Η γειτονιά μου πρέπει να είναι η γειτονιά του παραλόγου με αυτά τα super market που έχει.
Θα πρέπει να αναδειχτεί ως η γειτονιά με τα πιο cult super market.
έτσι έχουμε:

1. Αρβανιτίδης... αγόρασε το κατάστημα του παλιού Καταναλωτή... έτσι ξαφνικά...πέφτει το επίπεδο. Λιγότερη ποικιλία προϊόντων και εποίκους υπαλλήλους. Μια μέρα μια πελάτισσα βιαζόταν και ήθελε να αγοράσει μορταδέλα. Περίμενε καρτερικά την υπάλληλο που έκανε μία ώρα να κόψει το σαλάμι του μπροστινού πελάτη. Περίμενε...περίμενε....ε μετά από κάνα τέταρτο της λεέι "Κοπελιά μπορείς να κάνεις λίγο πιο γρήγορα". Τι το ήθελε η κακομοίρα....Η υπάλληλος της έβγαλε τέτοια γλώσσα...Άρχισε να φωνάζει και να ωρύεται ότι κάνει τη δουλειά της σωστά και γενικότερα να μιλάει με μέγιστη αγένεια στην πελάτισσα. Κάθε υπάλληλος ξέρει ότι ο πελάτης έχει πάντα δίκιο (ακόμη και όταν ο πελάτης είναι μαλάκας) και όταν του την πουν κάνει την πάπια και απλά λεει ναι και συγνώμη. Η συγκεκριμένη υπάλληλος και άδικο είχε και φώναζε απο πάνω. Η πελάτισσα λοιπόν άφησε τα πράγματά της και έφυγε. Το ίδιο έκανε και ο πελάτης που περίμενε πριν απο αυτήν τόση ώρα. Εγώ πάλι θα συμβιβαζόμουν με το παρόμοιο προιον που βρήκα αλλά μώλις είδα τον τρόπο που μίλησε η κοπέλα σηκώθηκα και έφυγα χωρίς να πάρω τίποτα. Γενικά σε αυτό το super market δεν βρίσκω ποτέ αυτό που θέλω. Βραβείο Κακομοιριάς

2. Dia...το κλειδί στην οικονομία....Αυτό το κατάστημα βρίσκεται πολύ κοντά στο σπίτι μου.
Περνάω κάθε μέρα από μπροστά του, οι τιμές είναι καλές το κατάστημα όμως είναι.... Οι συσκευασίες είναι σχεδόν πάντα ανοιχτές, ειδικά σε προϊόντα υψηλής κατάψυξης. Οι υπάλληλοι φοράνε λερωμένες στολές και το πάτωμα δεν είναι και απο τα καλύτερα. Πάντα πίστευα ότι επειδή ένα κατάστημα είναι φθηνό δεν σήμαινε απαραίτητα ότι θα είναι και βρώμικο. Είχε και μια ταμεία εκεί, έμοιαζε πάντα σαν να είχε κάνα μήνα να κάνει μπάνιο, ευτυχώς την κοπέλα την έβγαλαν από τα ταμεία, αλλά με τρόμο είδα ότι την έκαναν υπεύθυνη στο κατάστημα....Τουλάχιστον όμως άρχισε να κάνει μπάνιο πιο συχνά. Οι στολές παραμένουν βρώμικες, οι συσκευασίες από την κακομεταχείριση ανοιγμένες και όσο φθηνό και αν είναι απλά δεν αγοράζεις από εκεί γιατί πάντα θα έχεις τον φόβο ότι οι τροφές αλλοιώθηκαν. Ωστόσο σε προϊόντα υγιεινής και κονσέρβες δεν έχεις πρόβλημα οι συσκευασίες είναι εντάξει. Βραβείο Αλλοιωμένης Συσκευασίας

3. Lidl & Aldi μηδενικό παράπονο, όλα καθαρά και προσεγμένα. Τα Aldi ωστόσο θέλουν μια προσπάθεια ακόμη γιατί σαν νέα καταστήματα δεν είχε αρκετούς υπαλλήλους στα ταμεία και σήμερα που είχε λαϊκή γινόταν χαμός μέσα από άτομα που πήγαν να δουν τι παίζει εκεί πέρα και να δουν και τις τιμές. Η μάνα μου είπε ότι ήταν ακριβό σε σε σύγκριση με τα Lidl, εγώ θα πω ότι είχε blue cheese στο aldi (κάτι που δεν έχει το lidl) αλλά δεν βρήκα πουθενά μπρυ (ενώ το βρίσκω στα lidl. Βραβεία οργάνωσης και βραβεία Μίζερων πελατών.

4. Μασούτης.... Παράπονα πολλά γι αυτό το super market, οι τιμές του ακριβές, δεν προσφέρει ποικιλία προιόντων (ούτε μια σερβίετα serena μόνο πολυεθνικών εταιρείων....μικρή ποικιλία σε τυριά... Σαν φτοχός συγγενής είναι αυτό το σούπερ μπροστά σε άλλα της ίδιας αλυσίδας. Αλλά έχει υπαλλήλους διαμάντια. Αφού έτσι λες δεν βαριέσαι ας με πιάνουν τον κώλο με τις τιμές τους τουλάχιστον χαίρεσαι να μιλάς και να βλέπεις τα παιδιά που δουλεύουν εκεί μέσα.
Βραβείο Φιλικότητας και Χαμόγελου.

5. ΑΒ Βασιλόπουλος....Αυτό δεν υπάρχει στην γειτονία μου και από ότι είδα δεν υπάρχει σε καμία γειτονιά με χαμηλά εισοδήματα. Το πέτυχα στην Καλαμαριά, είχε άριστη ποικιλία προϊόντων, είχε επιλογές και φυσικά υπήρχαν τιμές και για όλα τα βαλάντια... ωστόσο...
σπέρνει το βραβείο Κοινωνικού Ρατσισμού αφού δεν θα δεις καταστήματα του σε περιοχές όπως οι δυτικές συνοικίες, με εξαίρεση την Νέα πολιτεία του Ευόσμου και το ψωνισμένο Ωραιόκαστρο.

μην με περιμένεις.

Η πρώτη μου απόπειρα να παρακολουθήσω Ιαπωνική σειρά βασισμένη σε Manga απέτυχε.
Η δεύτερη όμως ρίζωσε στην καρδιά μου και από ότι φαίνεται όχι μόνο στη δική μου αλλά σε χιλιάδες ανθρώπους πάνω σε αυτόν τον πλανήτη.

Nodame Cantabile

To Nodame Cantabile βασίζεται στο ομόνυμο Manga και αφορά την ιστορία δυο φοιτητών σε μουσικό κολέγιο στην Ιαπωνία. Οπότε να περιμένετε οτι θα ακούσετε πολύ μουσική, κλασσική κυρίως αλλά αυτό είναι και το καλύτερο γιατί αν είστε τόσο άσχετοι όσο εγώ θα μάθετε πολλά πράγματα.

Όπως έγραψε ο αγαπητός Βορέας στην δική του ανάρτηση η ιστορία είναι κάπως έτσι:

Το Nodame Cantabile διηγείται την ιστορία της Noda Megumi ή Nodame και του Chiaki Shinichi, που σπουδάζουν στην ίδια μουσική σχολή, ζουν σε διπλανά διαμερίσματα αλλά κατά τα άλλα είναι εντελώς διαφορετικοί χαρακτήρες και άνθρωποι.

Ο Shinichi ποτέ δεν είχε ιδιαίτερες σχέσεις ή είχε παρατηρήσει την Megumi που μένει δίπλα του. Μια μέρα όμως μετά από μια μεγάλη απογοήτευση και πολύ αλκοόλ, ξυπνά σε ένα άγνωστο δωμάτιο ακούγοντας τον ήχο ενός πιάνου και βλέπει την Megumi να παίζει πιάνο.... ανάμεσα σε σωρούς σκουπιδιών... Έτσι έγινε η πρώτη γνωριμία με την Megumi και τον κόσμο της. Βλέπετε, η Megumi δεν είναι ιδιαίτερα τακτική με την καθαριότητα, κάνει μπάνιο κάθε 4-5 μέρες, προτιμά να παίζει και να τρώει (συνήθως τα φαγητά των άλλων) παρά να κοπιάσει για κάτι και είναι μανιακή συλλέκτης από διάφορα αντικείμενα του αγαπημένου της anime Purigorota...

Αντίθετα ο Shinichi, όντας ο γιος ενός διάσημου πιανίστα, μεγάλωσε σε διάφορες Ευρωπαϊκές πόλεις. Είναι ιδιαίτερα σχολαστικός με την καθαριότητα και πάντα τελειομανής στην δουλειά του με βλέψεις για μεγάλη καριέρα ως μαέστρος σε ορχήστρα στο μέλλον. Άλλα εξαιτίας ενός τραυματικού γεγονότος σε μικρή ηλικία ο Shinichi δεν μπορεί να πετάξει με αεροπλάνο. Σαν να μην έφτανε αυτό έχει φοβία και με τα πλοία επίσης, μένοντας καθηλωμένος έτσι στηn Ιαπωνία...

Με δικά μου λόγια η ιστορία είναι κάπως έτσι:
O Shinichi είναι ένας σνομπ νεαρός γόνος καλής οικογενείας, πάντα τακτικός και με ένα στόχο να γίνει διεθυντής ορχήστρας. Η Nodame είναι μια γλυκήτατη, χαριτωμένη ύπαρξη, ακατάστατη όσο δεν πάει και πάρα πολύ τσαπατσούλα (σαν εμένα ενα πράγμα). Οι δρόμοι τους θα συναντηθούν στην Μουσική Ακαδημία που σπουδάζουν και θα εξελιχθεί μία όμορφη κομεντί με πολύ γέλιο. Οι δύο πρωταγωνιστές πλαισιώνονται από πληθώρα συμφοιτητών και αυτοί είναι που κάνουν τη διαφορά και σώζουν την κατάσταση όταν αρχίζεις να κουράζεσαι με τους πρωταγωνιστές.

Το ωραίο με αυτή την κωμωδία είναι το τρισδιάστατο χιούμορ της. Πολλές φορές το αστείο δεν βρίσκεται μπροστά στα μάτια σου, αλλά στο κάδρο πίσω από τον πρωταγωνιστή. Όλο το πλάνο λειτουργεί σαν χώρος για αστεία, έτσι εκεί που βλέπεις τον Chiaki να μοιλάει και την κάμερα να προσέχει μόνο αυτόν, βλέπεις ότι από πίσω αριστερά του ή δεξιά του κάτι....

Cast:


Noda Megumi : Η κυρία που έμπνευσε τον δημιουργό του manga όταν είδε μια φωτογραφία της να παίζε πιάνο μέσα σε ένα εντελώς ακατάστατο δωμάτιο. Είναι γλυκιά, είναι όμορφή, είναι επικίνδυνα ακατάστατη. Η γλυκήτατη Ueno Juri κερδίζει τις εντυπώσεις και τις καρδιές μας.Gyaboo!!!!

Chiaki Shinichi : Υπερβολικά περήφανος για να καταλάβει τι συμβαίνει γύρω του. Ο σταρ του σχολείου πέρνει σάρκα και οστά χάρη στον κύριο Tamaki Hiroshi και είναι αρκετά σέξι θα έλεγα.

Mine Ryutaro: μετά από τυχαία γνωριμία με τη Nodame γίνεται ο καλύτερος φίλος του Shinichi, θέλει να φέρει ένα ροκ στοιχείο στην κλασσική μουσική. Είναι ο καλύτερος φίλος που μπορεί να έχει κανείς. Παίζει βιολί στην ορχήστρα που τους έφερε όλους κοντά. Για τον ρόλο επιλέχθηκε ο γλυκός μας Eita ... που απλά κόβω φλέβες για την πάρτη του, σε όποια ταινία και να παίζει.

Miki Kiyora : πρώτο βιολί στην καλύτερα ορχήστρα του σχολίου. Έξυπνη, όμορφη και χαρησματική βοηθά τον Shinichi να βρει το δρόμο του μετά την αποφοίτηση και δεν μένει αδιάφορη από την παρουσία του Ryutaro. H πανέμορφη Mizukawa Asami σε κάνει να ξεπερνάς την ομορφιά της με τους ρόλους που διαλέγει. Την αγαπάω!

και τώρα αρχίζει η παράνοια:

Okuyama Masum: Θα κάνει τα πάντα για να προστατεύσει τον Shinichi. Είναι ο μόνος μουσικός που είναι ταυτόχρονα και στις δύο ορχήστρες τις ακαδημίας. Είναι ωραίος,
είναι στιλάτος και έχει την ολόδικη του αφάνα. Αυτό τον αστείο ρόλο, αμφίβολης σεξουαλικότητας τον παίζει ο Koide Keisuke και καταφέρνει να κρύψει καλά την ομορφιά του.

Okochi Mamoru: Θα κάνει τα πάντα για να πάρει τη θέση του Βεζύρη. Είναι ο δεύτερος καλύτερος .... Πφ κανείς δεν τον ξέρει ποιο το νόημα. Τον παράξενο αυτό τύπο τον υποδείεται ο κύριος Endo Yuya.

Tagaya Saiko: Η κοπέλα του Shinichi, δεν της αρέσουν οι Loosers και ακόμη απορεί γιατί δεν διάλεξαν αυτήν. Ακόμη μία άσχημη ηθοποιός Uehara Misa

Saku Sakura : παίζει τo κόντρα μπάσο (έτσι γράφεται?) στην δεύτερη οχρήστρα του σχολείου, δυσκολεύεται να παρακαλουθήσεις τις πρόβες και εντάξει δεν θα μάθει ποτέ να παίζει καλά; Επικίνδυνα χαριτωμένη η Saeko.

Στη σειρά συμμετέχουν και άλλοι ηθοποιοί αρκετά δημοφιλείς... Αλλά οι κυριότεροι χαρακτήρες είναι αυτοί. Με θεϊκό χαρακτήρα αυτόν του σάτυρου, έκφυλου, αθεράπευτα γυναικά... Franz Strezemann. Ήρθε απο την Γερμανία για να διδάξει τους φοιτητές, δημιούργησε την S - Oke , την δεύτερη ορχήστρα του σχολίου, συγκεντρώνοντας τους πιο παράξενους μουσικούς. Γνωστός και ως Milch Holstein (Αγελαδινό γάλα). Ο ρόλος δόθηκε στον Ιάπωνα ηθοποιό Takenaka Naoto και το αποτέλεσμα ήταν ξεκαρδιστικό. "Θέλετε ένα ομαδικό ραντεβού;"

Η σειρά αποτελείτε από 11 επεισόδια συν ένα special επεισόδιο γυρισμένο στην Ευρώπη.
Για πληροφορίες για το anime περάστε απο τον κύριο Βορέα παρακαλώ.
Μπορείτε να την βρείτε σε torrent καθώς και στο Lolipower στον server με τα Dorama για direct download.

Αυτό ήταν με λίγα λόγια το Nodame. Yoroshiku Onegai Shimasu!

Is this a mess or not?!

Ας μη ξεχνάμε … μπορεί να είμαι η Erisabetsu αλλά είμαι και Άθλια Κόρη, όπως έχουμε πει στον Ιερό Ναό τα καλύτερα ποστ γίνονται όταν είσαι μεθυσμένος. Στην περίπτωσή μου σουρωμένη.

Αυτή η νύχτα δεν υπάρχει… λοιπόν… ξεκινήσαμε με την κολλητή Χρύσα για μία μπύρα στο Υποβρύχιο (Συγγρού) το μαγαζί το έχει ένα φίλος της συνάδελφου Τατιάνας, αλλά εμείς το είχαμε ανακαλύψει όταν ακόμη γινόταν η ανακαίνηση. Πάμε εκεί για μια μπύρα, ο χώρος πολύ όμορφός, η μουσική στα γούστα μας, ο κόσμος στην ηλικία μας και λίγοι μικρότεροι (πλέον πράγμα σπάνιο) και φυσικά οι γυναίκες περισσότερες από τους άνδρες. Το Υποβρύχιο διαφημίστηκε πρόσφατα (έμμεσα ) από τον κύριο (μη ξεράσω) Τσιτσόπουλο στο Athen’s Voice. Ήπιαμε λοιπόν την μπύρα μας και προχωρήσαμε στο επόμενο μαγαζί.


Σκνίπα… όχι δεν ήμασταν σκνίπα έτσι λέγετε το μαγαζί στην Βαλαωρίτου (πολύ κοντά στην Συγγρού). Η ατμόσφαιρα καλή, ένα πολύχρωμο σύμπλεγμα μέσα σε ένα παλιό νεοκλασικό που όσο ανακαινισμένο είναι απέξω τόσο δεν είναι από μέσα. Στη Σκνίπα έχω ξανάπαει και πέρασα καλά, έτσι πρότεινα στη Χρύσα να πάμε… Ήταν ακόμη 12 όταν πήγαμε οπότε δεν είχε και πολύ κόσμο… αυτή τη φορά όμως δεν φτάνει που ήταν άδειο αλλά η μουσική δεν μας πολύ άρεσε… δεν ήταν χορευτική. Ακουγόταν πολύ ψαγμένη για τα γούστα μας και φύγαμε πριν αρχίσουμε να ξερνάμε. Εγώ το συνιστώ το μαγαζί και ας φύγαμε μόλις ήπιαμε ένα ποτάκι. Επόμενη περιπέτεια.

Never Land… Τρανσάδικο το οποίο μεταφέρθηκε απέναντι από το Dizzy στα λαδάδικα και είπαμε να δοκιμάσουμε εκεί τη μουσική. Αφού την τελευταία φορά που πήγα Dizzy καθόμουν και έβλεπα τον κόσμο μέσα στο απέναντι μαγαζί (έτσι και το ανακάλυψα) να τα σπάει. Φθάνουμε λοιπόν και βλέπουμε κάτι πιτσιρίκια να κάθονται απέξω… (βρωμάει η δουλειά σκέφθηκα) μπήκαμε λοιπόν και μας λένε στην πόρτα ότι έχουν πάρτι με ένα djset (που εμείς φυσικά δεν το ξέρουμε) από το Ισραήλ έτσι το κατάστημα έχει είσοδο 15 Euros.…. «Βγήκε ο εβραίος στο παζάρι και ήταν ημέρα Σάββατο» σκέφθηκα σιγά μη πληρώσω 15 euros για να ακούσω ισραηλιτικό trans (τσιφετελοτρανς νέα λέξη την οποία έμαθα πρόσφατα) και να μην είναι και οι Infected Mushrooms (το μοναδικό συγκρότημα της σκηνής που ξέρω, μετά τους Astral Projection). Φύγαμε κακήν κακώς λολ….

«Ας πάμε στο Ζενίθ» πρότεινα αφού είχα πάει πρόσφατα σε party των Pony Licks και πέρασα και τέλεια (χάρη στη Δέσποινα). Πάμε λοιπόν στο Ζενίθ, Βασ. Ηρακλείου 9 ή 11 (στο ύψος της Ιωνος Δραγούμη). Μπαίνουμε, χαλαρά τα πράγματα ο dj παίζει funky, βρίσκουμε μια γωνίτσα να κάτσουμε παραγγέλνουμε και ξαφνικά…. Σκάνε όλοι μύτη, γεμίζει το μαγαζί, το πλήθος διασκεδάζει με την Funky μουσική και ο μέσος όρος ηλικίας πέφτει συνέχεια. Πρώτη φορά πήγα στο Ζενίθ τρεις μέρες μετά τα εγκαίνια του, τότε ακόμη έπαιζε ροκιές και καραγούσταρα. Αργότερα έμαθα ότι παίζει τρανς και τα σπάει, μετά πήγα στο πάρτυ των pony kicks και είδα ότι το κατάστημα έχει αλλάξει, μερικές κρητικές από free press εφημερίδα και όλα αυτά με έκαναν να πιστεύω ότι εκεί πας για να χορέψεις. Τα λεπτά περνάνε, ο μέσος όρος ηλικίας πέφτει ακόμη περισσότερο και εμείς καταλήγουμε να είμαστε οι μεγαλύτερες εκεί μέσα, ωστόσο η μουσική δεν λέει να αλλάξει. Εντάξει καλή η funky αλλά πόσο να την αντέξεις. Γελάσαμε με τους κάγκουρες δίπλα, γελάσαμε με το γεγονός ότι ήμασταν οι μεγαλύτερες εκεί και σηκωθήκαμε φύγαμε γιατί η funky είναι όπως η ελιές. ( Καλές οι ελιές αλλά μόνο όταν της τρως μία φορά τον χρόνο, όπως κάνω εγώ) .

Δεν υπήρχε αυτή η βραδιά ήταν τόσο Phail, πήγαμε σε τόσο ωραία μαγαζιά αλλά κανένα δεν είχε την σωστή μουσική με τον σωστό ηλικιακά κόσμο (αρχίζω και ανησυχώ). Το μόνο που με παρηγορεί είναι ότι είδα τον Renj. Αν μένετε Θεσσαλονίκη και κυκλοφορείτε κέντρο τον έχετε δει και εσείς σίγουρα. Ο Renji είναι ένα αγοράκι… ηλικίας 19-22 έχει κόκκινα φυσικά μαλλιά (ναι είναι ginger) και έχει κανα δύο τσουλούφια τζίβες, είναι ψηλός και το δέρμα του είναι κατάλευκο σαν ξωτικό. Τον έχω συναντήσει πολλές φορές στο Cofix, εκεί τον είδα και πρώτη φορά σε ένα πάρτι με Ιαπωνική μουσική, και δύο φορές τον είδα στο Ζενίθ. Μια φορά επίσης τον πέτυχα και κοντά στη δουλειά μου στη Σοφούλη να κουβαλάει πράγματα και να ετοιμάζετε για camping weekend. Το παλικάρι δεν ξέρω πως τον λένε αλλά εγώ τον φωνάζω Renji επειδή θυμίζει τον Shinigami Renji από το Bleach (διάσημη on going anime σειρά). Πως θα γίνει να τον γνωρίσω και να τον πείσω να κάνει cosplay τον Renji (με δικά μου έξοδα) δεν ξέρω ακόμη. Αυτό το παλικάρι χάθηκε να είναι στην ηλικία μου; Δεν γινόταν να ήμουν εγώ στην ηλικία του; Θα εξελιχθεί σε τέλειο ξωτικό κοκινομάλλικο αρσενικό, είμαι σίγουρη ( και εδώ μπαίνει χαρακτήρα anime να φωνάζει MOE , καύλα που δεν μπορώ να γεφτώ σε ελεύθερη μετάφραση της συγγραφέως).

Ακόμη μια απορία μου είναι άραγε κέρδισα τον διαγωνισμό του Desa? Λες να έχασα το δωρεάν ποτάκι στο eightball? Θα ήθελα να είχα πάει και eightball σήμερα αλλά αύριο έχουμε γαμομπελάδες με τις άθλιες κόρες (το μεσημέρι στης 12, τη ξενέρωτη ώρα για γάμο) και θα πρέπει να σηκωθώ νωρίς. Να σημειωθεί ότι αύριο θα ήμαστε όλες οι Άθλιες Κόρες στον γάμο, όχι μόνο εγώ και η Dannossiel αλλά και αυτές που δεν γράφουν (Άθλιες Κόρες είναι όλες οι δεύτερες ξαδέρφες μου), έτσι θα είναι η Αγγελική (η οποία δεν έχει ανακαλύψει ακόμη την κλήση της προς το κάφρος) και η ξαδέρφη Μάρθα (γνωστή και ως Barbie Kafros, αφού πίσω από τα ξανθιά μαλλιά της και το νάζι της κρύβει ένα μεγάλο κάφρο).

Τελική απόρροια μου είναι εγώ πότε θα βρω ένα τεράστιο γκόμενο με γυαλιά, οέο;;; Που κρύβεται το καυτό αγόρι με τα γυαλιά οράσεως που θα βγάλει την Θεά Καφροδίτη από μέσα μου;

Αυτά είχα να πω και το συμπέρασμα αυτής της βραδιάς είναι ότι ποτέ δεν θα βρω το μαγαζί που θα παίζει την τέλεια μουσική και θα μαζεύει κόσμο στην ηλικία μου.

Τραγούδι της ημέρας: Streets Of Paris από τους The Teenagers.