Χθες μιλούσα με έναν σπόρο, και μου είπε ότι ήθελε να ψηφίσει ΣΥΡΙΖΑ αλλά δεν έδωσα σημασία. Χθες το βράδυ είδα μια αφίσα του συνασπισμού και έγραφε ΣΥΡΙΖΑ και πάλι δεν κατάλαβα τι γίνεται. Σήμερα είδα την ομιλία του Αλαβάνου, και είδα σημαίες της ΔΙΚΚΙ μαζί με του Συνασπισμού να ανεμίζουν, και εκεί ήταν που επιτέλους κατάλαβα οτι το ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα νέο κόμμα. Ένας Συνασπισμός ριζοσπαστικής Αριστεράς και εκεί άναψε το λαμπάκι πάνω απο το κεφάλι μου και ξαφνικά άρχισα να σκέφτομαι λιγο πιο καθαρά.

Στις εκλογές στο σπίτι μας ποτέ δεν υπήρξε δίλημμα για το πιο κόμμα θα ψηφίσουμε οπότε δεν χρειάστηκε ποτέ και να προβληματιστούμε. Μόνο στις ευροεκλογές επιλέγουμε αυτούς που θέλουμε και έτσι και οι τρεις ψηφίζουμε διαφορετικούς υποψηφίους. Πραγματικά φέτος προβληματίζομαι βλέπω ότι το κόμμα που μέχρι τώρα υποτίθεται μας έκφρασε ούτως ή άλλως θα χάσει τις εκλογές. Οπότε γιατί να μην επιλέξω να στηρίξω απλά την αριστερή παράταξη;

Σε μια Ελλάδα που συνέχεια ο φασισμός και η προκατάληψη κερδίζει έδαφος δεν θα έπρεπε εμείς οι αριστεροί να υποστηρίξουμε πλέον την αριστερά; Γιατί να θεωρούμε την πράσινη λύση σαν μονόδρομο; Γιατί να μην εκμεταλλευτούμε αυτές τις χαμένες εκλογές υποστηρίζοντας επιτέλους τις Αριστερές Παρατάξεις;

Δηλαδή αντικειμενικά η δεξιά κοντεύει να μας πνίξει, ο νεοφασισμός και ο νεοεθνικισμός κερδίζει έδαφος σ' αυτή την χώρα. Βλέπω άβουλα πλάσματα να επιλέγουν τον εθνικισμό σαν την καλύτερη λύση. Νομίζω σ' αυτές τις εκλογές παρωδία θα πρέπει να στηρίξω την αριστερή παράταξη παρά να ψηφίσω το κόμμα που τόσο καιρό με εκφράζει.

Ο παππούς μου αν μάθει όσα σκέφτομαι θα στριφογυρνάει στον τάφο του, για να μην αναφέρω τις αντιδράσεις της νίκης όταν της το ανέφερα. Μέχρι και η Danno θα με αποκληρώσει. Αλλά ας είμαι ρεαλίστρια, ο Γιωργάκης δεν με εκφράζει. Ο Γιωργάκης με κάνει να νιώθω σαν τη γκόμενα που προτιμάει τον μαλάκα που την ταλαιπωρεί από το να κάτσει με αυτόν που είναι ο απόλυτος Gentleman. Κακά τα ψέματα, ο Βαγγέλης μας εκφράζει καλύτερα.

Λοιπόν... ας ζητήσω συγνώμη όμως στον παππού μου πρώτα από όλα, και μετά στον Χάρη και την Χρύσα που δεν θα τους επιλέξω σε αυτές τις εκλογές, απο τον Βαγγέλη δεν θα ζητήσω γιατί θα τον ψηφίσω την στιγμή που θα χρειαστεί τον ψήφο μου περισσότερο. Γιωργάκη, λυπάμαι αλλά με κάνεις να νιώθω ότι είσαι πολύ καλός και τίμιος για να ζεις στην λέρα της πολιτικής.

Φέτος προτιμώ να επιλέξω το κουτσό άλογο των αριστερών παρατάξεων έναντι στον συνεχή αυξανόμενο κύμα της Δεξιάς. Προτιμώ μια κυβέρνηση που να κουνιέται κάτω από το βάρος της αριστερής αντιπολίτευσης, παρά να να ενισχύσω τον μονοκομματισμό της αντιπολίτευσης.

Φυσικά μπορεί να κάνω και λάθος με την επιλογή μου. Μπορεί ακόμη να είναι λάθος που εκφράζω την άποψη μου δημόσια, αλλά δεν με νοιάζει. Νιώθω να ζω στην εποχή του 40 χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα. Στην τελική μόνο ένας ψήφος δεν θα αλλάξει το σύμπαν. Ούτως η άλλος η ανίκανη κυβέρνηση που έχουμε τώρα θα μας εκπροσωπεί και για τα επόμενα χρόνια (που σίγουρα δεν θα είναι 4) . Τουλάχιστον ας τους κάνουμε την ζωή τους δύσκολη.

Με το παρών δεν θέλω να επηρεάσω κανέναν. Αλλά πραγματικά θα χαιρόμουν αν μάθαινα ότι κάποιος αναποφάσιστος επέλεξε να στηρίξει ένα από τα αριστερά κόμματα, αντί να ενισχύσει τον δικομματισμό και τους φασίστες.

Είθε το παρών να είναι το μοναδικό μου σοβαρό ποστ για τις εκλογές αυτές.

Όχι ρε συ η μάνα του γαμπρόυ.... έλεος δηλαδή με τις ατάκες που άκουσα μετά τον γάμο και την βάφτιση της μικρής.. Κρατήθηκα πραγματικά για να μην απαντήσω την παραπάνω ατάκα σε όσους με ρωτούσαν. Εντάξ... δεν είδες τον γάμο και την βάφτιση, δεν με βλέπεις δίπλα στο ζευγάρι να ξεροσταλιάζω και να παγώνω. Μοίαζω με μάνα τους ή αν ήμουν συγγενείς δεν θα με ήξερες?

Λοιπόν.... γύρισα από την Καστοριά με ανάμεικτα συναισθήματα. Είχα μια θερμή υποδοχή απο τους φίλους και συγγενείς του γαμπρού. Μια ζεστή φιλοξενία και με την απορία πόσο βλάκες είναι μερικοί άνθρωποι.

Στην καστοριά είχε ενα τρελό κρύο, θα είμαι πολύ τυχερή αν δεν πάθω πνευμονία.
έχω παρα πολλά να γράψω αλλά αυτή την ώρα που κάθομαι εδώ, δεν μπορώ να σκεφτώ τιποτα είμαι πολύ κουρασμένη.

Πέρασα υπέροχα αν όλοι οι Καστοριανοί ήταν όπως τα άτομα που γνώρισε τότε θα είχαν λυθεί πολλά προβλήματά αυτής της πόλης.

Σκέφθηκα ότι όλα μου πάνε κάπως στραβά και επειδή έχω και πολύ άνχος, είπα να κάνω μια αλλαγή. Η μόνη γρήγορη αλλαγή πάνω μου, που θα μπορούσα να κάνω είναι τα μαλλιά μου. Πλησιάζει και το Σαββάτο που θα γίνω κουμπάρα έτσι το πείρα απόφαση. Γι αυτές τις στιγμές μπορείς να εμπιστευτείς το κεφάλι σου μόνο σε ένα άτομο που σε αγαπάει και που αγαπάς.

Έτσι φώναξα την κολλητή μου να με κουρέψει. Εκείνη πάντα καταλαβαίνει τι θέλω και το κάνει στο μαλλί μου χωρίς να της το πω.
Ωστόσο αυτή τη φορά η αύρα μου πρέπει να την μπέρδεψε λίγο. Έτσι για πρώτη φορά στη ζωή μας με κούρεψε σκατά. Έκανε το κούρεμα που πάντα ήθελα να έχω, με μια πινελιά δικού της αυτοσχεδιασμού. Κατέληξα με κοντά μαλλιά και να νιώθω σαν το λιοντάρι που μόλις του έκοψαν τη χαίτη του.

Νιώθω ότι έφυγε από πάνω και το τελευταίο ίχνος θηλυκότητας που είχα. Το κούρεμα ωστόσο μου πάει φανταστικά αλλά δεν είναι αρκετά πρόστυχο, με κάνει να φαίνομαι γλυκιά και παιδάκι. Δεν ξέρω γιατί δεν μου άρεσε, ίσως αύριο να μου αρέσει. Ίσως δεν μου άρεσε επειδή πλέον θα χαθούν οι μπούκλες μου που τόσο καιρό αγωνίστηκα για να έχω. ( η αλήθεια είναι οτι τελευταία το μαλί μου ήταν πολύ σκατα)
οι φίλες μου θα με σκοτώσουν μόλις δουν ποσο πολύ κουρεύτηκα.
νομίζω ότι πρέπει να βάλω μπρος τα September Resolutions μου.

Ωστόσο δεν θα νιώσω καλύτερα γιατί πάλι τα ίδια θα γράψω... Τεσπα... ελπίζω όλα να πάνε καλά αύριο και να περάσω καλά στον γαμό. Ωστόσο δεν θα είμαι τόσο όμορφη και σέξυ κουμπάρα όπως αυτή του Σάκη και της Λίας αλλά δεν πειράζει όλο και κάποιος τυφλός θα βρεθει στην Καστοριά να του αρέσω. (μάλλον αυτός θα είναι ο πατέρας μου που θα εθελοτυφλεί για ακόμη μια φορά).

υπάρχει περίπτωση να έρθει στον γάμο η Dannossiel, μακάρι να το κάνει επειδή θα είμαι εντελώς μόνη από παρέα. Σε σημείο που θα λένε ολοι οτι η ξενέρωτη κουμπαρα δεν έχει φίλους.

πω πω θα τρομοκρατήσω πολύ άγνωστο κόσμο με το παράξενο μου χιούμορ.

Πρέπει να γινει κάτι να σταματήσω να νιώθω σαν κοκοβιός και να αρχίσω να νιώθω γυναίκα. Συγνώμη μπορεί κάποιος να μου κάτσει;;;;;;;;; Για ένα σαβ/κο μόνο, έχω και προίκα κάνω και καλές πίτες.

Πριν αρχίσουν οι μάζες να μου πετάν τον εαυτό τους πρόθυμα να τονίσω ότι ΠΛΑΚΑ ΚΑΝΩ.
(ναι λες και υπήρχε περίπτωση να μου κάτσει κανείς )
Δεν την παλεύω έτσι;

Με αφορμή το βλογκ g700 που μου έστειλε η Χρύσα. Θα ήθελα να κάνω μια ερώτηση... ποια ειναι η Γεννιά των 700;

Εγώ γιατί δεν ανήκω σε αυτή τη γενιά; Επειδή δεν έχω το πτυχίο του ΤΕΙ;
Δουλέυω όλο το χρόνο, δουλεύω από τη μέρα που έφυγα από τη σχολή, δουλεύω συνεχόμενα απο το 2003 με μικρά διαλύματα, έχω πάρει μόνο μία φορά ταμείο ανεργίας. Έχω στερηθεί φίλους και παρέες για να δουλέψω μακριά από το σπίτι μου και να αποκτήσω μια αξιοπρεπή προϋπηρεσία.

Ο διευθυντής μου θεωρεί στέλεχος, αλλά εγώ νιώθω δουλικό. Δουλεύω όλη μέρα από το πάσχα μέχρι τον Οκτώβριο και εξακολουθώ να παίρνω κάτω από 700. Αυτό βλογκ για πια γενιά μιλάει;

Η μόνη φορά που πείρα καλό μισθό ήταν στην προηγούμενη δουλειά. Εκεί μάλιστα και καλό μισθό και καλές συνθήκες και καλά ωράρια. Αλλά όπως κάθε Μάρθα Βούρτση και εγώ πάλι μαλακία έκανα και την έχασα εκείνη τη δουλειά. Ωστόσο σαν εκείνη τη δουλειά νόμιζα δεν θα υπάρχουν άλλες.

Αλλά βλέπω ότι τελικά ο μόνος μαλάκας που δεν πληρώνεται υπερωρίες και κανονικό μισθό τελικά εγώ είμαι και όλα αυτά επειδή δεν έχω το πτυχίο μου; Δηλαδή ένα άτομο που βγαίνει από το ΤΕΙ θα παίρνει καλύτερο μισθό από εμένα που έχω τόσο καλή προϋπηρεσία; Μάλιστα δηλαδή μονόδρομος πρέπει να πάρω το πτυχίο μου να γίνω και εγώ αυτή η γενιά των 700 που του φαίνεται λίγος ο μισθός, ενώ εγώ με τα 700 αυτά ευρώ θα λύσω το οικονομικό μου πρόβλημα.

Τραγικό. Η γενιά των 700 είναι για κλάματα γιατί και ο μισθός τους είναι καλός και μια αξιοπρεπή ζωή μπορούν να κάνουμε με αυτά τα χρήματα. Αλλά ο υπερκαταναλοτισμός τους δεν τους αφήνει. Τουλάχιστον έτσι πιστεύω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι με 700 μισθό σπίτι δεν αγοράζεις.

τελικά με παίρνει από κάτω η όλη φάση και δεν πρέπει να το αφήσω. Έχασα την καλύτερη δουλειά που θα μπορούσα να έχω και νιώθω σαν να με παράτησε ο άνδρας της ζωής μου. Σαν κακομοίρα γκόμενα. I am so pathetic. Αηδιάζω με τον εαυτό μου.