Δεν νιώθεις λίγο ηλίθιο όταν κάποιος σου δίνει μια πληροφορία και εσύ την αφήνεις ανεκμετάλλευτη και μετά από καιρό ανακαλύπτεις αυτή την πληροφοία και νιώθεις βλάκας ... Επειδή απλά το ήξερες πριν αλλά δεν το έψαξες...

Τον Ιούνιο του 2007 ο αγαπημένος μου γείτονας Love and Poison έκανε μια όμορφη ανάρτηση στο δεύτερο blog του. Δηλαδή εδώ. Εγώ έχοντας μόλις αρχίσει να ασχολούμαι με κάθε τι Ιαπωνικό τρελάθηκα με αυτό το τραγούδι. Διάβασα λοιπόν για τους Asobi Seksu αλλά δεν έδωσα την απαραίτητη σημασία και έτσι δεν έμαθα ποτέ ότι είναι ένα συγκρότημα από την Νέα Υόρκη παρά νόμιζα ότι είναι μια τραγουδίστρια, της οποίας το όνομα μου διέφευγε. Ωστόσο το τραγούδι I am Happy but you don't like me, όχι μόνο το κατέβασα αλλά το έχω και στο κινήτο μου να το ακούω όποτε θέλω να ακούσω κάτι Ιαπωνικό. Ίσως και γι αυτό να μη το έψαξα επειδή δεν άκουγα τότε ιαπωνική μουσική (όχι ότι τώρα σκοτώνομαι).

Χθές όμως που το ξανάκουσα άρχισα να καταλαβαίνω σιγά σιγά τους στοίχους και απόρησα... "πως είναι δυνατόν αυτή να είναι ευτυχισμένη αλλά αυτός να μη τη θέλει;" Όντας σίγουρη ότι κατάλαβα λάθος έψαξα τους στοίχους και προς μεγάλη μου έκπληξη βρήκα αυτό το βίντεο:

Το τραγούδι Me & Mery παιζόταν χθες το πρωί στο Europe1 και αναρωτιόμουν αν αυτή η τραγουδίστρια ήταν Ιαπωνέζα ή όχι.. Να που τελικά ήταν... Οι Asobu Seksu δημιουργήθηκαν στην Νέα Υόρκη το 2004 από την Yuki Chikudate (φωνή και πλήτκρα), James Hanna (κιθάρα και φωνητικά), William Pavone (μπάσο) και Lany Pavone (drums). To όνομα τους αποτελείτε απο την λέξι παιχνίδι (Asobimasu = Παίζω) και τη λέξη Seksu, δηλαδή το Sex όπως το λένε οι Ιάπωνες στα τραγικά τους Αγγλικά. Οι Άγγλοι το μεταφράζουν playfull sex... εγώ σας αφήνω να το ερμηνεύσετε όπως θέλετε. Τελικά τα τραγούδια τους είναι στην Αγγλική και ας τους γνώρισα απο Ιαπωνικό τραγούδι.

Το πρώτο τους cd το έβγαλα τον 2004 με το όνομα Asubi Seksu και ακολούθησε το Citrus το 2006 το οποίο πήρε την 9η θέση στα Uk Charts το 2007. Ενώ φέτος έβγαλαν το Hush, στο οποίο βρίσκεται και η σημερινή εκδοχή του Me & Mery. Ένα ακόμη τραγούδι που φαίνετε να κυριαρχεί στο youtube είναι και το thursday.

Ενώ μου άρεσε και το Goodbye.

Στο last fm... Πέρα απο τα παραπάνω λέει ότι το συγκρότημα είναι επηρεασμένο απο το Shoegazing ότι και να σημαίνει αυτό... Για την ιστορία εκπρόσωποι αυτού τους είδους είναι ... δεν έχω ιδέα ποιοι είναι και δεν προλαβαίνω να το ψάξω... Πάντως πιστεύω ότι θα μου αρέσει αφού έχει ρίζες στην Βρετανική σκηνή.

Πάντως η φωνή της Χιονίας ... (το Yuki σημαίνει χιόνι και κουράγιο) είναι πολύ γλυκιά και στο άκουσμα της μου θυμήθηκα το πόσο μου άρεσαν τα τραγουδάκια αυτού του είδους. Ώρες ώρες είμαι πολύ γλυκανάλατη...

More info around the net or here.

Tanoshide!!!

Όχι δεν είναι κάποιο Digmon, Goemon είναι ο Ishikawa Goemon θρυλικός ληστής της Ιαπωνίας. Λέγεται πως ό,τι έκλεβε από τους πλούσιους τα μοίραζε στους φτωχούς και αυτή είναι η ταινία βασισμένη στον μύθο του.

Goemon
Έτος παραγωγής:2009
Χώρα παραγωγής: Ιαπωνία
Σκηνοθέτης: Kazuaki Kirya
Gender: Περιπέτεια/Βιογραφία/Science Fiction

Ο Kazuaki Kirya κάνει για άκομη μία φορά το θαύμα του, πέντε χρόνια μετά απο την τελευταία του ταινία Casshern εμφανίζεται με την ταινία Goemon βασισμένη στον μύθο του ληστή Ishikawa Goemon. Αυτή τη φορά ο σκηνοθέτης κάνει μια ταινία με πιο γρήγορους ρυθμούς από το Casshern αφού πλέον δεν χρειάζεται να ακολουθήσει τον ρυθμό κάποιου anime. Η φωτογραφία της ταινία είναι εξίσου ωραία και τολμώ να πω με τις ίδιες υπερβολές που τον χαρακτηρίζουν. Έχοντας τώρα να δουλέψει με ιστορικό πρόσωπο δεν μπορεί να ξεφύγει και να υπερβάλει τόσο πολύ όσο σε μία ταινία επιστημονικής φαντασίας. Όχι δεν τον εμπόδισε αυτό, τα υπερβολικά σκηνικά (που είναι κυρίως CGI) ωστόσο κατάφεραν να συνδυαστούν με την ιστορία και το ιστορικό της background, σίγουρα κάποια πράγματα δεν ανήκουν στον χρονικό χώρο του σεναρίου αλλά και τι με αυτό; Kazuaki είναι αυτός ότι θέλει κάνει... και ξέρει να το κάνει καλά... Κατά τη γνώμη μου πάντα.



Σενάριο
Η Ιαπωνία επιτέλους βρίσκεται ενωμένη κάτω απο την κυβέρνηση του Nobunaga, ωστόσο ο Mitsushide Akechi συνομωτεί εναντίον του και τον σκοτώνει. Το αποτέλεσμα η διακυβέρνηση της χώρας περνάει στα χέρια του Hideysohi Τoyotomi. 15 χρόνια μετά ο Toyotomi θέλει να ξεκινήσει νέους πολέμους για την Ιαπωνία και να επιτεθεί σε χώρες πέρα απο τη θάλασσα. Ενώ γίνονται όλα αυτά ο Goemon περνάει την ώρα του κλέβοντας και διασκεδάζοντας χωρίς να ενδιαφέρεται για αυτά τα θέματα όσπου μια μέρα κλέβει το κουτί της Πανδώρας. Έλα όμως που οτ θέλει και ο Toyotomi και στέλνει τους ανθρώπουςς να το πάρουν, έτσι ξεκινάει και η περιπέτεια του Goemon και όσο περνάει η ώρα μαθαίνουμε όλο και περισότερα γι αυτόν. Για την σύληψη του επιστρατέβεται ο 2ος καλύτερος Shinobi του παλατιού, ο Shaizou οποίος φαίνετε να έχει μια ιδιαίτερη σχέση με τον πρωταγωνιστή μας. Τελικά ο Goemon δεν είναι ένας απλός ληστής αλλά ο shinobi του Nobunaga (αν σας φαίνοντε γελοία αυτά τα ονόματα περιμένετε να δείτε αυτό που έρχετε) και προστάτης της πριγκίπισσας Chacha (σας το είπα) η οποία κρατείτε στο παλάτι του Toyotomi. Θα μπορέσουν όλοι αυτοί οι χαρακτήρες να σταματήσουν τον Toyotomi ( να βγάζει κληματιστικά;) πριν ξεκινήσει τον πόλεμο;




Cast
Απο την υπερβολή του σκηνοθέτη δεν θα μπορούσε να λείψει και το Cast... Έτσι έχουμε εμφανίσεις διάφορων διάσημων ηθοποιών ακόμη για ρόλους διάρκειας πέντε λεπτών...Η παρέλαση αρχίζει κάπως έτσι :



Ο Yoshuke Egushi παίζει τον ενήλικο Goemon. Δεν τον έχω ξαναδεί κάπου η αλήθεια είναι αλλά το βιογραφικό του είναι μεγάλο και εγώ εμπιστέυομαι τον σκηνοθέτη.

Ο Takao Osawa παίζει τον ρόλο του ενήλικου Shaizou.

Ο έρωτας μου Kaname Jun παίζει τον κακό της υπόθεσης και του πάει πολύ. Τον θυμάστε αν είχατε δει το Casshern, έπαιζε και εκεί.


Την Chacha την παίζει η Ryoko Hirouse, η οποία έπαιζε και στις Αναχωρήσεις, τη ταινία που κέρδισε το όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινία στη προηγούμενη τελετή των όσκαρ.

O Susumu Terajima (Αχιλλέας και η χελώνα, ταινία του Takeshi Kitano η οποία προβλήθηκε στο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης) παίζει τον Shinobi Hanjou Hattori και ο Massato Ibu (Nodame Cantabile, Rookies, Azumi) τον άρχοντα Dokugawa. Πολύ γνωστοί και καλοί ηθοποιοί και οι δύο.

Επίσης εμφανίζονται για λίγο (θα πω μόνο αυτούς που ξέρω) ο Takeru Sato παίζει τον έφηβο Shaizu, αυτός ο μικρός έχει γίνει διάσημος στην ιαπωνία χάρη στους ρόλους στου σε διάφορες σειρές ενώ φέτος παίζει στην ταινία Rookies και του χρόνου θα τον δούμε στην real action movie του Beeck ,Kazuaki Kiriya αν το όνομα δεν σας είναι γνωστό τι να πω... το γράφω λίγο πιο πάνω είναι ο σκηνοθέτης της ταινίας, Erika Toda γνωστή στους Οτάκους απο τον ρόλο της στην ταινία Death Note, Ryo μόνο για πέντε λεπτά, Tetsuji Tamayama αυτό το μωρό είναι πολύ σέξη κάνει τον αστυνόμο με το ληψό μάτι έχει παίξει στο Nana και θα τον δούμε στην μεταφορά του βιβλιου Το Νορβηγικό Δάσος. Τέλος παίζει και σέξη για Ιαπωνέζα Erikο Sato (το θέλω αυτό το Ερίκο για μένα).

Sato Takeru πάω να τον δώ στη σειράMr.Brain τώρα.

Για την Ιστορία τα υπέροχα αυτά κουστούμια τα κάνει η Αυστραλέζα Tina Kalivas (το καλό που της θέλω να έχει Ελληνική καταγωγή γιατί με ενθουσίασε).

Η εκπομπή που έφερε την Tyra Banks στο σαλόνι μας, στον υπολογιστή μας και στον εξωτερικό σκληρό δίσκο... επιτέλους ξεκίνησε και στην Ελλάδα... Σήμερα λοιπόν είχαμε την πρεμιέρα της πολυπόθητης Ελληνικής έκδοσης... Αυτό που με εντυπωσίασε είναι ότι η ανακοίνωση για την εκπομπή έγινε λίγες ημέρες μετά τη συζήτηση που είχα με τις φίλες μου για το πως θα θέλαμε εμείς την Ελληνική Version...Απο τα χέρια μου τη πήρανε την ιδέα...




Αρχίζει λοιπόν η εκπομπή και αμέσως καταλαβαίνεις την ποιότητα του υλικού... αλλά επειδή είναι εκπομπή του ΑΝΤ1 η αλήθεια είναι ότι δεν περιμέναμε και τρελής ποιότητας αποτέλεσμα...άσε που αυτή η αισθητική της πρόχειρης και φτηνής παραγωγής μπορεί να αλλάξει στα επόμενα επεισόδια.. πάντως να τονίσω ότι το λουξ ξενοδοχείο (που μάλλον παραχώρησε δωρεάν τον χώρο), το λουξ λεωφορείο και σπίτι δεν φτάνουν για κάνουν την εκπομπή να μοιάζει λιγότερο με κακή απομίμηση...Το ξεπερνάμε όμως επειδή είναι πρώτος κύκλος και είμαστε αισιόδοξοι ότι θα βελτιωθεί η ποιότητα... Αλλά να θυμίσω ότι μιλάμε για τον ΑΝΤ1 που 20 χρόνια τώρα έχει την χειρότερη ανάλυση στην εικόνα του... και ας προσπαθεί να μας πείσει για το αντίθετο.


Κριτές: Μας έτρωγε η αγωνία για τους κριτές, επειδή εμείς το ιδανικό πάνελ το είχαμε πλάσει στη φαντασία μας πολύ διαφορετικό. Τουλάχιστον με μεγάλη μας χαρά πέσαμε διάνα στο ένα άτομο... Τζένη Μπαλατσινού

Ότι και να γράψεις γι αυτήν... δεν είναι αρκετά καλό, έτσι θα χρησιμοποιήσω αυτό που γράφει ο δημοσιογράφος κάτω απο αυτή την φωτογραφία "Τζένη Μπαλατσινού Μέλος της Αγίας Πεντάδας του Ελληνικού Μodeling"...Η πρώτη Star Ελλάς (1990) που θυμάμαι... αυτή η κοπέλα με αυτό το χαμόγελο και την στάση της σε όλη την δειάρκεια της καριέρας της την ανέδειξε στο πιο αξιοπρεπής άτομο στο χώρο της Μόδας και της Τηλεόρασης. (τουλάχιστον έτσι πιστεύω)... Εγώ την ήθελα παρουσιάστρια της εκπομπής και όχι κριτή... Πως να το κάνω θέλω να τη βλέπω περισσότερο...Έτσι στο ρόλο της Tyra θέλαμε την Τζένη, μας ξύνησε η επιλογή της Καγιάς, αλλά ελπίζουμε τώρα που θα κάνει κάτι πάνω στον δικό της κλάδο... να φύγει η κρυάδα απο πάνω της.



Στh θέση του Nigel Parker, θέλαμε να δούμε κάποιον/α που αντίστοιχα θα ήταν μοντέλο και θα τώρα πλεόν φωτογράφος... Έτσι αμέσως σκεφθήκαμε τον Σπυρο Πώρο και την Μάρα Δεσύπρη (δεν βρήκα την σελίδα της)...

Ας μην κρύβομαι πίσω απο το δάχτυλο μου, στη Μάρα δεν πήγε ποτέ το μυαλό μου για κριτή, για καλεσμένη φωτογράφο ναι, αλλά για κριτή le'ts face it προτιμούμε τον Πώρο... Τελικά την πατήσαμε όμως, στην εκπομπή προτίμησαν ένα μοντέλο που έγινε σχεδιαστής μόδας, αντί για φωτογράφος... Έτσι την κενή θέση του φωτογράφου την αναπλήρωσε ο κύριος Χάρης Χριστοπουλος που το μόνο που ξέρουμε γι αυτόν είναι οτί γράφει ο Ant1 στο site του:

"Φωτογράφος και "ταξιδιώτης του κόσμου", έζησε πολλά χρόνια στη Νέα Υόρκη, ενώ τα τελευταία 20 χρόνια συνεργάζεται με τα μεγαλύτερα ελληνικά περιοδικά αλλά και διεθνείς εκδόσεις φωτογραφίζοντας editorial μόδας και συναρπαστικούς ανθρώπους.Είναι λάτρης των απολαύσεων, της φύσης και της ταχύτητας, έχει διευθύνει δύο εστιατόρια που άφησαν εποχή ("Βιτρίνα", "Κρέας"), ασχολείται με extreme σπορ και συμμετέχει σε αγώνες μοτοσικλέτας Trial, Παραπέντε και paramotor." (και το πόσο παραπλανητική μπορεί να είναι μια φωτογραφία).

Στην θέση της Janice Dickinson, Twiggy και άλλης κυρίας που υπήρξε κάποτε Top Model, εμείς θα θέλαμε να δούμε το μοναδικό Super Model που βγήκε απο τα σύνορα της Ελλάδος... και όχι αυτό δεν είναι η Καγιά, αλλά η Έλενα Κουντουρά.

που η γυναίκα έκανε πραγματική καριέρα, ή τουλάχιστον έτσι έχω ακούσει, αλλά μετά πήγε και έγινε πολιτικός....Ευτυχώς η καριέρα της στην πολιτική τελείωσε με αυτές τις εκλογές (η έτσι ελπίζω) και θα επιστρέψει στον χώρο της μόδας δουλεύοντας σε περιοδικό μόδας.

Χριστόφορο Κοτέντο και δεν είναι απλά ένα μοντέλο που έγινε σχεδιαστής μόδας, αλλά ένας Νορβηγός Θεός με γκόθικ στοιχεία στη δουλειά του... Ω θεοί της Σκανδιναβίας... πως είναι δυνατόν αυτό το πλάσμα να γεννήθηκε Έλληνας; Δεν ξέρω τίποτα γι αυτόν, αλλά θα φροντίσω να μάθω απο το site του.

αχ τι έπαθα η γυναίκα βραδιάτικα... είμαι και άρρωστη...Έτσι λοιπόν είχαμε φανταστεί το πάνελ των κριτών και έτσι τελικά είναι... Το πιο δύσκολο ήταν να βρούμε κάποιον για την θέση του Mrs J επειδή δεν ξέραμε καμία περσόνα αρκετά εκκεντρική όπως αυτός, μετά όμως ήρθε στο μυαλό μας ο Γαβαλάς... να ένα άτομο που θα μπορούσε να πάρει τη θέση του Mrs J. Ο Γαβαλάς έχει κάνει χωρό, οπότε ξέρει απο κίνηση, εννοείτε ότι γνωρίζει τα πάντα για την μόδα, αφού αυτός είναι η μόδα... και κοντεύει να γίνει εξίσου μαύρος με τον J Alexander. Αλλά τελικά ούτε Λάκη είδαμε ούτε Mrs J...Κρίμα...Όποιος διαφωνεί να κοιτάξει εδώ (το site απο το οποίο πείρα τις φωτογραφίες).

Τώρα που το σκέφτομαι όμως μπορεί όλοι αυτοί να περάσουν από την εκπομπή ως Guest Κριτές. Τώρα για την θέση του Mr. J πραγματικά δεν έχουμε ιδέα για το ποιος θα μπορούσε να κάνει αυτή τη δουλειά, ωστόσο επιλέξαμε τον κύριο Χαρίτο για το Make Up ας μη ξεχνάμε και ο Mr. J με το make up ξεκίνησε και μετά μεγάλωσε ο ρόλος του στην εκπομπή.

Ε... αν δεν ξέρετε τον Χαρίτο τι να πω... μάλλον δεν διαβάζετε το blog μου τακτικά καθώς είμαι σίγουρη ότι όσοι το διαβάζουν τον γνωρίζουν κιόλας...Όχι επειδή έχω γράψει πολλές φορές γι αυτόν. Στην περίπτωση που δεν τον ξέρετε τον λένε Αχιλλέα Χαρήτο και είναι πολύ ψηλός, συνήθως με ντεκαπαρισμένο μαλλί, όμορφος σαν τον πάγο και ξέρει πως να κάνει μια γυναίκα ευτυχισμένη μόνο με μία πινελιά.

Τον νεαρό που έβαλαν για την θέση του Mr.J δεν συγκράτησα το όνομα του, συγκράτησα το αποτυχημένο χιούμορ του όμως με το μπλουζάκι Mr. T...Νομίζω τον λένε Τάσο και έχει δουλέψει σε πολύ σημαντικά περιοδικά και αυτός θα εκπαιδεύει τα κορίτσια...και αν κρίνω απο το πρώτο επεισόδιο έχει πολύ δουλειά μπροστά του. Από τα κορίτσια που πέρασαν πάντως είδα ότι ο μέσος όρος iq θα είναι πολύ χαμηλός, δεν βλέπουμε καμία Elyse Seewell να αναδύεται απο εκεί. Κάποιες απορώ γιατί τις περάσαν στις 200 και ο μεγάλος μου φόβος είναι οτι τελικά ονόμασαν το διαγωνισμό Next Top Model επειδή οι περισσότερες συμμετοχές ήταν απο κοπέλες που ζουν στην Ελλάδα ωστόσο δεν είναι Ελληνίδες. Όχι οτι μας χαλάει, αλλά ναι θα ήταν παράξενο να λέγεται η εκπομπή Greece's Next Top Model με νικήτρια την κοπέλα απο την Ρωσία (η οποία δυστυχώς δεν πέρασε στον τελικό). Οπότε ναι αυτό με προβληματίζει λίγο. Εννοείτε ότι εντυπωσιάστηκα με την Βασω, τη Ραμόνα, την Ελβετοκρητικιά Σερράινα. ΄Οχι απαραίτητα με αυτή τη σειρά. Πάντως έκπληξη μου προκάλεσε το γεγονός ότι οι περισσότερες δεν είχαν ιδέα πως να ποζάρουν... έλεος αν αυτό είναι που θέλουν θα έπρεπε αν είχαν δει τουλάχιστον 4 φορές κάθε κύκλο του American Next Top Model και απο μία φορά των υπολοίπων χωρών..

Ραμόνα...

Η παρουσιάστρια λοιπόν είναι η Καγιά, δοκιμασμένη πλέον στα τηλεοπτικά δρώμενα ξέρει τι θέλουμε και πως να μας το προσφέρει; Θα δείξει. Εγώ πάντα την θεωρούσα ξινή, ελπίζω με αυτή την εκπομπή να γίνει τόσο αξιαγάπητη όσο η Tyra... Εδώ που τα λέμε η Καγιά έχει πολύ γλυκό χαμόγελο, αλλά δεν μπορεί να μας το μεταφέρει... Τουλάχιστον όχι σε εμένα. Όμως είμαι αισιόδοξη και εντάξει αποκλείεται να γίνει πιο χάλια η εκπομπή απο αυτή του Make me a Super Model.

θα έβαζα και άλλες φωτότων κοριτσιών αλλά το site δεν συνεργάζεται.

Πάντως είναι τα κορίτσια είναι πολύ νταρντάνες για τις διεθνείς πασαρέλες... πιο πολύ για plus size μου κάνουν... (είπα εγώ τώρα η αδύνατη).

Έτσι φέτος το καλοκαίρι ήρθε και η δική μου σειρά να κάνω το ταξίδι στην πατρίδα. Χωρίς να το περιμένω βρέθηκα και εγώ στο Προσκύνημα στον Πόντο, μια διοργάνωση του Ιβάν Σαββίδη, η οποία λαμβάνει χώρα κάθε 15 Αυγούστου στην Παναγία Σουμελά στην Τραπεζούντα.

Μέσα σε μία εβδομάδα από τα γραφεία της ΠΟΠΣ μαζευτήκαμε 45 άτομα και φύγαμε για το ταξίδι αστραπή στα πάτρια εδάφη...Αν μου έλεγε κάποιος ότι το δεύτερο μου ταξίδι στο εξωτερικό θα ήταν στην Τουρκία θα γελούσα μέχρι δακρύων. Να όμως που έγινε και πήγα στα κατεχόμενα εδάφη του Πόντου... Βασικά κατεχόμενα δεν τα λες, αλλά με την παρουσία τόσο τούρκικων σημαίων έτσι ένιωσα.

Η θεά μας απο το ξενοδοχείο στην Σαμψούντα.

Τα λόγια για να περιγράψει κανείς την Τουρκία έχουν γραφεί εδώ και καιρό από άλλους, ο όρος Σταυροδρόμι της Ασίας και της Ευρώπης είναι γεγονός. Ωστόσο μερικές ακόμη λέξεις θα μπορούσαν άνετα να συμπληρώσουν την περιγραφή. Λέξεις όπως οι παρακάτω: Μηχανισμοί Προπαγάνδας σε πλήρη λειτουργία", "Ανύπαρκτο Οδικό Σύστημα", "Μαλακία Κουζίνα". Αυτό το ταξίδι ήταν μια πραγματική πρόκληση για τις αιμορροΐδες μου και τις ορμόνες μου... Δεν ξέρω αν φταίει που είχα να κάνω καιρό σεξ αλλά οι Τούρκοι είναι πολύ ωραία γκομενάκια... όταν δεν μοιάζουν σαν να το έσκασαν από το πιο σκοτεινό κελί του Εξπρες του Μεσονυκτίου.

Το Προσκύνημα στον Πόντο λοιπόν γίνεται απο τον Ιβάν Σαββίδη, φέτος μαζευτήκαμε 3000 Πόντιοι απο όλο τον κόσμο. Αυτό που με συγκλόνισε είναι το πόσο κρατάνε τις παραδόσεις και τη γλώσσα μας τα αδέλφια μας απο τις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, πόσο ντράπηκα όταν τους άκουσα να καλατσεύουν ποντιακά με τόση χάρη, ευγλωττία και με τόσο πλούσιο λεξιλόγιο. Για πρώτη φορά οι φωνές των προγόνων μου μέσα στην ψυχή μου ηρέμησαν...

Ηρέμησαν γιατί για πρώτη φορά όταν μίλησα τη γλώσσα μας και χόρεψα τους χορούς μας σε εδάφη που εκείνες οι ψυχές άφησαν το σώμα τους. Αυτό που έζησα δεν θα το ξαναζήσω ποτέ...Αν δεν ήταν και ο Ψωμιάδης να μας κάνει ρεζίλι θα ήταν ακόμη καλύτερα τα πράγματα.... ήθελε λέει να τραγουδήσει τον Εθνικό Ύμνο της Ελλάδας στον Πόντο... Δεν μπορώ να καταλάβω με ποια λογική αφού εκεί πέρα οι Έλληνες Πόντιοι ήταν ελάχιστοι μπροστά στις μάζες των Ποντίων που ήρθαν απο άλλες χώρες....Με το ίδιο σκεπτικό θα έπρεπε όλοι να πουν και τον εθνικό ύμνο της χώρας που ζουν.

3,000 πόντιοι...μπορεί να μας έδιωξαν αλλά εμείς γυρνάμε περισότεροι... (αν βαριέστε μπορείτε να παίξετε με αυτή τη φωτογραφία το παιχνίδι "Βρείτε τον Ψωμιάδη")

Τέλος πάντων όλα καλά και όλα ωραία...Κουράστηκα, εξαντλήθηκα... αλλά αυτό το ταξίδι θέλω να το ξανακάνω...θέλω να δω τις ομορφιές που είδα...και επιτέλους μπόρεσα να καταλάβω γιατί υπάρχουν Πόντιοι στην Ήπειρο... ο Πόντος συνδυάζει Βουνό και Θάλασσα πράγμα που έχω δεί μόνο στην Πρέβεζα και στην Πάργα...



Από τα πράγματα που θα μείνουν μέσα στην καρδιά μου... είναι τα χαμόγελα εκείνον που δεν έφυγαν ποτέ από την πατρίδα...Εκείνον τον Ποντίων που ακόμη κρύβονται, που ακόμη φοβούνται... Εκείνον τον Ποντίων που δεν ξέχασαν την γλώσσα μας, που δεν ξέχασαν την εθνικότητα τους... Αυτή η εκδήλωση γι αυτούς είναι πιο σημαντική από ότι για εμάς... Όλοι αυτοί ζουν εκεί με τον φόβο ότι εμείς θα τους ξεχάσουμε... Τώρα όμως ξέρουν... ότι εμείς δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ... Δεν θα χαθεί ποτέ αυτή η φυλή μέσα στους αιώνες.



Ο δρόμος προς την Παναγία Σουμελά, δίσβατος και δύσκολος, προς τιμήν τους όλοι οι πόντιοι απο τις χώρες της Πρώην ΕΣΣΔ τον ανέβηκαν απο την αρχή, εμείς καθώς Ελληνάρες επιλέξαμε να πάμε ως ένα σημείο με τα Ντολμούζ

Λίγο πριν φτάσεις στον χώρο του μοναστηρίου.


Πριν τον χαρακτηρισμό του χώρου ως μνημείο παγκόσμια κληρονομιάς απο την Unesco όσοι επισκεπτόντουσαν τον χώρο, που τότε δεν λειτουργούσε σαν αρχαιολογικός και με εισιτήριο, έγραφαν τα όνοματά τους και ό,τι τους κατέβαινες στις τοιχογραφίες. Κόστος Ζημίας ανεκτήμιτο.


Με τα κίτρινα ξεχωρίζουν τα παιδιά απο την πρώην ΕΣΣΔ και οι Ιερείς τους οποίους απαγόρευσαν να φορέσουν τα ράσα τους απο την ώρα που έφτασαν στο αεροδρόμιο της Τραπεζούντας.

Ο χώρος έχει αλλοιωθεί και μάλιστα δεν είναι όλος προσβάσιμος, η μητέρα μου είπε οτι λείπουν εκκλησάκια... απο το 1996 που πήγε έχουν γίνει πολλές αλλάγες και "εξαφανίσεις"..άρε Έλγην που τους χρειάζεται...

Τα περισσότερα αντικείμενα του μοναστηρίου βρίσκονται σε ιδιωτικές συλλογές, μερικές απο αυτές είναι γνωστών οικογενειών της Ελλάδος... δείτε Γουλανδρή και πάει λέγοντας.
Παλαιά εκκλησία τώρα μουσείο, αν δεν κάνω λάθος είναι ο Αγιος Ευγένιος της Τραπεζούντας.

Ελληνικό Σπίτι στην Κων/Πολή... νομίζω... τα Ελληνικά σπίτια στην Τραπεζούντα ακόμη στέκουν γυμνά και άδεια... πολλά χωριά Ποντιακά έχουν παραμείνει ακατοίκητα στην επαρχία της Τραπεζούντας...Φοβήθηκαν να τα κατοικήσουν και εγώ το ίδιο θα έκανα.

Ένα καιρί για την ελπίδα, για την απώλεια και για την μνήμη. Οι έφοροι δεν μας άφησαν να ανάβουμε κεριά, ωστόσο το θάρρος τον μικρών Ποντίων απο την Γεωργία οδήγησε σε ευρηματικές λύσεις. Τα ποντιόπουλα χωνόντουσαν και ανάβανε κεριά όπου δεν μπορούσε να περάσει ενήλικας.... Εκείνα τα παιδιά δεν θα τα ξεχάσω ποτέ. Όυτε τον αξιωματικό απο την Ρωσσία που δεν είχε αρκετά χρήματα για να αγοράσει την υπερτιμημένη φωτογραφία της εικόνας της Παναγίας Σουμελάς.


Μετά απο αυτό το ταξίδι....αξίζει να στείλεις στον διάολο όλους αυτούς που διχάζουν την Ποντιακή κοινότητα για να επιδιώξουν τους προσωπικούς τους στόχους... Δεν ξέρω πως έκανε ο Ιβάν Σαββίδης όλα αυτά τα χρήματα... Αλλά του αξίζουν χίλια ευχαριστώ επειδή ξόδεψε τόσα χρηματα για να μας συγκεντρώσει εκεί πέρα. Το μοναστήρι της Παναγίας Σουμελάς δεν είναι τόσο σημαντικό επειδή έχει θρησκευτικό χαρακτήρα αλλά επειδή αποτελεί ΣΥΜΒΟΛΟ ένωσης του Πόντου... Όταν κάποιος βλέπει τον Παρθενώνα σκέφτεαται Ελλάδα... Έτσι και όποιος βλέπει τα χαλάσματα της Παναγίας Σουμελά σκέφτεται ΠΟΝΤΟΣ.


Ευχαριστώ την Κυρία Ιωσηφίδου,
Καθηγήτρια στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο
η οποία μου έδωσε τις φωτογραφίες.