....το 2008 τελείωσε κάπως παράξενα....ξεκίνησε το ίδιο παράξενα...Τελικά τι μετράει σε μια φιλία;
Χθες τελευταία μέρα του 2008 την πέρασα με ένα άτομο που έλειπε από την ζωή μου, με ένα άτομο που ήρθε πρόσφατα στη ζωή μου και ένα άτομο που εδώ και δύο χρόνια περνάω πολλά βράδια μαζί του. Ήταν κάπως παράξενα, τον Χ. τον συνάντησα πριν 9 χρόνια πρώτο έτος στις σπουδές μου. Κάναμε πολύ παρέα, μου θύμιζε εμένα, ή τουλάχιστον όσα θα ήθελα να είμαι και δεν ήμουν. Όμως τα χρόνια πέρασαν και χάθηκε, δεν ξέρω αν μου έλειπε ο ίδιος περισσότερο ή η παρέα του. Ένα είναι σίγουρο μου έλειπε. Εμφανίστηκε στο νετ και κατέληξε να έρθει μαζί μας εχθές και το χάρηκα και ακόμη το χαίρομαι. Τα πράγματα δεν ήταν όπως πριν αλλά και ποτέ δεν θα γίνουν. Απλά χαιρόμουν που ήταν εκεί. Αλλαγμένος αυτός, αλλαγμένη και εγώ. Περάσαμε καλά, απλά μακάρι να τον είχα κοντά στα χρόνια που περάσαν. Σίγουρα θα ρίχναμε πολύ γέλιο.
Τον Ψ τον γνώρισα μια μέρα που βγήκα με τους bloggers δεν ξέρω γιατί τον είχα αγαπήσει από τα ποστ στο blog του, δεν περίμενα να ένιωθα τόσο καλά μαζί του. Η πρώτη φορά που ένιωσα άνετα δίπλα σε κάποιο άτομο του αντίθετου φίλου ήταν όταν ήμουν πλάι του. Τον αγαπώ, τον συμπαθώ και θέλω όλα να του πάνε καλά. Γέλασα επίσης πολύ μαζί του.
Την C τη γνώρισα πριν δύο χρόνια της έχω μεγάλη αδυναμία και όχι δεν μπορώ να έιμαι αντικειμενική μαζί της.
Έτσι πέρασαν οι ώρες μαζί τους με οινοποσία και εμένα ποιο ευτυχισμένη από πότε αφού για μία και μόνο μέρα βρέθηκε η Erisabetsu η blogger και otakou, με την Λίζα του παρελθόντος και την Λίζα του παρόντος.
Σήμερα Πρώτη μέρα του έτος, υπήρχε μόνο η Λίζα του παρελθόντος. Βγήκαμε με τις παιδικές μου φίλες και τους άντρες τους και το αιώνιο μου ταίρι την Σ. Δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτή η Λίζα αλλά η πουτάνα είναι ψυχούλα και αγαπάει τα άτομα που γνώρισε πριν τα 10 της. Όπως την Δ. που ο Χ μιλάει με τα χειρότερα λόγια γι αυτήν. ... το χειρότερο είναι ότι έχει απόλυτο δίκιο...αλλά σαν το παιδί που δεν μπορεί να απογαλακτιστεί έτσι είμαι και εγώ με την Δ. Είναι η πιο παλιά μου φίλη... Ήταν πάντα η φίλη που θα με πληγώσει που, θα με μειώσει, που θα με πετάξει. Όμως είναι η πιο παλιά μου φίλη. Την γνώρισα εκεί γύρω στα 10 και μάλλον αυτός είναι ο λόγος που την αγαπάω.
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αξίζει η αγάπη που της δίνω;... η απάντηση είναι όχι... ωστόσο γιατί την αγαπώ ακόμη;... Τι είναι αυτό που μετράει στην φιλία η αγάπη; Τα χρόνια που πέρασα μαζί της; Ώρες ώρες νομίζω ότι είμαι πολύ καλή για να είμαι μαζί της ακόμη φίλη. Ώρες ώρες πιστεύω ότι αξίζει την αγάπη μου τόσο όσο και οι άλλες μου φίλες...Πότε δεν θα μάθω την αλήθεια.
Όμως μπορώ με σιγουριά να πω ότι θέλω τον Χ στην ζωή μου τόσο όσο και πριν. Παρόλο που τα πράγματα δεν είναι τα ίδια όπως τότε, θέλω να ξέρω ότι κάπου εκεί έξω έχω έναν Κάφρο φίλο που πάντα θα με τσαντίζει. Θέλω και την Δ στην ζωή μου για να θυμάμαι πάντα να εκτιμώ τους αληθινούς μου φίλους. Θέλω την Σ. στην παρέα μου ακόμη και έτσι που την βλέπω μια φορά τον χρόνο. Θέλω τον Ψ στην ζωή μου γιατί είναι ένα άτομο που θέλω να μπορώ να τον προστατεύω, να μαθαίνω από αυτόν και να γνωρίζω νέα πράγματα. Θέλω την C στην ζωή μου γιατί είναι το πρώτο άτομο που γνώρισα στην πατρίδα μου στην ενήλικη ζωή μου, επειδή την εκτιμάω και μου κάνει πάντα τα χατίρια.
Το μόνο που ξέρω ότι θα μου φέρει το 2009 είναι το μωρό της Λ. Το πρώτο παιδί φίλης μου. Τον μικρό Στέργιο. Θα το αγαπάω τόσο πολύ όσο την Λ και τον Σ. (να μη πω ακόμη περισσότερο). Το 2009 δεν ξέρω τι θα μου φέρει. Δεν ξέρω που θα είμαι σε μερικούς μήνες απο τώρα. Δεν ξέρω πως θα είμαι το 2009.
Αυτό όμως που ξέρω με σιγουριά είναι ότι πάντα θα έχω δίπλα μου την Dannossiel ότι και να γίνει αυτό το άτομο δεν θα το αφήσω ποτέ από την ζωή μου. Επίσης ξέρω ότι ...όσους ο Θεός δεν έδωσε μεγάλη οικογένεια φρόντισε να τους δώσει καλούς φίλους.
Νιώθω αισιόδοξη....παράξενο για μένα.
Είμαι σίγουρη ότι το 2009 θα φέρει πίσω στην ζωή μας άτομα που αγαπήσαμε. Θα φέρει νέα προβλήματα και για ακόμη μια χρονιά θα νιώσουμε ζωντανοί. Όλα θα πάνε καλά.
Θα το καταλάβουμε μόνο την τελευταία μέρα του χρόνου.
Καυλή Χρονιά Ποτανάκια.
Χθες τελευταία μέρα του 2008 την πέρασα με ένα άτομο που έλειπε από την ζωή μου, με ένα άτομο που ήρθε πρόσφατα στη ζωή μου και ένα άτομο που εδώ και δύο χρόνια περνάω πολλά βράδια μαζί του. Ήταν κάπως παράξενα, τον Χ. τον συνάντησα πριν 9 χρόνια πρώτο έτος στις σπουδές μου. Κάναμε πολύ παρέα, μου θύμιζε εμένα, ή τουλάχιστον όσα θα ήθελα να είμαι και δεν ήμουν. Όμως τα χρόνια πέρασαν και χάθηκε, δεν ξέρω αν μου έλειπε ο ίδιος περισσότερο ή η παρέα του. Ένα είναι σίγουρο μου έλειπε. Εμφανίστηκε στο νετ και κατέληξε να έρθει μαζί μας εχθές και το χάρηκα και ακόμη το χαίρομαι. Τα πράγματα δεν ήταν όπως πριν αλλά και ποτέ δεν θα γίνουν. Απλά χαιρόμουν που ήταν εκεί. Αλλαγμένος αυτός, αλλαγμένη και εγώ. Περάσαμε καλά, απλά μακάρι να τον είχα κοντά στα χρόνια που περάσαν. Σίγουρα θα ρίχναμε πολύ γέλιο.
Τον Ψ τον γνώρισα μια μέρα που βγήκα με τους bloggers δεν ξέρω γιατί τον είχα αγαπήσει από τα ποστ στο blog του, δεν περίμενα να ένιωθα τόσο καλά μαζί του. Η πρώτη φορά που ένιωσα άνετα δίπλα σε κάποιο άτομο του αντίθετου φίλου ήταν όταν ήμουν πλάι του. Τον αγαπώ, τον συμπαθώ και θέλω όλα να του πάνε καλά. Γέλασα επίσης πολύ μαζί του.
Την C τη γνώρισα πριν δύο χρόνια της έχω μεγάλη αδυναμία και όχι δεν μπορώ να έιμαι αντικειμενική μαζί της.
Έτσι πέρασαν οι ώρες μαζί τους με οινοποσία και εμένα ποιο ευτυχισμένη από πότε αφού για μία και μόνο μέρα βρέθηκε η Erisabetsu η blogger και otakou, με την Λίζα του παρελθόντος και την Λίζα του παρόντος.
Σήμερα Πρώτη μέρα του έτος, υπήρχε μόνο η Λίζα του παρελθόντος. Βγήκαμε με τις παιδικές μου φίλες και τους άντρες τους και το αιώνιο μου ταίρι την Σ. Δεν ξέρω αν μου αρέσει αυτή η Λίζα αλλά η πουτάνα είναι ψυχούλα και αγαπάει τα άτομα που γνώρισε πριν τα 10 της. Όπως την Δ. που ο Χ μιλάει με τα χειρότερα λόγια γι αυτήν. ... το χειρότερο είναι ότι έχει απόλυτο δίκιο...αλλά σαν το παιδί που δεν μπορεί να απογαλακτιστεί έτσι είμαι και εγώ με την Δ. Είναι η πιο παλιά μου φίλη... Ήταν πάντα η φίλη που θα με πληγώσει που, θα με μειώσει, που θα με πετάξει. Όμως είναι η πιο παλιά μου φίλη. Την γνώρισα εκεί γύρω στα 10 και μάλλον αυτός είναι ο λόγος που την αγαπάω.
Ώρες ώρες αναρωτιέμαι αξίζει η αγάπη που της δίνω;... η απάντηση είναι όχι... ωστόσο γιατί την αγαπώ ακόμη;... Τι είναι αυτό που μετράει στην φιλία η αγάπη; Τα χρόνια που πέρασα μαζί της; Ώρες ώρες νομίζω ότι είμαι πολύ καλή για να είμαι μαζί της ακόμη φίλη. Ώρες ώρες πιστεύω ότι αξίζει την αγάπη μου τόσο όσο και οι άλλες μου φίλες...Πότε δεν θα μάθω την αλήθεια.
Όμως μπορώ με σιγουριά να πω ότι θέλω τον Χ στην ζωή μου τόσο όσο και πριν. Παρόλο που τα πράγματα δεν είναι τα ίδια όπως τότε, θέλω να ξέρω ότι κάπου εκεί έξω έχω έναν Κάφρο φίλο που πάντα θα με τσαντίζει. Θέλω και την Δ στην ζωή μου για να θυμάμαι πάντα να εκτιμώ τους αληθινούς μου φίλους. Θέλω την Σ. στην παρέα μου ακόμη και έτσι που την βλέπω μια φορά τον χρόνο. Θέλω τον Ψ στην ζωή μου γιατί είναι ένα άτομο που θέλω να μπορώ να τον προστατεύω, να μαθαίνω από αυτόν και να γνωρίζω νέα πράγματα. Θέλω την C στην ζωή μου γιατί είναι το πρώτο άτομο που γνώρισα στην πατρίδα μου στην ενήλικη ζωή μου, επειδή την εκτιμάω και μου κάνει πάντα τα χατίρια.
Το μόνο που ξέρω ότι θα μου φέρει το 2009 είναι το μωρό της Λ. Το πρώτο παιδί φίλης μου. Τον μικρό Στέργιο. Θα το αγαπάω τόσο πολύ όσο την Λ και τον Σ. (να μη πω ακόμη περισσότερο). Το 2009 δεν ξέρω τι θα μου φέρει. Δεν ξέρω που θα είμαι σε μερικούς μήνες απο τώρα. Δεν ξέρω πως θα είμαι το 2009.
Αυτό όμως που ξέρω με σιγουριά είναι ότι πάντα θα έχω δίπλα μου την Dannossiel ότι και να γίνει αυτό το άτομο δεν θα το αφήσω ποτέ από την ζωή μου. Επίσης ξέρω ότι ...όσους ο Θεός δεν έδωσε μεγάλη οικογένεια φρόντισε να τους δώσει καλούς φίλους.
Νιώθω αισιόδοξη....παράξενο για μένα.
Είμαι σίγουρη ότι το 2009 θα φέρει πίσω στην ζωή μας άτομα που αγαπήσαμε. Θα φέρει νέα προβλήματα και για ακόμη μια χρονιά θα νιώσουμε ζωντανοί. Όλα θα πάνε καλά.
Θα το καταλάβουμε μόνο την τελευταία μέρα του χρόνου.
Καυλή Χρονιά Ποτανάκια.
