Βαρέθηκα να είμαι Άνεργη....
και παρόλο που δεν ζω
κάτω από την γέφυρα
εγώ νιώθω άστεγη.
Επειδή κουράστηκα
να είμαι Άνεργη
δεν σημαίνει ότι
μπορείς να με
εκμεταλλευθείς.
Ούτε επειδή
έχεις δουλειά
είσαι λιγότερο Looser
από κάποιον άνεργο.
Εδώ και λίγες ώρες διανύω την τελευταία μου χρονιά στην υπέροχη δεκαετία των 20.
Αν με ρωτήσετε τι έκανα τις προηγούμενες χρονιές θα σας πω δεν θυμάμαι
αλλά μπορώ να σας πω ότι δεν άλλαξαν και πολύ τα πράγματα από τότε που ήμουν 20.
Βρίσκομαι στην ίδια επαγγελματική, ερωτική και οικονομική κατάσταση...
Κοινώς Αδρανής.
Δεν γαμιέται; Αυτή είναι η τελευταία μου χρονιά σε αυτή τη δεκαετία και θα τη περάσω κάνοντας ότι θέλω...ούτως ή άλλως του χρόνου θα νιώθω σκατά...
Ελπίζω αυτή τη χρονιά να κάνω ότι δεν έκανα μέχρι τώρα και να γίνω επιτέλους αστροναύτης της NASA. (Ένας απλός καθημερινός στόχος)
Ελπίζω τα βουνά σου να τα τυλίγει μια υπέροχη ηλιοφάνεια σήμερα όπως εκείνη την ημέρα που σε είχα δει. Σήμερα ξύπνησα με καλά νέα, ελπίζω ο ουρανός να τα έφερε και σε εσένα. Πως είναι τα πράγματα εκεί; Ηρέμησαν λίγο οι ψυχές που βρίσκονται κοντά σου;
Είμαι περήφανη που γράφω σε αυτό το blog ότι ακόμη μια χώρα αναγνώρισε την γενοκτονία μας, απο χθες λοιπόν η Γενοκτονία των Ποντίων, Αρμενίων και Ασσυρίων είναι επίσημα αναγνωρισμένη. H ψηφοφορία έγινε εχθές και οι ψήφοι ήταν 131 υπέρ και 130 κατά της αναγνώρισης, από ότι διάβασα ο πρωθυπουργός της Σουηδίας δεν ήθελε να γίνει καμία αναγνώριση καθώς έχει καλές σχέσεις με την Τουρκία. Η Τουρκία φυσικά κάλεσε τον πρέσβη της να γυρίσει πίσω και να απομακρυνθεί απο την Σουηδία... Μπορεί να το κάνει σε όλες τις χώρες αυτό παρακαλώ;
Η αλήθεια είναι όμως ότι ο κύβος ερρίφθη και οι αγώνες μας ακούγονται πλέον πιο δυνατά απο ποτέ, η Επιτροπή Εξωτερικών της αμερικάνικης Βουλής των Αντιπροσώπων είχε κάνει το ίδιο πριν μια εβδομάδα.
Μετά λοιπόν από μερικές πολιτείες της Αμερικής, την Αυστραλία, ήρθε η Σουηδία και η Αμερική βαδίζει σε καλό δρόμο προς την αναγνώριση της Αρμένικης γενοκτονίας. Ωστόσο η αναγνώριση της Σουηδίας είναι η πιο σημαντική γιατί έχουμε την ταυτόχρονη αναγνώριση και των τριών φυλών της περιοχής του Πόντου. Μακάρι να γίνει αυτό παράδειγμα σε όλους μας και να καταφέρουμε την ταυτόχρονη αναγνώριση παντού.
Πηγές: Αναγνώριση απο Αμερική
Αυτό το ποστ είναι αφιερωμένο σε αυτούς που μας χλεβάσανε, σ'αυτούς που γελάγανε με το όνειρό μας και στην Ελληνική Κυβέρνηση που ακόμη κάνει το κορόιδο. Οι αγώνες μας δεν θα σταματήσει ποτέ, το ντόμινο άρχισε να πέφτει και οι Τουρκία μετράει τις ημέρες που θα αναγκαστεί να προχωρήσει σε αναγνώριση.
...... Αυτός δεν είναι μήνας είναι περιπέτεια....Πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες για τον μήνα που γεννήθηκα... Μου άρεσε που η λαϊκή παράδοση τον παρουσιάζει πάντα πονηρό και σκανδαλιάρη ή τουλάχιστον έτσι νομίζω.... έχω χάσει πολλές γνώσεις τον τελευταίο καιρό...ο εγκέφαλος μου έχει τηγανιστεί....
Μάρτιος λοιπόν...ο μήνας με τις περισσότερες γεννήσεις αφού όλοι φυστικώνονται το καλοκαίρι...έτσι έκαναν και οι δικοί μου μάλλον. Είχα μια διαφωνία με την Dannossiel, εκείνη λέει ότι ο Μάρτης είναι ο πρώτος μήνας της Άνοιξης εγώ έλεγα ότι ημερολογιακά δεν είναι ο πρώτος μήνας της άνοιξης αλλά ο τελευταίος του χειμώνα... αφού η πρώτη ημέρα της άνοιξης είναι η 21η Μαρτίου...
Κάθε χρόνο τέτοιο μήνα έχω την ανάγκη να βγω από το σπίτι και να αρχίσω να κάνω δουλειές... Είναι ο μήνας που όλα τα νησιά και όλοι οι τουριστικοί προορισμοί προετοιμάζονται για τις ορδές (ή μπορεί και όχι) των τουριστών που θα ξεκινήσουν να έρχονται το Πάσχα και να φύγουν τον Νοέμβριο... Γι' αυτό και εγώ θέλω να φύγω να φύγω να φύγω να φύγω να πάω κάπου να βοηθήσω στην προετοιμασία και να κάθομαι να περιμένω τους τουρίστες να έρθουν... να μου δώσουν δύναμη και ενέργειά για την αρχή της σαιζόν....να με κουράσουν τον Ιούλιο... να μου σπάσουν τα νεύρα τον Αύγουστο και να με χαιρετήσουν τον Οκτώβριο με την μεγαλύτερη ανταμοιβή που μπορούν να μου δώσουν... Το χαμόγελο τους ....Αχ μου λείπει η δουλειά στον Τουρισμό...
Αυτοί οι Empire of the Sun...μου προκαλούν και αυτοί τάσεις φυγής...όπως και ο Μάρτιος....
αλλά πότε θα σταματήσει ο εαυτός μου να με σταματάει;
αχ...βρείτε μου μια δουλειά στο Μακάο να
υποδέχομαι τουρίστες όλο τον χρόνο....
