Τέλος Οκτωβρίου... μετράμε πλέον 5 γάμους και δύο κηδείες.

Πήγα και στον τελευταίο γάμο, (ελπίζω) γι αυτή τη χρονιά. Αυτόν της Δήμητρας, η οποία είναι η πιο παλιά μου φίλη. Δεν θα πω πολλά για τον γάμο της, ήταν ακριβώς όπως τον ήθελε, απλός και λιτός, είχαμε τρελό reunion της παρέας αφού ήμασταν όλες οι κάρτες + 2 δορυφόρους + τον Τσίλη. (το μοναδικό άνδρα της παρέας)

Επιτέλους κατάλαβα από που ήξερα τον τύπο που χόρευε στον γάμο της ανιψιάς μου (4 γάμους πριν) ήταν ο αδερφός της κουμπάρας της Δήμητρα. (Αποτυχημένη επιλογή η κουμπάρα, αν και βρίσκω μερικά θετικά στοιχεία πάνω της, όλα χάνονται στην σκέψη ότι μπορεί να μοιάξει στην μάνα της " πόντια πολυβόλο και κακιά δεξιά").

Αυτό που μπορώ να πω μετά από 5 γάμους και 4 κηδείες, είναι ότι το κοινό ανάμεσα σε αυτές τις δύο τελετές είναι πως όταν γίνονται καταλαβαίνεις το πόσο λίγο ξέρεις τον άλλον.

Όταν πήγα φέτος στην κηδεία του Λουκή μου, κατάλαβα ότι αυτό το αγόρι το ήξερα ελάχιστα αλλά τον αγαπούσα πολύ. Σε κάθε γάμο ένιωσα το ίδιο για το ζευγάρι, μερικά ζευγάρια όπως της Λίας και της Δήμητρας τα ξέρω καλά, αλλά όχι αρκετά καλά για να δω πως ταιριάζουν. Επειδή καλώς η κακώς δεν ήμαστε τα άτομα που ήμασταν και αυτό μου κάνει να μη καταλαβαίνω το πως σκέφτονται. (αν το έγραψα σωστά... ε και να μη το έγραψα θα με διορθώσει ο Wise One)

Έτσι χθες σκεφτόμουν ότι είναι πολλά τα πράγματα που δεν ξέρω για την Δήμητρα.
Αλλά αυτά που ξέρω και έχω ζήσει μαζί της είναι αρκετά για να την αγαπάω.

Υπόψιν αυτό δεν θα είναι το τελευταίο γαμοποστ, θα ακολουθήσει Crash Test ανάμεσα στους γάμους που πήγα.

....

Βy the Way ... Σας το είπα; Σήμερα ήταν η πρώτη μου ημέρα στη Νέα μου δουλειά. Την λατρεύω!!! Ήδη φόρτωσα μερικά ξενοδοχεία στο site.

για σένα τα σπάω πίνω και μεθώ... (κλεμμένο απο σχόλιο του Digitaltracker).

Χθές είχαμε συνάντηση όλα τα μέλη του φόρουμ του www.anime.gr και www.animeclipse.com
πέρασα σούπερ, τρελό socialization. Επιτέλους μίλησα και μετον digitaltracker λίγο παραπάνω και επιβεβαίωσα ότι είναι και γαμώ τα τυπάκια. Μετά όμως είχαμε το Bachelor της φίλης μου της Δήμητρας. Το τραγικό ήταν ότι με πήγαν στον Μάκη Χριστοδουλόπουλο που τραγουδάει με τον Μελά... Περιττό να σας πω την ξενέρα μου, αλλά μόλις πήγα εκεί και είδα ότι όλες μου οι Κάρτες ήταν εκεί ξετρελάθηκα.

Εννοείται ότι το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πιω, ήξερα ότι θα μεθύσω με αυτό τον σκοπό πήγα. Όμως αυτό που συνηδητοποίησα ήταν ότι πρώτη φορά μέθυσα έχοντας τις φίλες μου μαζι. Ήμουν και σε καλή διάθεση έκανα καλό μεθύσι. Ήπια τόσο που τα έβλεπα διπλά, το καλό ειναι ότι μέθυσε και το Λιάκι. Η δε Λυκούργενα με πότιζε συνέχεια και η Σίσσυ έκανε το κορόιδο. Γέλασα πάρα πολύ χθες αλλά το παράκανα με το ποτό.

Σήμερα ξύπνησα νωρίς και πραγματικά ακόμη νιώθω μεθυσμένη. Τουλάχιστον, είμαι μεθυσμένη απο χαρά και αυτό είχα να το νιώσω απο το Ηράκλειο. Δεν έχω ξαναμεθύσει τόσο και πρώτη φορά το ευχαριστήθηκα. Γιατί πάντα μεθούσα στο ηράκλειο χωρίς τα κορίτσια και πάντα μου έλειπαν, ειδικά η Σίσσυ. Τώρα για πρώτη φορά μου έλειπε μόνο ένα άτομο και αυτό ήταν η Μαρία. Οι φίλες μου είχαν πλάκα επειδή μόνο η Λία με είχε ξαναδεί έτσι.

Νομίζω ότι πονάνε οι μυς του προσώπου μου απο το χθεσινό γέλιο. Το αστείο ήταν ότι σερνόμουν όταν ήρθα σπίτι και όταν ξύπνησα συνειδητοποίησα ότι α. ήμουν ακόμη βαμένη β. φορούσα ανάποδα την πιτζάμα μου χωρίς το υπερβρακί και δ. όλα μου τα ρούχα μαζί με το υπερβρακί ήταν στη μπανιέρα. Ο δε πατέρας μου είπε ότι το βράδυ στον ύπνο μου κελάιδιζα (κοινός ροχάλιζα και παραμιλούσα) και προσπάθησε να με ψαρέψει σήμερα για το πόσο ήπια.
Διακριτικός όπως πάντα δεν έλαβε την απάντηση που ήθελε (απάντηση τύπου "όχι πατερούλη μου δεν ήπια καθόλου, αφού με ξέρεις εγώ δεν πίνω). Του είπα χύμα ότι ήπια μισό μπουκάλι βότκα και ότι ακόμη είμαι μεθυσμένη (κάτι που το κατάλαβε γιατί ακόμη μπερδεύω τα λόγια μου και έχω κάνει και πολλά λάθη σε αυτό το κείμενο θα χρειαστώ μια ώρα για να το φτιάξω). Ο Ειρηναίος τρόμαξε λίγο με την απάντηση που έλαβε απο το κοριτσάκι του αλλά θα έπρεπε να με είχε μάθει μέχρι τώρα.

Σε μιάμιση ώρα πρέπει να πάω στην Δήμητρα για να μεταφέρουμε τα προικιά και να στρώσουμε το κρεβάτι της στο νέο σπίτι. (Το οποίο ειναι στου διαόλου το πέταμα)

νιώθω απλά την μιζέρια να με ζυγώνει, ακόμη νεότερο απο τη νέα δουλειά δεν είχαμε, οπότε έχασα και τις ελπίδες μου. Κρίμα ρε γμτ. και ήταν πολύ καλή ευκαιρία να βγώ λίγο απο το λούκι που είμαι τώρα.

Anyway πάλι στην Καστοριά με βρήκε το σκ, πάλι σε γάμο πήγα. Τι έχουν πάθει όλοι και φοβούντε να παντρευτούν σε δύσεκτο έτος; Η νύφη ήταν πραγματικά όμορφη και πάρα πολύ μοντέρνα, τόσο μοντέρνα που φοβάμαι ότι σε 10 χρόνια που θα κοιτάει τις φωτογραφίες θα λέει omg τι φόρεσα το βλήμα.

Πρώτη φορά ο πατέρας μου σχολίασε τα ντυσίματα που είδε στον γάμο " Τέτοια ξετσιποσιά πρώτη φορά είδα" είπε. Σκέφτηκα από μέσα μου "γιατί το λέει αυτό; " και μετά θυμήθηκα ότι δεν είχε δει τα ντυσίματα στον γάμο της ανηψιάς μου. Όντως γάμος στην επαρχία Uber alles, όλες οι επαρχιώτισσες με μάρκες ρούχα που σε καμία περίπτωση δεν θα φόραγε μια μέση κοπέλα στην Θεσσαλονίκη. Ο Γάμος έγινε χωρίς να λυπηθεί το ζευγάρι τα έξοδα, το δε γλέντι έγινε σε χώρο ξενοδοχείου, σε μια μεγάλη αίθουσα πολύ όμορφη στολισμένη, με τραπέζια ροτόντες και έτσι. Ξέρετε από αυτά που είναι πλαστικές οι καρέκλες και είναι στολισμένες με ένα άσπρο πανί από πάνω. Το δε γλέντι ήταν παραδοσιακό με κλαρίνο και χάλκινα, τρομπέτες δηλαδή. Ο πούστης με το κλαρίνο είχε ανοιχτό το μικρόφωνο τοσο δυνατά που τα ηχεία δεν αντέχανε. Το ίδιο και τα αυτιά μου. Ακόμη βουίζουν από την φασαρία, ωστόσο δεν υπήρχε ούτε τραγουδιστής στο γλέντι, δηλαδή έλεος, μόνο εκείνη την ίδια μονότονη μουσική έπαιζαν και το διασκέδαζαν κιόλας. Ελπίζω να μη παντρευτώ βλάχο δεν θα το αντέξω πραγματικά.

Ήμουν τόσο κουρασμένη και είμαι δηλαδή. Σήμερα έμαθα ότι δεν έχω ομαδικό πνεύμα για την εταιρία και ξέρετε κάτι; ούτε με νοιάζει. να πάνε να γαμηθούν όλα περνάω φάση σαπίλας και μαυρίλας και δεν βλέπω φως στην άκρη του τούνελ.

ουφ.. όλη μερα δεν κάπνισα και έκανα τρία μαζεμένα και τα νεύρα μου δεν λένε να φύγουν.

Όχι ρε συ η μάνα του γαμπρόυ.... έλεος δηλαδή με τις ατάκες που άκουσα μετά τον γάμο και την βάφτιση της μικρής.. Κρατήθηκα πραγματικά για να μην απαντήσω την παραπάνω ατάκα σε όσους με ρωτούσαν. Εντάξ... δεν είδες τον γάμο και την βάφτιση, δεν με βλέπεις δίπλα στο ζευγάρι να ξεροσταλιάζω και να παγώνω. Μοίαζω με μάνα τους ή αν ήμουν συγγενείς δεν θα με ήξερες?

Λοιπόν.... γύρισα από την Καστοριά με ανάμεικτα συναισθήματα. Είχα μια θερμή υποδοχή απο τους φίλους και συγγενείς του γαμπρού. Μια ζεστή φιλοξενία και με την απορία πόσο βλάκες είναι μερικοί άνθρωποι.

Στην καστοριά είχε ενα τρελό κρύο, θα είμαι πολύ τυχερή αν δεν πάθω πνευμονία.
έχω παρα πολλά να γράψω αλλά αυτή την ώρα που κάθομαι εδώ, δεν μπορώ να σκεφτώ τιποτα είμαι πολύ κουρασμένη.

Πέρασα υπέροχα αν όλοι οι Καστοριανοί ήταν όπως τα άτομα που γνώρισε τότε θα είχαν λυθεί πολλά προβλήματά αυτής της πόλης.

Σκέφθηκα ότι όλα μου πάνε κάπως στραβά και επειδή έχω και πολύ άνχος, είπα να κάνω μια αλλαγή. Η μόνη γρήγορη αλλαγή πάνω μου, που θα μπορούσα να κάνω είναι τα μαλλιά μου. Πλησιάζει και το Σαββάτο που θα γίνω κουμπάρα έτσι το πείρα απόφαση. Γι αυτές τις στιγμές μπορείς να εμπιστευτείς το κεφάλι σου μόνο σε ένα άτομο που σε αγαπάει και που αγαπάς.

Έτσι φώναξα την κολλητή μου να με κουρέψει. Εκείνη πάντα καταλαβαίνει τι θέλω και το κάνει στο μαλλί μου χωρίς να της το πω.
Ωστόσο αυτή τη φορά η αύρα μου πρέπει να την μπέρδεψε λίγο. Έτσι για πρώτη φορά στη ζωή μας με κούρεψε σκατά. Έκανε το κούρεμα που πάντα ήθελα να έχω, με μια πινελιά δικού της αυτοσχεδιασμού. Κατέληξα με κοντά μαλλιά και να νιώθω σαν το λιοντάρι που μόλις του έκοψαν τη χαίτη του.

Νιώθω ότι έφυγε από πάνω και το τελευταίο ίχνος θηλυκότητας που είχα. Το κούρεμα ωστόσο μου πάει φανταστικά αλλά δεν είναι αρκετά πρόστυχο, με κάνει να φαίνομαι γλυκιά και παιδάκι. Δεν ξέρω γιατί δεν μου άρεσε, ίσως αύριο να μου αρέσει. Ίσως δεν μου άρεσε επειδή πλέον θα χαθούν οι μπούκλες μου που τόσο καιρό αγωνίστηκα για να έχω. ( η αλήθεια είναι οτι τελευταία το μαλί μου ήταν πολύ σκατα)
οι φίλες μου θα με σκοτώσουν μόλις δουν ποσο πολύ κουρεύτηκα.
νομίζω ότι πρέπει να βάλω μπρος τα September Resolutions μου.

Ωστόσο δεν θα νιώσω καλύτερα γιατί πάλι τα ίδια θα γράψω... Τεσπα... ελπίζω όλα να πάνε καλά αύριο και να περάσω καλά στον γαμό. Ωστόσο δεν θα είμαι τόσο όμορφη και σέξυ κουμπάρα όπως αυτή του Σάκη και της Λίας αλλά δεν πειράζει όλο και κάποιος τυφλός θα βρεθει στην Καστοριά να του αρέσω. (μάλλον αυτός θα είναι ο πατέρας μου που θα εθελοτυφλεί για ακόμη μια φορά).

υπάρχει περίπτωση να έρθει στον γάμο η Dannossiel, μακάρι να το κάνει επειδή θα είμαι εντελώς μόνη από παρέα. Σε σημείο που θα λένε ολοι οτι η ξενέρωτη κουμπαρα δεν έχει φίλους.

πω πω θα τρομοκρατήσω πολύ άγνωστο κόσμο με το παράξενο μου χιούμορ.

Πρέπει να γινει κάτι να σταματήσω να νιώθω σαν κοκοβιός και να αρχίσω να νιώθω γυναίκα. Συγνώμη μπορεί κάποιος να μου κάτσει;;;;;;;;; Για ένα σαβ/κο μόνο, έχω και προίκα κάνω και καλές πίτες.

Πριν αρχίσουν οι μάζες να μου πετάν τον εαυτό τους πρόθυμα να τονίσω ότι ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ.
(ναι λες και υπήρχε περίπτωση να μου κάτσει κανείς )
Δεν την παλεύω έτσι;

Εδώ ο κόσμος καίγεται... ξέρω, αλλά πείρα θάρρος από ένα coment που έγινε στο προηγούμενο βλογκ, και δεδομένου τις δυσάρεστες καταστάσεις που πέρασα φέτος, αποφάσισα να γράψω κάτι χαρούμενο.

Την προηγούμενη εβδομάδα παντρεύτηκε η φίλη μου η Λία, όπως έχω αναφέρει σε άλλο ποστ. Η Λία φάνταζε πριγκίπισσα μέσα στο νυφικό και φυσικά ήταν πιο όμορφη από ποτέ. Ο Γάμος τής ήταν απλός και λιτός όπως είναι η Λία. Δεν υπήρχαν περιττά στολίδια στην εκκλησία, οι μπουμπουνιέρες ήταν όμορφες και απλές, μέχρι και οι καλεσμένοι ήταν κυριλέ. Ναι φυσικά με στεναχώρησε που ο γάμος δεν ήταν αρκετά κιτς.

Μέρος 1: Άφιξη στην εκκλησία. Ο γάμος έγινε στο χωριό και ήταν ποντιακός. (η Λία δεν είναι πόντια) Ο Γαμπρός ήρθε με νταούλι και λύρα, και η νύφη σαν πριγκίπισσα μέσα σ'ένα μαύρο αμάξι. Έπαθα Σοκ λίγο... Αλλά η Δήμητρα ήταν που άρχισε να κλαίει από τη χαρά της μόλις την είδε.

Μέρος 2: Η τελετή... Όλοι λιώναμε από τη ζέστη μέσα στην εκκλησία. Η μόνη που δεν ίδρωσε ούτε για δείγμα ήταν η Λία. Ή που ήταν τόσο ψύχραιμη ή που δεν ένιωθε καθόλου. Εμείς πάλι καθίσαμε απέναντι από το ζευγάρι και κάναμε ένα σωρό χαζομάρες. Ο Γαμπρός με το ζόρι κρατιόταν. Ακόμη λίγο και θα σταματούσε για να γελάσει. Αποκορύφωμα: Ο γαμπρός να αγριοκοιτάζει την νύφη την ώρα που ετοιμάζεται να του πατήσει το πόδι, και όλη η εκκλησία να φωνάζει Πάτα τον Πάτα τον, και αυτός να τραβάει το πόδι του.

Επίλογος 3: Το γλέντι, καθαρά ποντιακό (κρίμα που δεν ήταν η μάνα μου, ευτυχώς που ο γαμπρός είναι πόντιος) Πρώτη φορά στη ζωή μου είδα τη φίλη μου να χορεύει τόσες πολλές ώρες και μάλιστα ποντιακά. Η πλάκα ήταν ότι τα πιο πολλά δεν τα ήξερα και απλά κουνιόταν στον ρυθμό. Τα παιδάκια - κοριτσάκια τρέχαν από πίσω της, και αυτή τα τρομοκράτησε λίγο μπας και ξεκολλήσουν. (δεν τα πάει καλά με τα παιδάκια)

Το εντυπωσιακό με το γλέντι είναι ότι έγινε στον δρόμο έξω απο το σπίτι του γαμπρόυ στο χωριό. Όλοι βοήθησαν στις ετοιμασίες, δηλαδή όλοι απο το χωριό. Εντάξει, δεν πήγαν όλοι αλλά βοήθησε πολύς κόσμος και πραγματικά ζήλεψα που δεν ήμουν στην προετοιμασία του σκηνικού. Μου αρέσουν κάτι τέτοια, μου θυμίζουν διακοπές στους Ευζώνους.

Το ξημέρωμα με μάζεψε η ΘΕΑ κουμπάρα και πήγαμε για ύπνο, πολύ ευγενικό απο μέρους της να με φιλοξενήσει ενώ δεν με ξέρει. Υπέροχη. Αυτός ο γάμος μου απόδειξε για ακόμη μια φορά ότι η Ποντιακή φιλοξενείς είναι χιλιόμετρα μακρυά.

Πέρασα τόσο όμορφα, ξύπνησαν τόσες αναμνήσεις όμορφες, γλυκές και τρυφερές.

και στο καπάκι ήρθε η τηγανιά στο κεφάλι, την επόμενη ημέρα βγήκα με την ξαδέρφη μου που είχα να δω 8 χρόνια και εκεί να δεις τι έπαθα. Πέρασε όλη η εφηβεία μου μπροστά από τα μάτια μου και το τελειωτικό χτύπημα; Χθες βγείκα με μια συμφοιτήτρια μου και με εκείνη πέρασε όλη μου η φοιτητική ζωή στο Ηράκλειο. Μαζί της ήρθαν και οι αναμνήσεις του Περάκη. Αναρωτιέμαι τι να κάνει εκείνος.

Αυτά λοιπον....

Σήμερα η Λία θα είναι η πρώτη από την παρέα που θα παντρευτεί. Η συγκίνηση είναι τεράστια και ελπίζω να μη κλαίω σήμερα.

Την Λία δεν ξέρω πότε ακριβώς την γνώρισα, αλλά θυμάμαι πάντα ότι την έβλεπα στην Τοπική Οργάνωση του κόμματος. Απο μικρές εγώ και εκείνη ήμασταν εκεί σε κάθε εκλογές.
Στο δημοτικό οι γονείς της αγόρασαν οικόπεδο πίσω απο το εξοχικό μας και έτσι την έβλεπα και τα καλοκαίρια. Μετά την ξανασυνάντησα στα καρναβάλια όταν συμμετείχαμε στο ίδιο άρμα. Νομίζω ότι έτσι ξεκήνησαν όλα, το ίδιο καλοκαίρι αρχήσαμε να κάνουμε παρέα.

Ήταν το πρώτο κορίτσι που έφερα στην παρέα μας που οι φίλες μου συμπάθησαν αμέσως. Από τότε κάθε καλοκαίρι ήμασταν μαζί, και στην Β. Λυκείου βρεθήκαμε και στο ίδιο τμήμα. Αυτό που ξέρω σίγουρα.

Η Λία ήταν αυτή που μου έφερε τα νέα ότι πέρασα στο Τ.Ε.Ι. και η ίδια ήταν που ήρθε να με βρει στην Κρήτη. Με τη Λία δέθηκα πάρα πολύ όταν έφυγα για σπουδές.

Έχει αλλάξει πολύ τελευταία έχει γίνει πιο σοβαρή, αλλά ξέρω πολύ καλά ότι η τρέλα της και το χιούμορ της μπορεί πάντα να ξεκλειδωθεί και να την μετατρέψει ανα πάσα στιγμή στο party animal που ήταν κάποτε.

Απλά είναι τραγικό αυτό που συμβαίνει παράλληλα με το γάμος της στην Πελοπόνησσο.
Όσο σημαντικός και αν είναι ο Γάμος της Λίας δεν μπορεί να επισκιάσει τα τραγικά γεγονότα της SugarTown. Ποιος θα το λεγε ότι το χωριό που γνωρίσαμε μέσα απο το Ντοκυμαντέρ Sugar Town θα εξαφανιζόταν σε μια βραδιά. Η τραγικότητα αυτού του γεγονότος δεν έγκειται μόνο στον αριθμό των καμμένων εκτάσεων, αλλά και στον πρωτοφανή αριθμό νεκρών που όσο περνάει η μέρα πολύ φοβάμαι ότι αυξάνονται.

Προς το Παρών 37 οι νεκροί. Δεν μπορώ να καταλάβω πως μέσα σε τόσα τραγικά γεγονότα οι αρχές επιμένουν οι εκλογές να γίνουν τον Σεπτέμβριο. Θέλω να τονίσω ότι ήμαστε μια χώρα που δεν πρέπει να της συμβαίνουν τέτοια πράγματα, τα δάση μας είναι πολύτιμα και οι πολίτες αυτής τις χώρας είναι σημαντικοί. Ελπίζω να πέσουν κεφάλια και να πληρώσουν οι υπεύθυνοι γι αυτή την τραγωδία.

ΤΟ ΑΙΜΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΣΑΣ!!!

αυτό έχω μόνο να πώ για τους καρεκλοκενταυρους.

Για τους εμπρηστές, διέπραξαν Ύβρη και θα το βρουν μπροστά τους.

Κυριακή 19 Αυγούστου : Σοκ: Η φίλη μου έχει γίνει γυναίκα, η φίλη μου είναι και αυτή άνθρωπος και δεν είναι πάντα με το χαμόγελο στα χείλη. Σε δύο μήνες θα παντρευτεί και θα αλλάξει η ζωή της. Το έχει καταλάβει. Πρώτη φορά την είδα τόσο σοβαρή.

Τετάρτη 22 Αυγούστου : Πρώτο Σοκ: συνειδητοποιώ ότι η κολλητή μου έχει αλλάξει πάρα πολύ
και ότι ο επικείμενος γάμος της ταιριάζει πολύ. Η άλλη μου φίλη αρχίζει και αγχώνετε για τον δικό της γάμο.

Πέμπτη 23 Αυγούστου: Δεύτερο Σοκ: Η ξαδέρφη που αγάπησα όσο καμία άλλη, μετά από οκτώ χρόνια κάνει αυτή το πρώτο βήμα και με παίρνει τηλέφωνο. Δεν κατάλαβα ότι πέρασε τόσο καιρός χωρίς να τη δω.

Παρασκευή 24 Αυγούστου: Τρίτο Σοκ : Μετά από έξι μήνες απουσίες εμφανίζεται στην τηλεφωνική γραμμή η άλλη κολλητή. Το παρανοϊκό μου σενάριο "ότι είναι έγκυος και έχει πάει σε άλλη χώρα για να γεννήσει" βγαίνει κατά το ήμισυ αλήθεια. Είναι έγκυος και θα παντρευτεί τον Νοέμβριο. Κάποιον που εγώ δεν ξέρω και αυτή τον ξέρει υποθέτω λιγότερο από χρόνο.

και εκεί που θέλω να καταλήξω είναι ότι αυτή τη στιγμή δεν νιώθω γεροντοκόρη και κακομοίρα... αλλά τρώω μια τεράστια φρίκη του στυλ.....

Ποιος είναι αυτός που θα πάρει την φίλη μου; Τουλάχιστον τους άλλους τους ξέρω εδώ και χρόνια από την καλή και την ανάποδη... αυτός ποιος είναι; Η φίλη μου θα είναι ευτυχισμένη;
Δηλαδή τρελό άγχος... από την άλλη θα μου πεις ότι οκ είναι μεγάλο κορίτσι (άσχετα αν είναι η πιο μικρή απο την παρέα) θεέ μου είναι πολύ τρομακτικό. Δεν θέλω να σκέφτομαι τι μπορεί να συμβεί.

Λιάκι μου αύριο ελπίζω στον γάμος σου όλα να είναι τέλεια, και να είναι 100% Ποντιακός Κιτς γάμος!!!!!!


μη νομίζετε ότι δεν θα φάω φρίκη με αυτά που βλέπω... σύντομα θα με χτυπήσει το σύνδρομο εγώ που είμαι που πάω και πότε θα γίνω μάνα.... πολύ σύντομα... και θα το τιμήσω με ένα επικό πόστ