Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό βρεθήκαμε όλες μαζεμένες, οι Original Κάρτες μείον μία, συν μιας δορυφόρου.

Οι Κάρτες είναι οι παιδικές μου φίλες. Ονομάσαμε την παρέα μας έτσι κάπου στην εφηβεία, μια ημέρα από εκείνες, το καλοκαίρι, που βαριέσαι να κάνεις οτιδήποτε απλά γουστάρεις που είσαι με την παρέα σου. Γνωριστήκαμε μικρές, έχουμε όλες εξοχικό στην εξωτική Ηράκλεια.
Αποτελούμαστε από την Δήμητρα, την Δήμητρα, την Λία και την Σοφία. Η κάθε μία είχε και μια φίλη που την έφερνε στην παρέα, αυτές ονομάζονται δορυφόροι. Έτσι σήμερα μαζευτήκαμε όλες πλην της Δήμητρας συν του δορυφόρου μου, την Σίσσυ.

Χρόνια είχε να συμβεί αυτό και με λύπη γράφω ότι η Δήμητρα δεν μας τίμησε στην σημερινή μας έξοδο. Μας πείραξε όλες αυτό το γεγονός. Αυτές οι κάρτες είναι η ζωή μου και η οικογένεια μου. Οι πρώτες μου φίλες και παντοτινές. Αυτές με τις οποίες θα μαλώνω όταν θα γεράσω και θα γίνω πιο παράξενη και πιο ξινή. Η κάθε μία είναι διαφορετική κάτι σαν της Spice Girls. Ναι ένα άλλο καλοκαίρι μας βάφτισα spice Girls.

Δήμητρα Μ. Scary Spice επειδή είχε σγουρά μαλλιά.
Λυκούργενα ( η άλλη Δήμητρα) Ginger Spice επειδή είχε ίδιο χρώμα μαλλιά (δηλαδή είχε δύο ξανθές ανταύγες)
Λία Poshy Spice επειδή απλά έμοιαζε με την Βικτώρια.
Σοφία Baby spice για ευνόητους λόγους.
και εγώ Sporty Spice αφού ήμουν το αγοροκόριτσο της παρέας.
(Να σημειωθεί ότι δώσαμε τρελή μάχη για την Sporty Spice αλλά τελικά όλοι συμφώνησαν οτι η Λία θα έπρεπε να είναι η Poshy αφού της έμοιαζε καταπληκτικά)

Έχουμε μεγαλώσει πλέον και είμαστε τόσο διαφορετικές μεταξύ μας και τόσο διαφορετικές απο αυτό που ήμασταν. Αλλά ένα είναι σίγουρο στις λίγες ευκαιρίες που βρισκόμαστε όλες μαζί γινόμαστε πάλι Κάρτες. Γελάμε, γουστάρουμε, φωνάζουμε και θυμόμαστε.

Έχω γίνει πιο συναισθηματική μαζί τους επειδή μου λείπουν και επειδή άρχισε μία μια να παντρεύετε. Είχαμε την Λία, τώρα την Δήμητρα (όχι την Λυκούργενα).

Θέλω να πιστεύω ότι κάποτε θα ήμαστε γριές και θα κάνουμε παρέα στα εξοχικά μας και θα φωνάζουμε τα παιδιά μας που θα κάνουνε φασαρία (αν και η μάνα μου είπε ότι μάλλον εμείς ακόμη και τότε πιο φασαρία θα κάνουμε απο τα παιδιά μας).

Σας αγαπάω κορίτσια. Μ' έχετε στηρίξει και μ' εχετε βοηθήσει παραπάνω από όσο νομίζετε.
Χάρη σε εσάς επιβίωσα την κατάρα της εφηβείας. Ήσασταν οι πρώτες που με αγαπήσατε γι αυτό που ήμουν.
Πριν από πολύ καιρό, γνώρισα ένα παλικάρι που με έκανε να χαμογελάσω και που με έκανε να νιώσω παιδί ξανά. Ένιωθα πολύ άνετα με αυτό το παιδάκι, γιατί για παιδάκι πρόκειται όταν σκέφτομαι την διαφορά ηλικίας που έχω μαζί του. Βασικά το πιο παράξενο είναι ότι ποτέ δεν συγκράτησα το όνομά του και ότι από τότε δεν τον ξαναείδα. Σε σημείο να πιστέψω ότι εντάξει απλά δεν υπάρχει και είναι κάποιο αερικό που εμφανίστηκε την ώρα της αμηχανίας μου για να με βοηθήσει.

Την προηγούμενη Τετάρτη λίγο πριν πάω στο ραντεβού, ενώ ήμουν μέσα στο ταξί τον είδα στο δρόμο να κοιτάει μια βιτρίνα με την κοπέλα του. Εκεί κατάλαβα οτι οκ, τελικά υπάρχει και μου φάνηκε πολύ γλυκό που είχε κοπέλα. Με τα πολλά εκείνη η μέρα ήταν τέλεια.

Την Δευτέρα το βράδυ σκεφτόμουν αυτό το γεγονός και αναρωτιόμουν ότι δεν ξέρω πως τον λένε και πόσο καιρό είχα να τον δω. Σκεφτόμουν ότι οι πιθανότητες να τον δω σύντομα είναι περιορισμένες, αφού έχουν περάσει μήνες απο τότε που τον γνώρισα και την Τετάρτη που τον είδα τυχαία.

Σήμερα ξύπνησα όπως πάντα με μια ξινίλα στη μάπα μου και σαφώς αγχωμένη γιατί σήμερα ή την Δευτέρα θα μάθω τα αποτελέσματα του ραντεβού της Τετάρτης. Έτσι ανεβαίνω στο λεωφορείο, κοιτάω αριστερά, δεξιά με την πιο ξενερωμένη μάπα του κόσμου και ξαφνικά βλέπω τα τεράστια μάτια του. Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο παράξενα ένιωσα όταν με κοίταξε και φάνηκε ότι με ξέρει από κάπου. Έτσι και εγώ του μίλησα. Το ξέρω ότι είναι χαζό να γίνομαι τόσο γλυκανάλατη με ένα τόσο κοινότυπο γεγονός.

Αλλά τον συμπαθώ πολύ (όπως καταλαβαίνετε για ακόμη μια φορά δεν ξέρω πως το λένε) και είμαι σίγουρη ότι που τον συνάντησα είναι ένα πολύ καλό σημάδι. Νομίζω ότι θα έχουμε καλά νέα σήμερα και αν όχι σήμερα θα έχουμε καλά νέα σύντομα και όλα μα όλα θα πάνε καλά.

Βέβαια τώρα που το έγραψα συνειδητοποιώ ότι απλά προκαλώ την τύχη μου και ότι ίσως καλύτερα να μη το ανεβάσω το ποστ μου. Αλλά... είμαι σίγουρη ότι όλα θα πάνε καλά.
Σκεφτόμουν το πόσο πολύ έχω αλλάξει. Είναι δυνατόν το I.Q μου να έχει μειωθεί κατακόρυφα;
Νιώθω ότι απλά επειδή δεν έχω εξειδικευμένες γνώσεις ότι ο κόσμος γύρω μου με θεωρεί χαζή.
Τελικά μήπως είμαι; Πάντα πίστευα ότι είμαι έξυπνη, αλλά σιγά σιγά νιώθω ότι το σύμπαν έχει προχωρήσει και εγώ οπισθοδρομώ.

Τι είναι αυτό που καθορίζει ότι είναι κάποιος χαζός; Τι είναι αυτό που έχει κάνει τους γύρω μου να πιστεύουν ότι είμαι ηλίθια; Μήπως απλά έκανα πολύ καιρό παρέα με άτομα λιγότερα έξυπνα από μένα και τώρα συναντώ άτομα περισσότερο έξυπνα από εμένα;

Πω πω, ακόμη ένα χτύπημα κάτω από τη μέση για την αυτοπεποίθηση μου (και αυτή την φορά όχι από το αφεντικό μου που πραγματικά είναι διαολεμένα έξυπνος).

Πάντως πραγματικά ανησυχώ. Μου φαίνεται θα πρέπει να κάνω κάνα τεστ να σιγουρευτώ οτι το IQ δεν έχει επηρεαστεί από τις βαφές των μαλλιών μου. (αν και εδώ που τα λέμε ξανθά δεν τα έχω βάψει ποτε)

Καλημέρα και καλό μήνα....

δεν ξέρω αυτή τη στιγμή με έχει πιάσει μια τρελή αισιοδοξία και καλή διάθεση. Ίσως φταίει οτι δεν έχω συναντηθεί με τον διευθυντή ακόμη. Αλλά είμαι σίγουρη ότι σήμερα κάτι άλλαξε στον αέρα και τα πράγματα θα πάνε καλύτερα. Ελπίζω να μου κρατήσει αυτό το συναίσθημα για αρκετές ημέρες.

Αυτός ο μήνας φέρνεις αλλαγές, η Δήμητρα επιτέλους θα νοικοκυρευτεί και θα παντρευτεί.
Εγώ αν μη τι άλλο θα πάρω άδεια επιτέλους και αργά η γρήγορα θα κλείσει το θέμα των Χριστουγέννων. Βαφτίζω επισήμως και απο τώρα αυτό τον μήνα ως τον καλύτερο της χρονιάς για να αποκτήσω λίγη αισιοδοξία.

Είμαι σίγουρη ότι και για εσάς θα είναι καλός ο μήνας.