιγά σιγά να εμφανίζεται και η Indie σκηνή της Ιαπωνίας απογειώθηκε. Έτσι αντί  να γράψω για τα 10 τραγούδια που άκουσα περισσότερο από την Κορεάτικη σκηνή λέω να σας παρουσιάσω ένα top 10 Ιαπωνικών συγκροτημάτων που κέρδισαν την προσοχή μου για το 2015 εντάξ και το 2014
Αρχίζω ανάποδα ...από κάτω προς τα πάνω γιατί και οι Ιάπωνες ανάποδοι είναι.

10. Fredericα: Ένα συγκρότημα από το Kobe της Ιαπωνίας, ναι απο εκεί που έρχεται το Kobe Beef και από εκεί πήρε το όνομα το ο Kobe Bryant. Λοιπόν αυτούς τους βάζω στη 10η θέση γιατί τους ανακάλυψα σχετικά πρόσφατα και δεν τους ξέρω τόσο καλά. Ωστόσο ταιριάζει με τα ακούσματα μου. Είπαμε είναι η εποχή της αναγέννησης της Ιαπωνικής σκηνής και αυτό το γκρουπ από το Kansai μου ταιριάζουν. Νομίζω μου ταιριάζει η Kansai...αν σκεφτείς πως για κάποια στιγμή μου άρεσαν μερικά τραγούδια των Kanjani8

Frederic - Oddloop  "I don't Like the night without dancing"

9. Charisma.Com : ή όπως λέμε έρωτας με τη πρώτη ματιά...ή άκουσμα. Αν είδατε το προηγούμενο βίντεο αμέσως θα καταλάβετε πως έχω  θέμα με τις γυναίκες που χορεύουν παράξενα...Οι Charisma.com είναι ένα  electro/rap ντουέτο, αποτελούμενο από την MC Itsuka και την DJ Gonchi. Γράφουν οι ίδιες τη μουσική τους, λίγο πιο διαφορετικές από την λίστα μας, περπατάν με το ένα πόδι στην Ιαπωνική ποπ και την Ιαπωνική dance. Αποτέλεσμα περίεργο και οι ίδιες με τις σκατόφατσες  που παίρνουν στα βίντεο τους δεν βοηθάν και πολύ αυτούς που δεν έχουν και πολύ επαφή με την Ιαπωνία. Εγώ τις λατρεύω πάντως. Έγιναν διάσημε με το George το οποίο δεν μπορώ να το βρω..οπότε ας σας βάλω ένα σπαστικό τραγούδι χαρακτηριστικό δείγμα της δουλειάς τους

Charisma.com -  イイナヅケブル τι δεν κατάλαβες;
Οι πιο εξοικειωμένοι στο χώρο θα βρουν το συγκρότημα που
κρύβετε ανάμεσα στους μαθητές στο παρασκήνιο;

8. Sekai No Owari: Το τέλος του κόσμου....ένα συγκρότημα απομίμηση όπως μου αρέσει να το λέω γιατί θυμίζει πάρα πολύ Owl City ... λόγο των ηλεκτρονικών φωνητικών και του synthesizer ...and you can't ignore my synthesizer. Το ξέρουν και οι ίδιοι γι'αυτό έκαναν και συνεργασία. Τέλος πάντων, εμένα μου αρέσουν. Α ναι ο τύπος με τη μάσκα κλόουν έτσι είναι πάντα...δεν θα είναι το μόνο συγκρότημα απομίμηση της λίστας αλλά ούτε το μόνο με μάσκοφορεμένο μέλος..Δεν ξέρω πιο τραγούδι να πρωτοβάλω...ας βάλω αυτό:

Sekai no Owari - RPG
άργησα να τους ανακαλύψω λίγο...αυτούς

7. Sacanaction: Ψαρενέργεια...Το youtube ευτυχώς βοηθάει μερικές φορές και τα επόμενα συγκροτήματα τα βρήκα όλα μαζί. Έτσι και τα ψαροενεργητικά παιδιά ήρθαν στη ζωή μου χάρη σε ένα gifaki στο internet που με οδήγησε σε ένα βίντεο στο youtube Και από εκεί να βρω ένα συγκρότημα που επιτέλους ο τραγουδιστής είχε ίδια ηλικία με εμένα και είχε ένα δικό του στυλ τραγουδιού που με κέρδισε για κάποιο λόγο.. απο εκεί και πέρα βρήκα και όλους τους υπόλοιπους από τις προτάσεις του youσωλήνα.

Sacanaction - Yoru no Odoriko / night dancer
Άνετα Άνετα ...

6. Την 6η θέση την αφήνω κενή...γιατί δεν θυμάμαι το όνομα του συγκροτήματος αλλά ούτε το τραγούδι, θυμάμαι οτι τραγουδούσαν στα Αγγλικά, πως ήταν καύλες και πως το συγκρότημα δημιουργήθηκε από παραγωγούς κάτω από πλήρη μυστικότητα...και γι' αυτό δεν έχει όνομα...και δεν το βρίσκω...ΣΚΑΤΑ..δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό θα σας εξηγήσω παρακάτω.

5. Gesu no kiwami otome & Indigo la End...εδώ ισοβαθμούν αυτά τα συγκροτήματα γιατί έχουν τον ίδιο τραγουδιστή. Οι Gessu no Kiwami Otome έφεραν την επανάσταση φέτος και ήταν αυτοί που ηγήθηκαν στην άνοδο των συγκροτημάτων στην Ιαπωνία. Το 2015 ήταν η χρονιά τους. Εμείς ελπίζουμε μόνο το σκάνδαλο που ξέσπασε με τον τραγουδιστή τους να μη τους καταστρέψει την καριέρα και κυρίως την καριέρα της Becky. Θυμάστε την Becky; Πως να ξεχάσετε την Ιαπωνέζα που μίλησε Ελλνικά στο Stand Up. Ε τα έφτιαξε μαζί με τον τραγουδιστή, ο οποίος πέρα από άσχημος είναι και παντρεμένος και τους έπιασαν οι παπαράτσι...τρελό σκάνδαλο τι να σου πω (Ειρωνεία)

Gesu no kiwami otome -  watashi igai watashi janai no
Μαλάκα κοίτα φάτσα εραστή....

4. Kanaboon: Το 2015 ήταν μια καλή χρονιά και για τους kanaboon. Προσωπικά δεν ξέρω τίποτα γι αυτούς και τώρα βαριέμαι να ψάχνω αλλά το παρακάτω τραγούδι το έλιωσα.

Kanaboon - naimononedari
"kira kira kira boku no kokoro"

3. Man with a Mission : Σας είπα...θα υπάρξουν και άλλοι μασκοφορεμένα μέλη συγκροτήματος...αυτή τη φορά είναι όλοι με μάσκες και ένας θεός ξέρει γιατί..είμαι σίγουρη δηλαδή επειδή είναι όλοι ξένοι...ή και όχι...σταμάτησα να ψάχνω αιτία στις πράξεις των Ιαπώνων όταν άρχισα να μαθαίνω τη γραμματική τους. Παίζουν γαμάτη ροκ και είναι ίσως οι πιο "άγριοι" της λίστας. Πάλι δεν ξέρω ποιο τραγούδι  να βάλω...

2. [Alexandros]: Ναι, στη 2η θέση βρίσκεται ένα Ιαπωνικό συγκρότημα με Ελληνικό όνομα. Αυτούς τους είχα βρει απο καιρό, αλλά επειδή σας είπα τα συγκροτήματα της Ιαπωνίας χάνονται και εμφανίζονται τους έχασα. Μου είχαν κάνει εντύπωση επειδή ο τραγουδιστή τραγουδούσε πολύ καλά στα Αγγλικά. Ωστόσο το συγκρότημα έφαγε μήνυση από την Γαλλική κυβέρνηση και άλλαξε το όνομα του από Champagne σε Alexandros ...γιατί βλέπεται το Champagne είναι όνομα προστατευόμενης προέλευσης...έτσι τους έχασα και μετά τσουπ τους βρήκα με Ελληνικό όνομα.

[Alexandrows] - Waitress Waitress 

Λοιπόν πριν γράψω για το νούμερο ένα Ιαπωνικό συγκρότημα όλου του κόσμου να κάνω ειδκή αναφορά για τις FEMM, electro/rap ντουέτο από δύο πλαστικές κούκλες κατασκόπους, θυμίζουν Nicki Minaj με Rihana...ναι...το απομίμηση συγκρότημα My firs story, εδώ τραγουδάει ο αδερφό του τραγουδιστή από το συγκρότημα που βρίσκεται στη 1η θέση, το στυλ των συγκροτημάτων είναι εντελώς ίδιο. Ωστόσο οι My first story Καταφέρνουν να σε κερδίζουν παρόλη την ξεκάθαρη αντιγραφή...μέχρι και οι φωνές τοςυ ίδιες είναι..και φυσικά τους Spy Air που και αυτοί μου θυμίζουν το συγκρότημα της πρώτης θέσης και μάλιστα το youtube ξεδιάντροπα τους βάζει δίπλα δίπλα σε παρόμοιες πόζες. Τους αγαπάμε ωστόσο και τους δύο γιατί μας θυμίζουν τους: 

1. ONE OK ROCK... Το συγκρότημα που δεν σταμάτησα να ακούω από τη στιγμή που το ανακάλυψα...για χάρη του έγινα 15 ξανά και κόλλησα αφίσες, έκλαψα που έχασα 2 φορές την τουρνέ τους στην Ευρώπη. Το συγκρότημα που μ' έκανε να θέλω να γράψω ολόκληρο σενάριο και να το στείλω στην Ιαπωνία για να γίνει ταινία με αυτούς πρωταγωνιστές...μου πέρασε μετά από κανα εξάμηνο...απλά έχω θέματα...θα ήθελα να βάλω όλη την δισκογραφία τους εδώ μέσα...αλλά προς το παρών ας βάλω ένα τραγούδι τους.

One Ok Rock - Give me a Reason

Αυτό ήταν...το 2015 ήταν γεμάτο Ιαπωνική Μουσική, rock και hip hop. Ποιος θα το  περίμενε πως επιτέλους θα έβρισκα ήχους να μου αρέσουν στην Ιαπωνία. Ανυπομονώ να δω τι θα μου φέρει το 2016. Γενικά μουσικά ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τα γούστα και τα ακούσματα μου.

Σήμερα πάλι ξύπνησα από ένα διαφορετικό όνειρο. Ένα όνειρο που μ' έκανε να αρχίζω να σκέφτομαι τις αναμνήσεις μέσα στο όνειρο. Ξέρουμε πολύ καλά πως υπάρχουν όνειρα μέσα σε όνειρα, αλλά αναμνήσεις μέσα σε όνειρα; Υπήρχαν πάντα ή τελευταία άρχισα να τα θυμάμαι.

Ξύπνησα βλέποντας πως συνάντησα έναν νεαρό. Όμορφος νεαρός με γαλάζια μάτια, η ηλικία του δεν συμφωνούσε με τη δική μου. Εκείνος με ρώτησε αν το θυμάμαι, τον είχα γνορίσει λέει σε ένα ταξίδι μου στην Σκόπελο, τότε εκείνος είχε σπασμένο πόδι. Την επόμενη ημέρα τον είχα συναντήσει στην Αντίπαρο και έκανα πως δεν τον είδα....Δαγκώθηκα γιατί αποκλείεται να απέφευγα ένα τόσο όμορφο και καλό παλικάρι...Ωστόσο στη συζήτηση μας θυμήθηκα μια ψεύτικη ονειρική ανάμνηση.

"Στη Σκιάθο" του είπα, "ήταν που σε συνάντησα και είχα πάει διακοπές με μια συμφοιτήτρια μου, εκεί σε γνώρισα και μετά όταν σε είδα στην Αντίπαρο" (η γεωγραφία είναι σχετική στα όνειρα) "ήθελα να έρθω να σου μιλήσω αλλά η συμφοιτήτρια μου δεν ήθελε. Αλλά όλα αυτά έγιναν σε άλλο όνειρο".

Έτσι μετά από λίγο και ενώ συνέχιζε το όνειρο, καθόμουν κάπου, σε ένα σπίτι και σκεφτόμουν, πως ειναι δυνατό να ειχα ξεχάσει το ταξίδι μου στην Σκιάθο με αυτή την συμφοιτήτρια....

Το αστείο είναι πως ποτέ δεν γνώρισα αυτό το παιδί, ποτέ δεν είδα όνειρο στην Σκιάθο και ποτέ δεν έχω ταξιδέψει με αυτή την Συμφοιτήτρια που ακόμη και το όνομα της τώρα έχω ξεχάσει...κάτσε Γιάννα, ναι νομίζω Γιάννα την έλεγαν...πως γίνεται όμως τελευταία χρόνια έχω αναμνήσεις ονείρων που δεν έγιναν ποτέ. Πόσο παράξενα λειτουργεί αυτό το υποσυνείδητο και ποιο είναι αυτό το παλικάρι που δεν μεγάλωσε ποτέ από την πρώτη μας συνάντηση και που πρώτη φορά εμφανίσθηκε μπροστά μου.

Παλιότερα είχα αναμνήσεις μέσα σε όνειρα, αλλά αυτές οι αναμνήσεις αφορούσαν παλαιότερα όνειρα, δηλαδή έβλεπα κάτι και ήξερα πως σε αυτο το σημείο του ονειρόκοσμου είχα ξαναβρεθεί.

Το μεγαλύτερο μυστήριο είναι όμως, γιατί βλέπω όνειρα με καλοκαίρι, ενώ ούτε το καλοκαίρι μου αρέσει αλλά ούτε και διακοπές πάω καλοκαίρι....

Διάλεξα το τραγούδι του Chicane το Saltwater γιατί όταν το ακούω έχω την ίδια αίσθηση που είχα μέσα στο όνειρο...περίεργο λέμε. 

Follow my blog with Bloglovin

Θα περίμενες πως στο blog ατόμου που προσκυνάει το χώμα που πατάει ο Pharell Wilimas θα έβαζα το δικό του τραγούδι freedom, αλλά είμαι παιδί που μεγάλωσε στα 90s και σ'αυτή την περίπτωση υπήρχαν και άλλες επιλογές.

Επιλέγω την εκδοχή ελευθερίας του George Micahel, όχι επειδή ήταν η πρώτη που άκουσα, αλλά επειδή ήταν κάτι που έγραψε γεμάτο συμβολισμούς τόσο για την αλλαγή στην καριέρα του τόσο και στη ζωή του. Έτσι και εγώ θέλω να πιστεύω πως με την κίνηση μου καίω το παρελθόν και είμαι έτοιμη να αναγεννηθώ από τις στάχτες μου και να φτιάξω κάτι καινούργιο. Όπως ο Μιχαλάκης άφησε τις ημέρες των Wham πίσω του και εδραιώθηκε ως σπουδαίος καλλιτέχνης και μουσικός ελπίζω πως και εγώ θα προχωρήσω και θα φέρω επανάσταση στον κλάδο του τουρισμού με τις φρέσκες ιδέες μου και το ανύπαρκτο αρχικό μου κεφάλαιο....ναι δεν το πολύ σκέφτηκα όπως βλέπετε...ωστόσο έφτασα στο σημείο που δεν γινόταν άλλο έπρεπε να ελευθερωθώ.

Τώρα I am free to do what I want any of time...bitches... όπως μας τραγουδούν από το μακρινό παρελθόν οι Soup Dragons με το τραγικής αισθητικής βιντεοκλιπ τους. 

Για να δούμε τόσο καιρό κρυβόμουν πίσω από την δικαιολογία του δεν προλαβαίνω, τώρα που θα έχω χρόνο για να βάλω μπρος τις ιδέες μου τι θα κάνω. Ας σκορπίσω λίγο αισιοδοξία πάντως γιατί προηγουμένως που έκανα μία βόλτα από τα blogs όλοι μέσα στην απογοήτευση ήταν και στο πένθος. Γι αυτό ουσιαστικά είπα να γράψω και εγώ μπας και φέρω λίγο φως με την ανεπιτηδευτη γαματοσύνη μου. 

Έτσι που λέτε πλέον δεν θα χρειάζεται τραγουδάω το "I want to break free" των Queen ενώ καθαρίζω με την ηλεκτρική σκούπα στο σαλόνι, καθώς έσπασα τα δεσμά μου. 

Τώρα αγαπητοί ένθερμοι οπαδοί και αναγνώστες αυτού του blog....ναι σε εσένα το λέω, σε εσένα ένα και μοναδικέ μου αναγνώστη είμαι ελεύθερη να ανοίξω τα φτερά μου και να πετάξω σαν πουλί...όπως έκαναν οι beatles πριν από εμένα...

και ναι είναι σημαντικό για εμένα αυτό το βήμα που έκανα...ίσως κάποια ημέρα να σταματήσει η δουλειά μου να ορίζει την ζωή μου και να μην είναι τόσο σημαντικός παράγοντας στο πως θα κινούμε...αλλά όσο είμαι μόνη και χωρίς οικογένεια...λέω να την αφήνω να ορίζει την ευτυχία μου...οπότε πέρα από Ελεύθερη επαγγελματικά να σας θυμίσω πως είμαι και Free και single and ready to mingle....

όχι που δεν θα έβρισκα τρόπο για  να χώσω στη λίστα μου Κορεάτικο τραγούδι.... έτσι που λέτε...γιορτάζω την παραίτηση μου από τη δουλειά με αυτό τον τρόπο. Σας ανακοινώνω πως είμαι ημιάνεργη και με ένα καλό σχέδιο στα χέρια μου...το μόνο που μου μένει είναι να το ελευθερώσω και να ξεκινήσω μια νέα εποχή στον τουρισμό της Θεσσαλονίκης... 

α και στην περίπτωση που νομίζατε πως δεν θα το βάλω...  πάρτε και τον μελλοντικό μου σύζυγο. 

Δεν μπορώ να καταλάβω πως σκατά τα κατάφερα και έκανα τελικά λίστα με τραγούδια με θέμα την ελευθερία....όπως και να έχει η ευχή μου είναι να σπάσε τε τα δικά σας δεσμά και επιτέλους να πετάξετε έστω και αν τα φτερά σας είναι σπασμένα.